Artykuł 12

1. Kapitan unijnego statku łowczego lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby każde narzędzie bierne znajdujące się na statku lub wykorzystywane do połowów było wyraźnie oznakowane i identyfikowalne zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.

2. Na każdym narzędziu biernym wykorzystywanym do połowów umieszcza się w trwały sposób oznakę rybacką widniejącą na kadłubie statku łowczego, do którego należy:

a) w przypadku sieci – w formie tabliczki przymocowanej do najwyższego rzędu oczek i na percie;

b) w przypadku lin – w formie tabliczki na głównej linie i na każdym pływaku;

c) w przypadku pułapek – w formie tabliczki przymocowanej do samej pułapki i do liny (lin), w szczególności w przypadku więcierzy, w formie tabliczki przymocowanej do podbory i na każdym więcierzu; oraz

d) w przypadku narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską – w formie tabliczek przymocowanych zgodnie z lit. a), b) oraz c) w regularnych odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską była oznakowana.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w przypadku statków łowczych o długości całkowitej do 15 metrów, poławiających wyłącznie na wodach ich państwa członkowskiego bandery i prowadzących działalność w obrębie czterech mil morskich od linii podstawowej, od której mierzy się szerokość morza terytorialnego, to państwo członkowskie bandery może ustanowić alternatywny system oznakowania w celu identyfikacji danego statku łowczego.