Załącznik II

1. WYMOGI W ZAKRESIE KOMPETENCJI WERYFIKATORÓW

1.1. Procedura zachowania kompetencji, kryteria w zakresie kompetencji i monitorowanie wyników

1.1.1. Procedura zachowania kompetencji

Weryfikator ustanawia, dokumentuje, wdraża i utrzymuje procedurę zachowania kompetencji w celu zapewnienia, aby cały personel, któremu powierzono prowadzenie działań weryfikacyjnych, dysponował kompetencjami potrzebnymi do wykonania powierzonych mu zadań.

Do celów procedury zachowania kompetencji, o której mowa w akapicie pierwszym, weryfikator ustanawia, dokumentuje, wdraża i utrzymuje następujące kryteria w zakresie kompetencji:

a) ogólne kryteria w zakresie kompetencji dla całego personelu podejmującego działania weryfikacyjne;

b) szczegółowe kryteria w zakresie kompetencji dla każdego członka personelu podejmującego działania weryfikacyjne, w szczególności dla audytora wiodącego CBAM, audytora CBAM, osoby dokonującej niezależnego przeglądu i eksperta technicznego w zakresie weryfikacji;

c) metodę zapewniającą zachowanie kompetencji całego personelu podejmującego działania weryfikacyjne oraz regularną ocenę jego wyników;

d) procedurę zapewniającą stałe szkolenie personelu podejmującego działania weryfikacyjne;

e) procedurę oceny, czy zlecenie weryfikacji mieści się w zakresie akredytacji weryfikatora oraz czy weryfikator dysponuje kompetencjami, personelem i zasobami niezbędnymi do utworzenia zespołu weryfikacyjnego i skutecznego przeprowadzenia działań weryfikacyjnych w wymaganych ramach czasowych.

Kryteria w zakresie kompetencji, o których mowa w akapicie drugim lit. b), są specyficzne dla każdego zakresu akredytacji, w odniesieniu do którego dany personel prowadzi działania weryfikacyjne.

Oceniając kompetencje personelu na podstawie akapitu drugiego lit. c), weryfikator dokonuje oceny takich kompetencji pod kątem kryteriów w zakresie kompetencji, o których mowa w akapicie drugim lit. a) i b).

Częścią procedury, o której mowa w akapicie drugim lit. e), jest również ocena, czy zespół weryfikacyjny dysponuje wszelkimi kompetencjami i obejmuje wszelkie osoby, które są niezbędne do prowadzenia działań weryfikacyjnych dla danego operatora.

Weryfikator opracowuje ogólne i szczegółowe kryteria w zakresie kompetencji, które spełniają wymogi określone w sekcjach 1.2, 1.3 i 1.4.

1.1.2. Monitorowanie i ocena

Weryfikator regularnie, a co najmniej raz w roku, monitoruje wyniki całego personelu podejmującego działania weryfikacyjne w celu potwierdzenia, że personel ten nadal posiada umiejętności i wiedzę wymagane do wykonywania powierzonych mu zadań.

Weryfikator ocenia kompetencje i wyniki audytora wiodącego CBAM i audytora CBAM.

Weryfikator monitoruje tych audytorów podczas weryfikacji raportu emisji operatora na miejscu, w stosownych przypadkach, w celu ustalenia, czy spełniają oni kryteria w zakresie kompetencji.

Jeżeli członek personelu nie wykaże, że w pełni spełnia kryteria w zakresie kompetencji w odniesieniu do konkretnego powierzonego mu zadania, weryfikator określa i organizuje niezbędne dodatkowe szkolenie lub nadzorowaną praktykę zawodową. Weryfikator monitoruje tego członka, dopóki nie wykaże on weryfikatorowi, że spełnia kryteria w zakresie kompetencji.

Do celów niezależnego przeglądu działań weryfikacyjnych związanych z określonym zleceniem weryfikacji weryfikator wyznacza osobę dokonującą niezależnego przeglądu, która nie może wchodzić w skład zespołu weryfikacyjnego.

1.2. Wymogi w zakresie kompetencji dotyczące audytorów CBAM

W odniesieniu do każdego zlecenia weryfikacji weryfikator tworzy zespół weryfikacyjny złożony z jednego audytora wiodącego CBAM i odpowiedniej liczby audytorów CBAM zdolnych do prowadzenia działań weryfikacyjnych, o których mowa w sekcji 2.

Audytor wiodący CBAM musi spełniać wymogi w zakresie kompetencji dotyczące audytora CBAM i wykazać umiejętność skutecznego porozumiewania się w języku angielskim.

Każdy audytor CBAM musi posiadać kompetencje wymagane do oceny planów monitorowania i weryfikacji raportów emisji operatorów zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/956, rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2547, niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2546.

