Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/2551 z dnia 20 listopada 2025 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 przez określenie warunków udzielania akredytacji weryfikatorom, kontroli działalności akredytowanych weryfikatorów i nadzoru nad nimi, cofnięcia akredytacji oraz wzajemnego uznawania i wzajemnej oceny jednostek akredytujących
Sekcja 1 — Procedura
Artykuł 5
W mocyOcena wniosków o udzielenie akredytacji
1. Dokonując oceny wniosków o akredytację, krajowa jednostka akredytująca przeprowadza następujące działania:
a) dokonuje przeglądu informacji dostarczonych przez wnioskodawcę zgodnie z art. 3;
b) przeprowadza wizytę w obiektach wnioskodawcy w celu dokonania przeglądu reprezentatywnej próby wewnętrznej dokumentacji weryfikacji oraz oceny wdrożenia systemu zarządzania jakością wnioskodawcy i procedur lub procesów dotyczących działań weryfikacyjnych, o których mowa w sekcji 1.5 załącznika II;
c) poświadcza wyniki i kompetencje reprezentatywnej liczby pracowników wnioskodawcy zaangażowanych w weryfikację raportów emisji operatorów w celu zapewnienia, aby działali oni zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, rozporządzeniem (UE) 2023/956 i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2546.
2. Podczas oceny krajowa jednostka akredytująca bierze pod uwagę:
a) złożoność zakresu akredytacji;
b) złożoność systemu zarządzania jakością, o którym mowa w sekcji 1.5.2 załącznika II;
c) procedury i informacje na temat procesów, o których mowa w sekcji 1.5.1 załącznika II;
d) obszary geograficzne, na których wnioskodawca przeprowadza lub planuje przeprowadzać weryfikację;
e) czy wnioskodawca jest akredytowany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2067 w odniesieniu do odpowiedniego rodzaju działań wymienionego w załączniku I.
Krajowa jednostka akredytująca może również uwzględnić wszelkie istotne dowody przedstawione przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. g).
3. W przypadku gdy wnioskodawca podejmie decyzję o zleceniu na zewnątrz niektórych działań weryfikacyjnych zgodnie z sekcją 1.7.4 załącznika II, krajowa jednostka akredytująca może również prowadzić działania, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c) niniejszego artykułu, w pomieszczeniach jednostki, której zlecono te działania.
4. Krajowa jednostka akredytująca zgłasza wnioskodawcy swoje ustalenia i wszelkie niezgodności oraz zwraca się o odpowiedź.
5. Wnioskodawca podejmuje działania naprawcze w związku z wszelkimi niezgodnościami zgłoszonymi zgodnie z ust. 4 oraz przedkłada odpowiedź wraz ze wskazaniem, jakie działania podjął lub planuje podjąć w określonym przez krajową jednostkę akredytującą terminie w celu usunięcia niezgodności.
6. Krajowa jednostka akredytująca dokonuje analizy odpowiedzi przedłożonej przez wnioskodawcę zgodnie z ust. 5.
7. Jeśli krajowa jednostka akredytująca stwierdzi, że odpowiedź wnioskodawcy lub podjęte działania są niewystarczające lub nieskuteczne, zwraca się do wnioskodawcy o przedłożenie dalszych informacji lub podjęcie dalszych działań.
Krajowa jednostka akredytująca może domagać się dowodów lub przeprowadzić uzupełniającą ocenę skuteczności podjęcia działań naprawczych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.