Artykuł 46

1. W przypadku gdy po ukończeniu procedury określonej w art. 45 ust. 3 i 4 zgłaszane są zastrzeżenia wobec środka podjętego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja ma powody, by uważać, że środek krajowy mógłby być sprzeczny z przepisami prawa Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i danym podmiotem gospodarczym lub danymi podmiotami gospodarczymi oraz ocenia środek krajowy.

Na podstawie wyników tej oceny Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający, czy dany środek krajowy jest uzasadniony.

Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich oraz niezwłocznie informuje o niej państwa członkowskie i dany podmiot gospodarczy lub dane podmioty gospodarcze.

2. Jeżeli dany środek krajowy uznany jest za uzasadniony wszystkie państwa członkowskie podejmują środki konieczne do zapewnienia wycofania z obrotu na ich rynkach lub odzyskania zabawki niespełniającej wymogów oraz informują o nich Komisję.

Jeżeli dany środek krajowy uznany jest za nieuzasadniony, dane państwo członkowskie musi go wycofać.

3. W przypadku uznania środka krajowego za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność zabawki z wymogami wynika z uchybień w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 15 niniejszego rozporządzenia, lub we wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 16 niniejszego rozporządzenia, Komisja stosuje procedurę przewidzianą w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 lub zmienia wspólne specyfikacje, stosownie do przypadku.