Artykuł 25

1. Informacje, dokumenty lub części dokumentów uznaje się za poufne, jeżeli zawierają tajemnice przedsiębiorstwa zdefiniowane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 (5) lub inne informacje poufne zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym.

2. O ile prawo Unii lub prawo krajowe nie stanowi inaczej, informacji zebranych, sporządzonych lub uzyskanych przez organ nadzorczy w sprawie dotyczącej transgranicznego przetwarzania na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/679, które to informacje uznaje się za poufne zgodnie z ust. 1, nie przekazuje się i nie udostępnia się stronie objętej postępowaniem, skarżącemu ani osobie trzeciej.

3. Strona objęta postępowaniem, skarżący lub osoba trzecia – przedkładając informacje, które uważają za poufne – wyraźnie wskazują te informacje i podają powody, dla których uważają je za poufne. Strona objęta postępowaniem, skarżący lub osoba trzecia każdorazowo dostarczają pełną wersję informacji. W miarę możliwości dostarczają również proponowaną wersję, która nie zawiera informacji poufnych.

4. Nie naruszając ust. 3, organ nadzorczy, któremu przedkładane są informacje, może zobowiązać strony objęte postępowaniem lub inne osoby przedkładające dokumenty, aby oznaczyły dokumenty lub części dokumentów, które według nich zawierają tajemnice przedsiębiorstwa lub inne należące do nich informacje poufne, oraz aby określiły osoby, których dotyczy poufność tych tajemnic przedsiębiorstwa lub innych informacji poufnych.

5. Organ nadzorczy, któremu przedkładane są informacje, wyznacza odpowiedni termin, nie dłuższy niż sześć tygodni, w którym strony objęte postępowaniem i inne osoby twierdzące, że przedłożone informacje są poufne:

a) uzasadniają swoje twierdzenia, że przedłożone informacje zawierają tajemnice przedsiębiorstwa lub inne informacje poufne, w odniesieniu do każdego dokumentu lub każdej części dokumentu, każdego oświadczenia lub każdej części oświadczenia z osobna;

b) proponują, w miarę możliwości, wersję niepoufną dokumentów i oświadczeń, w której utajniono tajemnice przedsiębiorstwa lub inne informacje poufne;

c) przekazują zwięzły, niepoufny opis poszczególnych utajnionych informacji.

6. Jeżeli strony objęte postępowaniem lub inne osoby nie zastosują się do ust. 4 i 5, organ nadzorczy, któremu przedkładane są informacje, może uznać, że dane dokumenty lub oświadczenia nie zawierają tajemnic przedsiębiorstwa ani innych informacji poufnych.

7. Organ nadzorczy, któremu przedkładane są informacje, ustala, czy informacje lub istotne i konkretne części dokumentów są poufne zgodnie z ust. 1. Zapewnia on, aby utajnienie dokumentów ograniczało się do tego, co jest konieczne i proporcjonalne do ochrony informacji poufnych. Organ nadzorczy, któremu przedkładane są informacje, informuje pozostałe organy nadzorcze o poufnym charakterze informacji w momencie ich przekazania.

8. Informacje uznane za poufne na mocy prawa krajowego organu nadzorczego, któremu są przedkładane i który bierze udział w wymianie tych informacji między organami nadzorczymi na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/679, są dalej traktowane jako poufne przez organ nadzorczy, który je otrzymuje.