Artykuł 3

1. Właściwe organy przeprowadzają na obszarach swoich terytoriów, na których nie stwierdzono określonego agrofaga, oparte na analizie ryzyka coroczne kontrole występowania dotyczące określonych roślin, pod kątem występowania tego agrofaga.

2. Projekt kontroli występowania i plan pobierania próbek w ramach tych kontroli pozwala na wykrycie – w danym państwie członkowskim i przy wystarczającym poziomie pewności – niskiego poziomu występowania porażonych roślin.

Ich podstawę stanowią Ogólne wytyczne dotyczące miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania agrofagów roślin wydane przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

3. Kontrole występowania przeprowadza się:

a) na podstawie poziomu odnośnego zagrożenia fitosanitarnego;

b) na otwartej przestrzeni, na obszarach naturalnych i miejskich, a także w szkółkach, centrach ogrodniczych, ośrodkach handlowych, tartakach drewna liściastego, miejscach przechowywania towarów związanych z drewnianym materiałem opakowaniowym lub handlu takimi towarami oraz, w stosownych przypadkach, w innych odpowiednich miejscach;

c) w odpowiednim czasie w danym roku pod względem możliwości wykrycia określonego agrofaga, biorąc pod uwagę biologię tego agrofaga, występowanie i biologię określonych roślin, a także informacje naukowe i techniczne, o których mowa w karcie kontroli występowania agrofaga Aromia bungii opracowanej przez Urząd.

4. Kontrole występowania polegają na:

a) ocenie wizualnej określonych roślin; oraz

b) w stosownych przypadkach – zakładaniu pułapek i pobieraniu próbek oraz badaniu.

W stosownych przypadkach jako uzupełnienie ocen wizualnych można wykorzystać specjalnie wyszkolone psy tropiące.