Artykuł 4

1. Dowody potwierdzające nadwyżkę emisji i zmniejszenie pochłaniania przedstawione przez państwa członkowskie muszą być możliwe do zweryfikowania.

2. W przypadku obszarów zidentyfikowanych na podstawie art. 2 ust. 1 dowody, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu muszą być oparte na różnicy między emisjami całkowitymi i całkowitym pochłanianiem generowanymi w latach 2026–2030 na tych obszarach a emisjami całkowitymi i całkowitym pochłanianiem generowanymi w tym samym okresie na obszarze tego samego państwa członkowskiego, który jest podobny pod względem klimatu i typu gleby oraz kategorii sprawozdawczych i tych samych praktyk gospodarowania, oraz który nie został zidentyfikowany zgodnie z art. 2 ust. 1. Porównanie to można również przeprowadzić z tym samym obszarem, w ramach tych samych praktyk zarządzania, w okresie historycznym po 1990 r., w którym obszar ten nie kwalifikowałby się jako obszar objęty długoterminowym wpływem zmian klimatu zgodnie z art. 2 ust. 1.

3. W przypadku obszarów zidentyfikowanych na podstawie art. 3 ust. 2 dowody, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu muszą być oparte na różnicy między emisjami całkowitymi i całkowitym pochłanianiem generowanymi w latach 2026–2030 na tych obszarach a emisjami całkowitymi i całkowitym pochłanianiem generowanymi w tym samym okresie na obszarze tego samego państwa członkowskiego, który jest podobny pod względem klimatu i typu gleby oraz kategorii sprawozdawczych, oraz który nie kwalifikuje się jako dotknięty skutkami zmiany klimatu zgodnie z art. 3 ust. 2.