W tym celu każdy audytor CBAM musi posiadać co najmniej:

a) wiedzę na temat akredytacji, działań weryfikacyjnych oraz monitorowania i obliczania emisji wbudowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) 2023/956 oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) 2025/2547 i (UE) 2025/2546, wiedzę na temat gromadzenia, monitorowania i raportowania danych istotnych dla przydziału bezpłatnych uprawnień na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2620 oraz wiedzę na temat innych mających zastosowanie przepisów, norm zharmonizowanych i wytycznych;

b) wiedzę i doświadczenie w zakresie audytu danych i informacji, w tym:

1) metodyki audytu danych i informacji, stosowania poziomu istotności oraz oceny istotności nieprawidłowości;

2) analizy ryzyka nieodłącznego i ryzyka zawodności systemów kontroli wewnętrznej;

3) technik pobierania prób w odniesieniu do pobierania prób danych i sprawdzania działań kontrolnych;

4) oceny systemów danych i informacji, systemów informatycznych, działań w zakresie przepływu danych, działań kontrolnych, systemów kontroli oraz procedur odnoszących się do działań kontrolnych;

c) zdolność prowadzenia działań związanych z weryfikacją raportu emisji operatora, wymaganych zgodnie z art. 13;

d) wiedzę i doświadczenie w odniesieniu do właściwych dla danego sektora technicznych aspektów monitorowania i raportowania, które są istotne dla zakresu działań, o których mowa w załączniku I, w odniesieniu do którego audytor CBAM prowadzi weryfikację.

Ponadto w skład zespołu weryfikacyjnego musi wchodzić co najmniej jeden audytor CBAM, który posiada:

a) umiejętność skutecznego porozumiewania się w języku wymaganym do analizowania informacji przedłożonych przez operatora;

b) kompetencje techniczne i wiedzę wymagane do oceny określonych aspektów monitorowania technicznego i raportowania związanych działalnością instalacji, o których mowa w niniejszym załączniku;

c) w przypadku gdy weryfikator przeprowadza weryfikację danych dotyczących energii elektrycznej importowanej na obszar celny Unii – kompetencje techniczne i wiedzę wymagane do oceny dowodów niezbędnych do wykazania spełnienia kryteriów określonych w sekcji 5 akapit pierwszy lit. a)–d) załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2023/956;

d) w przypadku gdy weryfikator przeprowadza weryfikację danych dotyczących towarów niewymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/956 – kompetencje techniczne i wiedzę wymagane do oceny dowodów niezbędnych do wykazania spełnienia kryteriów określonych w sekcji 6 załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2023/956.

1.3. Wymogi w zakresie kompetencji dotyczące osób dokonujących niezależnego przeglądu

Osoba dokonująca niezależnego przeglądu musi posiadać uprawnienia umożliwiające dokonanie przeglądu projektu sprawozdania z weryfikacji oraz wewnętrznej dokumentacji weryfikacji na podstawie sekcji 2.15.

Osoba dokonująca niezależnego przeglądu musi spełniać wymogi w zakresie kompetencji mające zastosowanie do audytora CBAM, o których mowa w sekcji 1.2, oraz posiadać umiejętność skutecznego porozumiewania się w języku angielskim.

Osoba dokonująca niezależnego przeglądu musi mieć kompetencje niezbędne do przeprowadzania następujących działań:

a) analizy dostarczonych informacji i potwierdzenia ich kompletności i integralności;

b) dokonywania zapytań o wszelkie brakujące informacje i kwestionowania sprzecznych informacji;

c) sprawdzania ścieżek danych w celu oceny, czy wewnętrzna dokumentacja weryfikacji jest kompletna i zapewnia wystarczające informacje na poparcie wniosku co do projektu sprawozdania z weryfikacji.

1.4. Zaangażowanie ekspertów technicznych w zakresie weryfikacji

Prowadząc działania weryfikacyjne, weryfikator może zwrócić się do ekspertów technicznych w zakresie weryfikacji posiadających szczegółową wiedzę teoretyczną i fachową w danej dziedzinie, potrzebną w celu wsparcia audytora CBAM w prowadzeniu działań weryfikacyjnych. Jeśli osoba dokonująca niezależnego przeglądu nie dysponuje kompetencjami wymaganymi do oceny określonej kwestii w procesie oceny, weryfikator zwraca się o wsparcie do eksperta technicznego w zakresie weryfikacji.

Ekspert techniczny w zakresie weryfikacji musi posiadać kompetencje i wiedzę fachową niezbędne do skutecznego wsparcia, w razie potrzeby, audytora CBAM lub osoby dokonującej niezależnego przeglądu w dziedzinie, w zakresie której potrzebna jest wiedza teoretyczna i fachowa takiego eksperta. Ponadto ekspert techniczny w zakresie weryfikacji musi posiadać wystarczającą wiedzę na temat kwestii, o których mowa w sekcji 1.2 akapit czwarty lit. a), b) i c).

Ekspert techniczny w zakresie weryfikacji podejmuje się wskazanych zadań pod kierownictwem i na pełną odpowiedzialność osoby dokonującej niezależnego przeglądu lub audytora CBAM z zespołu weryfikacyjnego, w którym działa ekspert techniczny.

