Artykuł 10

1. W strefie porażenia na obszarach wyznaczonych do celów ograniczania rozprzestrzeniania, wymienionych w załączniku I, właściwe organy wprowadzają następujące środki:

a) ścinkę porażonych roślin i roślin wykazujących objawy spowodowane przez określonego agrofaga oraz całkowite usuwanie ich korzeni, jeżeli poniżej szyi korzeniowej porażonej rośliny zaobserwowano chodniki larwalne;

b) usuwanie, badanie i unieszkodliwianie wyciętych roślin zgodnie z lit. a) oraz ich korzeni przy zachowaniu niezbędnych środków ostrożności, aby uniknąć rozprzestrzeniania się określonego agrofaga po zakończeniu ścinki;

c) zakaz jakiegokolwiek przemieszczania potencjalnie porażonych roślin, drewna i drewnianego materiału opakowaniowego poza obszar wyznaczony;

d) w stosownych przypadkach zastąpienie określonych roślin innymi roślinami niepodatnymi na porażenie;

e) niedopuszczenie do występowania w strefie porażenia nowych określonych roślin na otwartej przestrzeni, z wyjątkiem miejsc produkcji, o których mowa w pkt 17.4 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, oraz z wyjątkiem roślin wskaźnikowych;

f) podnoszenie świadomości społecznej na temat zagrożeń związanych z określonym agrofagiem i środków wprowadzonych w celu zapobiegania jego wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w Unii, w tym warunków dotyczących przemieszczania określonych roślin, określonego drewna i drewnianego materiału opakowaniowego z wyznaczonego obszaru ustanowionego zgodnie z art. 5;

g) specjalne środki w celu zaradzenia innym problemom lub komplikacjom, co do których można mieć uzasadnione obawy, że uniemożliwią, utrudnią lub opóźnią ograniczanie rozprzestrzeniania agrofaga, w szczególności problemom związanym z dostępnością i odpowiednią ścinką i niszczeniem wszystkich roślin porażonych lub u których podejrzewa się porażenie, bez względu na ich lokalizację, własność lub osoby za nie odpowiedzialne;

h) wszelkie inne środki, które mogą przyczynić się do ograniczenia rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.

W przypadku lit. a), jeżeli nie ma możliwości usunięcia głęboko osadzonych pniaków i korzeni powierzchniowych, należy je rozdrobnić do głębokości co najmniej 40 cm poniżej poziomu powierzchni lub przykryć materiałem zabezpieczającym przed owadami. Czynności związane ze ścinką rozpoczyna się natychmiast, jednak w przypadkach gdy porażone rośliny wykryto poza okresem lotu określonego agrofaga, ścinkę i usunięcie przeprowadza się przed rozpoczęciem następnego okresu lotu.

Coroczne urzędowe kontrole występowania na obszarze o szerokości co najmniej 1 km wokół miejsc produkcji, o których mowa w pkt 17.4 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, opierają się na opracowanych przez Urząd Ogólnych wytycznych dotyczących miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania agrofagów roślin, a stosowane projekt kontroli występowania i plan pobierania próbek umożliwiają określenie, przy poziomie ufności wynoszącym co najmniej 99 %, poziomu występowania porażonych roślin wynoszącego 1 %.

2. W przypadku przemieszczania określonego drewna i drewnianego materiału opakowaniowego poza obszar wyznaczony, jeżeli na wyznaczonym obszarze nie są dostępne zakłady obróbki lub przetwarzania, określone drewno lub drewniany materiał opakowaniowy przemieszcza się pod kontrolą urzędową i w warunkach zamkniętych w taki sposób, aby uniemożliwić rozprzestrzenianie się określonego agrofaga, do najbliższego zakładu znajdującego się poza obszarem wyznaczonym w celu zapewnienia natychmiastowej obróbki lub przetwarzania zgodnie z pkt 33–35 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

Właściwy organ prowadzi w odpowiednim czasie coroczne kontrole występowania określonego agrofaga w drodze kontroli określonych roślin na obszarze o szerokości co najmniej 1 km od tego zakładu obróbki lub przetwarzania.

3. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania określonego agrofaga w strefie buforowej zastosowanie mają art. 17 i 18 rozporządzenia (UE) 2016/2031.