Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2018/1806 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

1. W drodze odstępstwa od art. 4 zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II może zostać tymczasowo zawieszone na podstawie stosownych i obiektywnych danych zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w art. 8a–8f (zwanymi dalej »mechanizmem zawieszającym«).

Przesłanką do uruchomienia mechanizm zawieszającego jest powiadomienie Komisji przez państwo członkowskie zgodnie z art. 8b lub własna analiza Komisji zgodnie z art. 8c.

2. W przypadku gdy między Unią a państwem trzecim wymienionym w załączniku II zawarto umowę dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych, art. 8a, 8e i 8f rozporządzenia stosuje się z zastrzeżeniem przepisów dotyczących podstaw zawieszenia i procedur określonych w tej umowie.”

;

2) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 8a

1. Mechanizm zawieszający może zostać uruchomiony na jednej z następujących podstaw:

a) znaczny wzrost liczby obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II, którym odmawia się wjazdu na terytorium państwa członkowskiego lub którzy przebywają bezprawnie na terytorium państwa członkowskiego;

b) znaczny wzrost liczby wniosków o azyl składanych przez obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II, w przypadku którego odsetek uznawalności jest niski;

c) pogorszenie współpracy w zakresie readmisji z państwem trzecim wymienionym w załączniku II lub inne przypadki braku współpracy w zakresie readmisji;

d) znaczne ryzyko lub bezpośrednie zagrożenie porządku publicznego lub bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich, które jest związane z państwem trzecim wymienionym w załączniku II, w szczególności gdy wynika ono z jednej z poniższych okoliczności:

(i) znaczny wzrost liczby poważnych przestępstw związanych z obywatelami tego państwa trzeciego, widoczny w obiektywnych, konkretnych i istotnych informacjach i danych przedstawionych przez właściwe organy;

(ii) zagrożenia hybrydowe;

(iii) systemowe braki w przepisach lub procedurach dotyczących bezpieczeństwa dokumentów;

e) prowadzenie przez państwo trzecie wymienione w załączniku II programu obywatelstwa dla inwestorów, w ramach którego obywatelstwo przyznawane jest w zamian za wcześniej ustalone płatności lub inwestycje osobom, które nie mają rzeczywistego związku z tym państwem trzecim;

f) brak dostosowania polityki wizowej państwa trzeciego wymienionego w załączniku II, który – w szczególności ze względu na bliskość geograficzną tego państwa trzeciego i Unii – mógłby prowadzić do znacznego wzrostu liczby obywateli innych państw trzecich, wjeżdżających nielegalnie na terytorium państw członkowskich po pobycie na terytorium tego państwa trzeciego lub po tranzycie przez to terytorium;

g) w odniesieniu do państw trzecich wymienionych w załączniku II w wyniku pomyślnego zakończenia dialogu w sprawie liberalizacji reżimu wizowego z Unią – niespełnianie przez takie państwo trzecie szczegółowych wymogów opartych na art. 1, które zastosowano do oceny zasadności zwolnienia z obowiązku wizowego wobec jego obywateli;

h) pogorszenie stosunków zewnętrznych Unii z państwem trzecim wymienionym w załączniku II spowodowane:

(i) poważnym naruszeniem przez to państwo trzecie zasad określonych w Karcie Narodów Zjednoczonych;

(ii) poważnym naruszeniem przez to państwo trzecie podstawowych wolności lub zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka lub międzynarodowego prawa humanitarnego;

(iii) poważnym naruszeniem przez to państwo trzecie prawa międzynarodowego i międzynarodowych standardów prawnych;

(iv) nieprzestrzeganiem międzynarodowych orzeczeń i wyroków sądowych; lub

(v) prowadzeniem przez państwo trzecie wrogich działań przeciwko Unii lub państwom członkowskim w celu destabilizacji lub osłabienia społeczeństwa lub instytucji, które mają kluczowe znaczenie dla porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego Unii lub państw członkowskich;

i) inne podstawy zawieszenia określone w umowie o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Unią a państwem trzecim wymienionym w załączniku II, ograniczone do zakresu stosowania danej umowy.

2. Na użytek ust. 1 lit. a), b) i lit. d) ppkt (i) i ust. 4 niniejszego artykułu znaczny wzrost należy rozumieć jako wzrost przekraczający próg 30 %, chyba że Komisja stwierdzi na podstawie analizy zgodnie z art. 8b ust. 5 lub na podstawie analizy, o której mowa w art. 8c ust. 2, że w danym przypadku zastosowanie ma inny próg. Komisja należycie uzasadnia takie stwierdzenie.

Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja ocenia sposób, w jaki wdrożono próg określony w akapicie pierwszym, i przedstawia wyniki tej oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Ocena koncentruje się w szczególności na tym, czy próg jest istotny do celów mechanizmu zawieszającego.

3. Na użytek ust. 1 lit. b) niski wskaźnik przyznawania azylu należy rozumieć jako wskaźnik przyznawania azylu niższy niż 20 %, chyba że Komisja stwierdzi na podstawie analizy zgodnie z art. 8b ust. 5 lub na podstawie analizy, o której mowa w art. 8c ust. 2, że w danym przypadku zastosowanie ma inny wskaźnik przyznawania azylu. Komisja należycie uzasadnia takie stwierdzenie.

4. Na użytek ust. 1 lit. c) pogorszenie współpracy w zakresie readmisji z państwem trzecim wymienionym w załączniku II należy rozumieć jako znaczny wzrost, widoczny w odpowiednich danych, odsetka odrzuconych wniosków o readmisję, przedłożonych przez państwo członkowskie temu państwu trzeciemu, dotyczących jego własnych obywateli lub jeżeli umowa o readmisji zawarta między Unią lub tym państwem członkowskim a tym państwem trzecim tak przewiduje – dotyczących obywateli państwa trzeciego, którzy przedostali się tranzytem przez to państwo trzecie.

5. Na użytek ust. 1 lit. c) za inne przypadki braku współpracy w zakresie readmisji można uznać:

a) oddalanie wniosków o readmisję lub nierozpatrywanie ich terminowo, w tym brak pomocy w identyfikacji obywateli państw trzecich, w odniesieniu do których państwo członkowskie złożyło wnioski o readmisję, lub stwarzanie w inny sposób utrzymujących się przeszkód praktycznych w egzekwowaniu powrotów;

b) niewydawanie terminowo dokumentów podróży w celu powrotów obywateli państw trzecich w terminach określonych w umowie o readmisji z państwem trzecim wymienionym w załączniku II lub nieakceptowanie europejskich dokumentów podróży wydanych po upływie terminów określonych w takiej umowie o readmisji;

c) wypowiedzenie lub zawieszenie umowy o readmisji zawartej między Unią a państwem trzecim wymienionym w załączniku II.