Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 1 właściwe organy mogą podjąć decyzję o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) istnieją dowody na to, że występowanie określonych agrofagów jest odosobnionym przypadkiem, co do którego nie oczekuje się, że doprowadzi do zadomowienia;

b) istnieją dowody na to, że określone agrofagi nie rozprzestrzeniły się dalej, oraz

c) nie stwierdzono występowania określonych wektorów na obszarze o szerokości co najmniej 3 km wokół stwierdzonej obecności lub występowanie stwierdzono w punkcie produkcji, w którym stosuje się fizyczne odizolowanie, i istnieją dowody na to, że określone wektory nie mogą się zadomowić na zewnątrz.

2. W przypadku gdy właściwy organ stosuje odstępstwo przewidziane w ust. 1:

a) niezwłocznie usuwa i niszczy zakażone rośliny, określone rośliny wykazujące objawy zakażenia oraz sąsiadujące z nimi określone rośliny;

b) niezwłocznie intensyfikuje oceny wizualne pod kątem występowania objawów określonych agrofagów oraz badania molekularne na określonych roślinach, zgodnie z odpowiednimi normami międzynarodowymi;

c) wprowadza środki na obszarze co najmniej 500 m wokół zakażonej rośliny w celu zapewnienia szybkiego zwalczenia określonych agrofagów i wykluczenia możliwości ich rozprzestrzeniania się;

d) przez co najmniej 3 lata prowadzi regularne i intensywne kontrole występowania na obszarze o szerokości co najmniej 500 m wokół miejsca, w którym stwierdzono występowanie określonych agrofagów, chyba że po usunięciu zakażonych roślin, określonych roślin wykazujących objawy zakażenia i sąsiadujących z nimi określonych roślin, o których mowa w lit. a), żadne inne określone rośliny nie występują na obszarze co najmniej 500 m wokół miejsca, w którym stwierdzono występowanie określonych agrofagów;

e) w miarę możliwości identyfikuje pochodzenie zakażenia i ścieżkę związaną z zakażeniem;

f) podnosi świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z określonymi agrofagami oraz

g) wprowadza wszelkie inne środki, które mogą pomóc w zwalczaniu określonych agrofagów.

3. Obszar wyznaczony wytycza się w oparciu o podstawy naukowe, biologię określonych agrofagów, obecność określonych wektorów, stopień zakażenia, rozmieszczenie określonych roślin na danym obszarze, dowody wskazujące na zadomowienie się określonych agrofagów oraz rodzaj obszaru ryzyka.

4. Jeżeli występowanie określonych agrofagów zostanie potwierdzone w strefie buforowej, wprowadza się środki zwalczania zgodnie z art. 9, a granice strefy zakażonej i strefy buforowej są odpowiednio poddawane przeglądowi i zmieniane.

5. W przypadku potwierdzenia występowania określonych agrofagów na określonych wektorach, ale nie ma określonych roślinach, właściwe organy przeprowadzają wzmożone kontrole występowania określonych agrofagów na określonych roślinach w obrębie obszaru wyznaczonego ustanowionego na podstawie art. 18 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

6. W obrębie obszarów wyznaczonych właściwe organy podnoszą świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z określonymi agrofagami oraz na temat środków wprowadzonych w celu zapobiegania ich dalszemu rozprzestrzenianiu się poza te obszary. Organy te zapewniają ponadto, aby podmioty profesjonalne i ogół społeczeństwa wiedziały o wytyczeniu obszarów wyznaczonych.