Rozporządzenie Rady (UE) 2025/1975 z dnia 29 września 2025 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
Rozdział III — OGRANICZENIA W FINANSOWANIU NIEKTÓRYCH PRZEDSIĘBIORSTW
Artykuł 22
W mocyZakazuje się akceptowania lub zatwierdzania – poprzez zawarcie umowy lub w jakikolwiek inny sposób – udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów lub nabywania lub zwiększania udziałów, lub tworzenia spółek joint venture przez jedną lub większą liczbę osób, podmiotów lub organów z Iranu, w przedsiębiorstwie uczestniczącym w którymkolwiek z następujących rodzajów działalności:
a) wydobywanie uranu;
b) wzbogacanie i przetwarzanie uranu;
c) wytwarzanie towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych lub Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych.”
;
10) art. 23 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 24, 25, 26, 27, 28, 28a lub 29 zakazuje się świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych, wykorzystywanych do wymiany danych finansowych, na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach VIII i IX.”
;
11) uchyla się art. 23a;
12) art. 24–28a otrzymują brzmienie:
„Artykuł 24
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zajęcia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 23, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Radę, lub przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;
b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;
c) decyzja o zajęciu lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VIII lub IX;
d) uznanie zajęcia lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym zainteresowanego państwa członkowskiego; oraz
e) w przypadkach gdy stosuje się art. 23 ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o zajęciu lub orzeczeniu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.