Rozporządzenie Komisji (UE) 2025/1988 z dnia 2 października 2025 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do substancji per- i polifluoroalkilowych w pianach gaśniczych
Załącznik
W mocyW załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 dodaje się pozycję w brzmieniu:
„82.
Substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS) zdefiniowane jako: każda substancja, która zawiera co najmniej jeden w pełni fluorowany atom węgla grupy metylowej (CF3) lub metylenowej (CF2) (bez dołączonych do niego atomów H/Cl/Br/I).
1. Nie mogą być wprowadzane do obrotu ani stosowane od dnia 23 października 2030 r. w pianach gaśniczych w stężeniu równym 1 mg/l lub większym w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS.
2. Pkt 1 nie ma zastosowania do:
a) kwasu perfluorooktanosulfonowego (PFOS), jego soli i związków pochodnych C8F17SO3X, kwasu perfluorooktanowego (PFOA), jego soli i związków pochodnych oraz kwasu perfluoroheksanosulfonowego (PFHxS), jego soli i związków pochodnych wchodzących w zakres załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1021;
b) perfluorowanych kwasów karboksylowych o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o wzorze CnF2n +1-C(= O)OH, gdzie n = 8, 9, 10, 11, 12 lub 13 (PFCA C9–C14), w tym ich soli i wszelkich ich kombinacji, objętych ograniczeniem na mocy pozycji 68;
c) kwasu undekafluoroheksanowego (PFHxA), jego soli i substancji pochodnych w odniesieniu do zastosowań objętych ograniczeniem na mocy pozycji 79.
3. Przy określaniu stężenia sumy wszystkich PFAS uwzględnia się substancje, do których ma zastosowanie odstępstwo określone w pkt 2.
4. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1 stężenie PFAS w pianach gaśniczych niezawierających fluoru pochodzących ze sprzętu, który poddano czyszczeniu zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami, z wyłączeniem gaśnic przenośnych, nie może przekraczać 50 mg/l w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS.
Komisja dokonuje przeglądu tego odstępstwa nie później niż w dniu 23 października 2030 r.
5. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1 PFAS mogą być wprowadzane do obrotu w stężeniu równym 1 mg/l lub większym w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS:
a) do dnia 23 października 2026 r. w pianach gaśniczych w gaśnicach przenośnych;
b) do dnia 23 kwietnia 2027 r. w pianach gaśniczych odpornych na alkohol w gaśnicach przenośnych;
c) do dnia 23 października 2035 r. w pianach gaśniczych w odniesieniu do:
(i) zakładów objętych dyrektywą 2012/18/UE. Odstępstwem tym nie jest objęte lotnictwo cywilne (w tym stosowanie w cywilnych portach lotniczych);
(ii) instalacji sektora wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż podmorskich;
(iii) okrętów wojskowych;
(iv) statków cywilnych, w przypadku których umieszczono piany gaśnicze na pokładzie przed dniem 23 października 2025 r.
6. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1 PFAS mogą być stosowane w pianach gaśniczych w stężeniu równym 1 mg/l lub większym w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS:
a) do dnia 23 kwietnia 2027 r. w odniesieniu do:
(i) szkolenia i testowania, z wyjątkiem funkcjonalnych testów systemów gaśniczych, pod warunkiem niedopuszczenia do jakichkolwiek uwolnień;
(ii) publicznej straży pożarnej i prywatnej straży pożarnej pełniącej funkcję publicznej straży pożarnej, z wyjątkiem sytuacji, w których straż ta zwalcza pożary w obiektach przemysłowych objętych dyrektywą 2012/18/UE oraz wykorzystuje pianę i sprzęt wyłącznie do tego celu;
b) do dnia 31 grudnia 2030 r. w gaśnicach przenośnych;
c) do dnia 23 października 2035 r. w przypadkach, o których mowa w pkt 5 lit. c).
Komisja dokonuje przeglądu odstępstw, o których mowa w lit. c), przed końcem okresu obowiązywania danego odstępstwa.
