Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/2551 z dnia 20 listopada 2025 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 przez określenie warunków udzielania akredytacji weryfikatorom, kontroli działalności akredytowanych weryfikatorów i nadzoru nad nimi, cofnięcia akredytacji oraz wzajemnego uznawania i wzajemnej oceny jednostek akredytujących

Sekcja 1 — Procedura

Artykuł 3

W mocy

Wniosek o akredytację

1. Wnioskodawca mający siedzibę na mocy prawa krajowego w państwie członkowskim zwraca się do krajowej jednostki akredytującej tego państwa członkowskiego o udzielenie akredytacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego wnioskodawca mający siedzibę na mocy prawa krajowego w państwie członkowskim zwraca się do krajowej jednostki akredytującej innej niż jednostka państwa członkowskiego jego siedziby o udzielenie akredytacji w którejkolwiek z następujących sytuacji:

a) w przypadku gdy państwo członkowskie, w którym ma on siedzibę, postanowiło nie ustanawiać krajowej jednostki akredytującej i nie korzysta z usług krajowej jednostki akredytującej innego państwa członkowskiego;

b) w przypadku gdy krajowe jednostki akredytujące, o których mowa w akapicie pierwszym, nie dokonują akredytacji w odniesieniu do czynności weryfikacyjnych będących przedmiotem starań o akredytację;

c) w przypadku gdy krajowe jednostki akredytujące, o których mowa w akapicie pierwszym, nie przeszły pomyślnie wzajemnej oceny w odniesieniu do rodzajów działań będących przedmiotem starań o akredytację.

2. Wnioskodawca, który nie ma siedziby na mocy prawa krajowego w państwie członkowskim, zwraca się o udzielenie akredytacji do krajowej jednostki akredytującej dowolnego państwa członkowskiego, która udziela akredytacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. Wnioski o akredytację obejmują co najmniej jeden rodzaj działań CBAM wymieniony w załączniku I.

4. Wraz z wnioskiem wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1 i 2, udostępnia krajowej jednostce akredytującej następujące dokumenty:

a) opis kompetencji wnioskodawcy w zakresie przeprowadzania procedur i procesów, o których mowa w sekcji 1.5.1 załącznika II, oraz systemu zarządzania jakością, o którym mowa w sekcji 1.5.2 tego załącznika;

b) opis kryteriów w zakresie kompetencji, o których mowa w sekcji 1.1.1 akapit drugi lit. a) i b) załącznika II, wyniki procedury zachowania kompetencji, o której mowa w tej sekcji, a także pozostałą odnośną dokumentację dotyczącą kompetencji całego personelu zaangażowanego w działania weryfikacyjne, o której mowa w sekcjach 1.2 i 1.3 załącznika II;

c) opis procedury zapewniającej stałą bezstronność i niezależność, o której mowa w sekcji 1.7.5 załącznika II, z uwzględnieniem odnośnych rejestrów dotyczących bezstronności i niezależności wnioskodawcy i jego personelu;

d) wykaz ekspertów technicznych w zakresie weryfikacji i kluczowego personelu zaangażowanego w weryfikację raportów emisji operatorów;

e) opis procedur i procesów, o których mowa w sekcji 1.5.1 załącznika II, w tym procedur i procesów dotyczących wewnętrznej dokumentacji weryfikacji, o której mowa w sekcji 2.16 załącznika II;

f) rejestry, o których mowa w sekcji 1.6 załącznika II;

g) w stosownych przypadkach wszelkie odpowiednie dowody potwierdzające udokumentowane kompetencje w zakresie stosowania normy międzynarodowej, o której mowa w sekcji 1.5 załącznika II, uznanej przez krajową jednostkę akredytującą lub jednostkę akredytującą z państwa trzeciego.

5. Po otrzymaniu wniosku o akredytację krajowa jednostka akredytująca może zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie wszelkich innych informacji, które uzna za niezbędne do oceny wniosku.

6. W przypadku gdy krajowa jednostka akredytująca świadczy usługi akredytacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia, ale nie jest w stanie przeprowadzić akredytacji wnioskodawcy mającego siedzibę w państwie trzecim, ta krajowa jednostka akredytująca bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu wniosku o akredytację udziela wnioskodawcy należycie uzasadnionej odpowiedzi przedstawiającej powody nieprzeprowadzania akredytacji, a także wykaz krajowych jednostek akredytujących, które mogą podjąć się procesu akredytacji.

Jednostka uznana za organizatora wzajemnej oceny, o której to jednostce mowa w art. 24, ułatwia wymianę informacji między krajowymi jednostkami akredytującymi, utrzymując wykaz krajowych jednostek akredytujących świadczących usługi akredytacyjne w odniesieniu do CBAM oraz krajowych jednostek akredytujących, które mogą podjąć się procesu akredytacji dla wnioskodawców mających siedzibę w państwach trzecich.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.