Artykuł 5

1. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania określonego agrofaga dane państwo członkowskie niezwłocznie ustanawia obszar wyznaczony do celów zwalczania określonego agrofaga.

2. Po urzędowym potwierdzeniu występowania określonego agrofaga i ustanowieniu obszaru wyznaczonego, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy niezwłocznie określają poziom porażenia w drodze badania dotyczącego wytyczenia granic.

3. Jeżeli na podstawie wyników kontroli występowania, o której mowa w art. 8, w ciągu co najmniej czterech kolejnych lat stwierdzi się, że stopień porażenia określonym agrofagiem uniemożliwia jego zwalczenie, właściwe organy niezwłocznie przekazują Komisji szczegółowe informacje na temat nowego obszaru wyznaczonego do celów ograniczania rozprzestrzeniania, który zamierzają wyznaczyć lub zmienić, aby obszar ten został włączony do wykazu obszarów wyznaczonych do celów ograniczania rozprzestrzeniania w załączniku I.

4. Obszar wyznaczony obejmuje:

a) strefę, w której występują wszystkie porażone rośliny oraz wszystkie określone rośliny narażone na porażenie w promieniu co najmniej 100 m wokół porażonych roślin („strefa porażenia”);

b) strefę buforową:

(i) o szerokości co najmniej 2 km od granicy strefy porażenia w przypadku obszaru wyznaczonego do celów zwalczania określonego agrofaga;

(ii) o szerokości co najmniej 4 km od granicy strefy porażenia w przypadku obszaru wyznaczonego do celów ograniczania rozprzestrzeniania.

5. Przy wytyczaniu obszaru wyznaczonego uwzględnia się podstawy naukowe, biologię określonego agrofaga, stopień porażenia, szczególne rozmieszczenie roślin żywicielskich na danym obszarze oraz dowody wskazujące na zadomowienie się określonego agrofaga.

Opiera się ono na badaniu dotyczącym wytyczenia granic w połączeniu z projektem i planem pobierania próbek umożliwiającymi wykrycie, przy poziomie ufności wynoszącym 95 %, występowania porażonych roślin na poziomie 1 %. Badanie to jest oparte na opracowanych przez Urząd Ogólnych wytycznych dotyczących miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania.

6. W celu zastosowania środków zwalczania, o których mowa w art. 9, szerokość strefy buforowej można zmniejszyć do nie mniej niż 1 km, w przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że zwalczenie określonego agrofaga jest możliwe, biorąc pod uwagę okoliczności pojawu, takie jak jego skala i miejsce, stopień porażenia lub liczba i rozmieszczenie roślin żywicielskich.

W przypadku obszaru wyznaczonego do celów ograniczenia rozprzestrzeniania szerokość strefy buforowej można zmniejszyć do nie mniej niż 2 km, jeśli właściwy organ uzna tę odległość za odpowiednią na potrzeby ograniczania rozprzestrzeniania określonego agrofaga, biorąc pod uwagę okoliczności pojawu, takie jak jego skala i miejsce, stopień porażenia lub liczba i rozmieszczenie roślin żywicielskich.

W obrębie obszarów wyznaczonych właściwe organy zapewniają, aby ogół społeczeństwa i podmioty profesjonalne wiedziały o wytyczeniu obszarów wyznaczonych.