7. Od dnia 23 października 2026 r. stosowanie PFAS w pianach gaśniczych w stężeniu równym 1 mg/l lub większym w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS zgodnie z pkt 1 i pkt 6 lit. c) podlega warunkom określonym w niniejszym punkcie. Użytkownik:
a) zapewnia, aby piany gaśnicze były stosowane wyłącznie w przypadku pożarów z udziałem cieczy łatwopalnych (pożarów klasy B);
b) ogranicza emisje do elementów środowiska oraz bezpośrednie i pośrednie narażenie ludzi na działanie pian gaśniczych do jak najniższego możliwego technicznie i praktycznie poziomu;
c) zapewnia selektywne zbieranie zapasów niewykorzystanych pian gaśniczych i odpadów zawierających PFAS, w tym ścieków, pochodzących ze stosowania pian gaśniczych, jeżeli jest to technicznie i praktycznie możliwe, oraz zapewnia ich odpowiednie przetwarzanie dokonane w taki sposób, aby zniszczyć lub nieodwracalnie przekształcić zawartość PFAS;
d) sporządza »plan zarządzania pianami gaśniczymi zawierającymi PFAS« odpowiedni dla miejsca stosowania pian gaśniczych zawierających PFAS, który obejmuje:
(i) szczegółowe informacje na temat warunków stosowania i ilości pian gaśniczych w danym miejscu, dokumentujące, w jaki sposób spełnione są warunki określone w lit. b);
(ii) informacje na temat zbierania i odpowiedniego przetwarzania zgodnie z lit. c);
(iii) szczegółowe informacje na temat rodzaju i metod czyszczenia oraz konserwacji sprzętu;
(iv) plany, które należy wdrożyć w sytuacji przypadkowego wycieku/rozlania pian gaśniczych, w tym, w stosownych przypadkach, dokumentację działań następczych;
(v) strategię zastąpienia pian gaśniczych zawierających PFAS pianami gaśniczymi niezawierającymi fluoru.
Plan zarządzania poddaje się corocznemu przeglądowi i przez co najmniej 15 lat przechowuje w celu udostępnienia, na wniosek, właściwym organom do celów kontroli.
8. Od dnia 23 października 2026 r. piany gaśnicze, w których stężenie sumy wszystkich PFAS jest równe 1 mg/l lub większe, wprowadzane do obrotu, z wyłączeniem gaśnic przenośnych, muszą być oznakowane zgodnie z pkt 10. Oznakowanie sporządza się w językach urzędowych państw członkowskich, w których piana gaśnicza jest wprowadzana do obrotu, chyba że dane państwa członkowskie postanowią inaczej.
9. Od dnia 23 października 2026 r. użytkownicy pian gaśniczych zawierających PFAS zapewniają, aby zapasy niewykorzystanych pian gaśniczych i odpady zawierające PFAS, w tym ścieki, pochodzące ze stosowania pian gaśniczych, były oznakowane zgodnie z pkt 10, jeżeli stężenie sumy wszystkich PFAS jest równe 1 mg/l lub większe. O ile dane państwa członkowskie nie postanowią inaczej, oznakowanie sporządza się w językach urzędowych państw członkowskich, w których zapasy niewykorzystanych pian gaśniczych i odpady zawierające PFAS, w tym ścieki, pochodzące ze stosowania pian gaśniczych, są wytwarzane i będą przetwarzane.
10. Do celów pkt 8 i 9 oznakowanie zawiera następujące sformułowanie: »UWAGA: Zawiera substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS) o stężeniu równym 1 mg/l lub większym w odniesieniu do sumy wszystkich PFAS«. Informacje te muszą być naniesione w sposób widoczny, czytelny i trwały.
11. Do celów niniejszej pozycji stosuje się następujące definicje:
a) »gaśnica przenośna« oznacza gaśnicę przeznaczoną do przenoszenia i obsługi ręcznej, o masie w stanie gotowości do pracy nie większej niż 20 kg, zgodną z normą EN 3-7; gaśnicę przewoźną o pojemności nie większej niż 150 litrów, zgodną z normą EN 1866; oraz dozownik aerozolowy do celów gaśniczych, zgodny z normą EN 16856;
b) »piana gaśnicza« oznacza każdą mieszaninę służącą do gaszenia pożarów pianą, obejmującą między innymi koncentraty pian gaśniczych i roztwory pian gaśniczych do wytwarzania piany;
c) »zapas niewykorzystanej piany gaśniczej« oznacza pianę gaśniczą, która nie została jeszcze wykorzystana do gaszenia pożarów.”
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.