Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/2347 z dnia 21 listopada 2025 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/2153
Rozdział I — PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 2
W mocyDefinicje
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:
1) „opłaty” oznaczają kwoty pobierane przez Agencję i płatne przez wnioskodawców z tytułu procedur certyfikacyjnych;
2) „honoraria” oznaczają kwoty pobierane przez Agencję za świadczone usługi inne niż procedury certyfikacyjne;
3) „procedura certyfikacyjna” oznacza wszelkie działania realizowane przez Agencję bezpośrednio lub pośrednio w celu wydania, utrzymania lub wprowadzenia zmian do certyfikatów oraz zarejestrowania, utrzymania lub wprowadzenia zmian do deklaracji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1139 [oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia];
4) „usługa” oznacza wszelkie realizowane przez Agencję działania inne niż procedury certyfikacyjne, w tym dostawę towarów lub doradztwo techniczne;
5) „wnioskodawca” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną zwracającą się o możliwość skorzystania z procedury certyfikacyjnej lub usługi świadczonej przez Agencję;
6) „cykl rozliczeniowy” oznacza 12-miesięczny okres mający zastosowanie do projektów wieloletnich i do zadań związanych z nadzorem, który rozpoczyna się:
a) w odniesieniu do opłat i honorariów wymienionych w tabelach 1–6 w części I załącznika – w dniu otrzymania wniosku;
b) w odniesieniu do opłat za zezwolenie wymienionych w tabeli 7 A w części I załącznika – w dniu otrzymania wniosku;
c) w odniesieniu do opłat za monitorowanie wymienionych w tabeli 7 A w części I załącznika – w dniu wydania certyfikatu;
d) w odniesieniu do opłat wymienionych w tabeli 8 w części I załącznika – w dniu 1 czerwca po wydaniu certyfikatu;
e) w odniesieniu do opłat za zatwierdzenie wymienionych w tabelach 9 A–22 w części I załącznika – w dniu otrzymania wniosku;
f) w odniesieniu do opłat za sprawowanie nadzoru wymienionych w tabelach 9 A–22 w części I załącznika – w dniu wydania certyfikatu;
g) w odniesieniu do opłat za przygotowanie przeniesienia wymienionych w tabelach 16 A, 17 A, 19 A i 20 A w części I załącznika – w dniu wydania certyfikatu;
h) w odniesieniu do honorariów za wydanie certyfikatu wymienionych w tabeli 23 w części I załącznika – w dniu otrzymania wniosku;
i) w odniesieniu do honorariów za odnowienie wymienionych w tabeli 23 w części I załącznika – w dniu 1 lutego po wydaniu certyfikatu;
j) w odniesieniu do honorariów za subskrypcję wymienionych w tabeli 24 w części I załącznika – w dniu udzielenia dostępu do platformy;
k) w odniesieniu do wniosków podlegających odroczonemu rozpatrzeniu zgodnie z art. 10 ust. 4 – w dniu rozpoczęcia przez Agencję przeprowadzania procedur związanych z tym wnioskiem;
(7) „specyfikacje certyfikacji” lub „CS” oznaczają specyfikacje certyfikacji przyjęte zgodnie z art. 76 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1139 i opublikowane na stronie internetowej Agencji;
(8) „VTOL” oznacza wiropłat lub każdy inny statek powietrzny cięższy od powietrza, który posiada zdolność do pionowego startu lub pionowego lądowania;
(9) „HTOL” każdy oznacza statek powietrzny cięższy od powietrza, który nie jest VTOL;
(10) „duży VTOL” oznacza wiropłat typu CS-29 i CS-27 CAT;
(11) „mały VTOL” oznacza statek powietrzny CS-27 o maksymalnej masie startowej (MTOW) poniżej 3 175 kg, w którym miejsca ograniczają się do 4 siedzeń, oprócz pilota;
(12) „średni VTOL” oznacza inny wiropłat CS-27;
(13) „bardzo lekki VTOL” oznacza wiropłat o prostej konstrukcji o MTOW poniżej 600 kg, w którym miejsca ograniczają się do 2 siedzeń, włącznie z pilotem, niezasilany silnikiem turbinowym lub rakietowym i ograniczony do lotów VFR w dzień;
(14) „wiropłat” oznacza cięższy od powietrza statek powietrzny o napędzie silnikowym, który utrzymuje się powietrzu głównie dzięki sile nośnej wytwarzanej przez maksymalnie dwa wirniki;
(15) „statek powietrzny zdolny do wykonywania lotów VTOL” lub „VCA” oznacza statek powietrzny o napędzie silnikowym, cięższy od powietrza, inny niż samolot lub wiropłat, zdolny do wykonywania pionowego startu i lądowania za pomocą jednostek podnoszenia i ciągu wykorzystywanych do zapewniania siły nośnej podczas startu i lądowania;
(16) „statek powietrzny o wysokich osiągach (HPA) w kategorii masy do 5 700 kg” oznacza samolot o MMO (maksymalnej liczbie Macha) powyżej 0,6 lub maksymalnej operacyjnej wysokości bezwzględnej powyżej 25 000 stóp (ft);
(17) „sterowce małe” oznaczają:
a) wszystkie sterowce na ogrzane powietrze niezależnie od ich wielkości;
b) sterowce gazowe do objętości 2 000 m3;
(18) „sterowce średnie” oznaczają sterowce gazowe o objętości od 2 000 m3 do 20 000 m3;
(19) „sterowce duże” oznaczają sterowce gazowe o objętości powyżej 20 000 m3.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.