Artykuł 3

1. Właściwe organy przeprowadzają oparte na analizie ryzyka coroczne kontrole występujących na obszarach swoich terytoriów roślin żywicielskich, na których nie stwierdzono określonego agrofaga, pod kątem jego występowania.

2. Projekt kontroli występowania i plan pobierania próbek w ramach tych kontroli pozwala na wykrycie – w danym państwie członkowskim i przy wystarczającym poziomie pewności – niskiego poziomu występowania porażonych roślin.

Są one oparte na opracowanych przez Urząd Ogólnych wytycznych dotyczących miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania agrofagów roślin.

3. Kontrole występowania przeprowadza się:

a) poprzez zastosowanie technik umożliwiających wykrycie porażenia na wysokości korony;

b) na otwartej przestrzeni, na obszarach naturalnych i miejskich, na postojach wzdłuż dróg i linii kolejowych, a także w szkółkach, centrach ogrodniczych, ośrodkach handlowych, tartakach drewna liściastego i w innych odpowiednich miejscach, w których właściwe organy mogą uznać wykrycie określonego agrofaga za bardziej prawdopodobne;

c) z uwzględnieniem obecności i biologii roślin żywicielskich oraz informacji naukowych i technicznych, o których mowa w karcie kontroli występowania agrofaga.

4. Kontrole występowania polegają na:

a) ocenie wizualnej roślin żywicielskich; oraz

b) w stosownych przypadkach pobieraniu próbek i badaniu roślin przeznaczonych do sadzenia, drewna lub drewnianego materiału opakowaniowego.

W stosownych przypadkach jako uzupełnienie ocen wizualnych przeprowadzanych w ramach kontroli występowania można wykorzystać specjalnie wyszkolone psy tropiące oraz zakładanie pułapek.