Artykuł 7

1. Państwa członkowskie mogą zwolnić podmioty gospodarcze z obowiązków określonych w art. 5 ust. 1 lit. c) i art. 5 ust. 2, a także z obowiązku uzyskania certyfikatu zgodnie z art. 6 ust. 1, 2 i 3 w odniesieniu do każdej instalacji, pod warunkiem że:

a) użytkowanie instalacji podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia;

b) podmiot gospodarczy powiadomił właściwy organ odpowiedzialny za wydawanie pozwoleń o swoim planie zarządzania ryzykiem oraz o jego aktualizacjach co 3 lata w przypadku dużych przedsiębiorstw, co 4 lata w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz co 5 lat w przypadku mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw;

c) pozwolenie zostało wydane lub poddano je przeglądowi oraz, w razie konieczności, zaktualizowano w oparciu o weryfikację przestrzegania przez podmioty gospodarcze wymogów określonych w załączniku I, po uprzednim powiadomieniu o planie zarządzania ryzykiem i jego kolejnych aktualizacjach, o którym mowa w lit. b); oraz

d) instalacja podlega regularnym kontrolom przeprowadzanym przez właściwe organy – w tym wizytom w obiekcie – w ramach którym badany jest pełen zakres odnośnych skutków oddziaływania tych instalacji na środowisko, w tym skutków wydostawania się i strat granulatu, z częstotliwością, o której mowa w art. 5 ust. 2, oraz z częstotliwością równoważną częstotliwości wynikającej ze stosowania art. 6 ust. 1, 2 i 3.

2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zwolnieniu udzielonym podmiotom gospodarczym oraz o przepisach krajowych dotyczących pozwoleń.