Artykuł 8

1. Państwo członkowskie, reprezentowane przez swój właściwy organ lub pojedynczy punkt kontaktowy, o których mowa odpowiednio w art. 12 i art. 19 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2023/2411 („interwenient”), może przystąpić do postępowania odwoławczego.

2. Interwencja ma charakter akcesoryjny względem postępowania głównego i ogranicza się wyłącznie do poparcia, w całości lub w części, żądań strony głównej lub jednej ze stron głównych. Nie wynikają z niej te same uprawnienia proceduralne, jakie przysługują stronom głównym. Staje się bezprzedmiotowa wskutek cofnięcia odwołania przez stronę główną lub zawarcia ugody między stronami głównymi, a także w razie uznania odwołania za niedopuszczalne. Państwo członkowskie akceptuje stan sprawy, w jakim się ona znajduje w momencie przystąpienia przez nie do sprawy w charakterze interwenienta.

3. Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zgłasza się izbie odwoławczej w dowolnym języku urzędowym Unii w terminie czterech miesięcy od opublikowania w rejestrze unijnym informacji na temat wniesionego odwołania. Zgłoszenie dotyczące przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta dokonane po upływie tego terminu jest bezskuteczne. We wniosku wskazuje się stronę, którą interwenient będzie popierał. Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zawiera:

a) jasne określenie odwołania;

b) nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę składającego wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta;

c) wskazanie statusu i adresu pełnomocnika składającego wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta, w stosownych przypadkach;

d) żądania, które składający wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zamierza popierać.

4. Niezwłocznie po złożeniu wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta izba odwoławcza powiadamia o nim wnoszącego odwołanie, pozwanego, właściwe organy lub pojedyncze punkty kontaktowe państw członkowskich, w których wnoszący odwołanie i pozwany mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz pozostałych interwenientów w języku urzędowym, w którym interwenient złożył wniosek, wraz z jego zweryfikowanym tłumaczeniem maszynowym na odpowiedni język urzędowy Unii obowiązujący w danych państwach członkowskich.

5. Izba odwoławcza niezwłocznie przekazuje interwenientowi wszystkie pisma procesowe doręczone stronom wraz ze zweryfikowanym tłumaczeniem maszynowym na odpowiedni język urzędowy Unii interwenienta.

6. Interwenient może przedstawić uwagi w terminie wyznaczonym przez izbę odwoławczą. Uwagi takie zawierają:

a) żądania interwenienta na poparcie całości lub części żądań jednej ze stron głównych;

b) zarzuty i argumenty, jakie interwenient podnosi oraz

c) w stosownych przypadkach dowody lub wnioski dowodowe.

7. Po przedstawieniu uwag interwenienta izba odwoławcza wyznacza termin, w którym strony mogą odpowiedzieć na te uwagi. Stronom zapewnia się możliwość udzielenia odpowiedzi na uwagi w dowolnym języku urzędowym Unii.

8. Niezwłocznie po złożeniu uwag interwenienta i odpowiedzi izba odwoławcza powiadamia o nich wnoszącego odwołanie, pozwanego, właściwe organy lub pojedyncze punkty kontaktowe państw członkowskich, w których wnoszący odwołanie i pozwany mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, a także pozostałych interwenientów, w języku urzędowym, w którym interwenient przedstawił uwagi, wraz ze zweryfikowanym tłumaczeniem maszynowym tych dokumentów na odpowiedni język urzędowy Unii obowiązujący w danych państwach członkowskich.

9. W przypadku gdy wnoszący odwołanie lub pozwany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie trzecim, izba odwoławcza powiadamia w stosownych przypadkach wnoszącego odwołanie lub pozwanego, lub właściwe organy państwa trzeciego, w którym mają oni miejsce zamieszkania lub siedzibę, o uwagach interwenienta i odpowiedziach wraz ze zweryfikowanym tłumaczeniem maszynowym na język urzędowy Unii, w którym wnoszący złożył odwołanie lub w którym pozwany złożył odpowiedź. W przypadku gdy pozwany nie złożył odpowiedzi, tłumaczenia zostaną dostarczone w języku, w którym pozwany dokonał pierwszej czynności procesowej w odpowiednim postępowaniu przed Urzędem.