1.5. Procedury odnoszące się do działań weryfikacyjnych

1.5.1. Procedury i procesy odnoszące się do działań weryfikacyjnych

Działania weryfikacyjne muszą być zgodne z następującą normą zharmonizowaną:

— EN ISO/IEC 17029:2019 Ocena zgodności – Ogólne zasady i wymagania dla jednostek walidujących i weryfikujących (ISO/IEC 17029:2019) (1).

Oprócz normy zharmonizowanej, o której mowa w akapicie pierwszym, działania weryfikacyjne są dokumentowane, wdrażane i utrzymywane zgodnie z procedurami i procesami określonymi w sekcji 2.

1.5.2. System zarządzania jakością

Weryfikatorzy ustanawiają, dokumentują, wdrażają i utrzymują system zarządzania jakością zapewniający spójny rozwój, wdrożenie, doskonalenie i przeglądy procedur i procesów zgodnie z normą zharmonizowaną, o której mowa w sekcji 1.5.1.

1.5.3. Procedury dodatkowe

Oprócz normy zharmonizowanej, o której mowa w sekcji 1.5.1, weryfikatorzy ustanawiają następujące procedury, procesy i mechanizmy:

a) proces i politykę komunikacji z operatorem i innymi właściwymi stronami;

b) odpowiednie mechanizmy zabezpieczające poufność uzyskiwanych informacji;

c) proces rozpatrywania odwołań;

d) proces rozpatrywania skarg (w tym orientacyjną skalę czasową);

e) proces sporządzania zrewidowanego sprawozdania z weryfikacji w przypadku stwierdzenia błędu w sprawozdaniu z weryfikacji lub raporcie emisji operatora po przekazaniu operatorowi przez weryfikatora sprawozdania z weryfikacji;

f) procedurę lub proces zlecania działań weryfikacyjnych innym organizacjom;

g) procedurę lub proces gwarantujący, że weryfikator bierze na siebie pełną odpowiedzialność za działania weryfikacyjne realizowane przez personel kontraktowy;

h) procesy zapewniające właściwe funkcjonowanie systemu zarządzania jakością, o którym mowa w sekcji 1.5.2, w tym procesy:

1) służące przeglądowi systemu zarządzania, który ma się odbywać co najmniej raz w roku, przy czym okres między przeglądami nie powinien być dłuższy niż 15 miesięcy;

2) służące przeprowadzaniu audytów wewnętrznych co najmniej raz w roku, przy czym okres między audytami wewnętrznymi nie powinien być dłuższy niż 15 miesięcy.

1.6. Rejestry i komunikacja

Weryfikator prowadzi rejestry i zarządza nimi w celu wykazania zgodności z niniejszym rozporządzeniem, w tym w zakresie kompetencji i bezstronności swojego personelu.

Weryfikator regularnie udostępnia informacje operatorowi i innym właściwym stronom zgodnie z normą zharmonizowaną, o której mowa w sekcji 1.5.1.

Weryfikator zapewnia poufność informacji uzyskanych podczas weryfikacji, zgodnie z normą zharmonizowaną, o której mowa w sekcji 1.5.1.

1.7. Bezstronność i niezależność

1.7.1. Zasady ogólne

Weryfikator jest niezależny od operatora, właściwych organów wyznaczonych zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/956 oraz Komisji. Weryfikator, prowadząc działania weryfikacyjne, zachowuje również bezstronność i przeprowadza weryfikację w interesie publicznym.

Aby zagwarantować niezależność i bezstronność, weryfikator ani dowolna część tego samego podmiotu prawnego nie może być operatorem, właścicielem operatora ani własnością operatora, a ponadto weryfikator nie może mieć powiązań z operatorem, które mogłyby wpływać na jego niezależność i bezstronność.

Weryfikatorzy muszą być zorganizowani w sposób zapewniający ich obiektywność, niezależność i bezstronność. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odnośne wymogi określone w normie zharmonizowanej, o której mowa w sekcji 1.5.1.

Weryfikatorzy nie prowadzą działań weryfikacyjnych wobec operatora, w przypadku gdy stwarzałoby to niedopuszczalne zagrożenie dla ich bezstronności lub w odniesieniu do którego pozostają w konflikcie interesów. Weryfikator nie wykorzystuje personelu ani pracowników kontraktowych do weryfikacji raportu emisji, gdy takie wykorzystanie powoduje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów. Ponadto weryfikator gwarantuje, że działania personelu lub organizacji nie będą miały wpływu na poufność, obiektywność, niezależność i bezstronność weryfikacji. W tym celu weryfikator monitoruje ryzyko dla bezstronności i podejmuje odpowiednie działania w celu przeciwdziałania temu ryzyku.

1.7.2. Niedopuszczalne ryzyko

Uznaje się, że niedopuszczalne ryzyko dla bezstronności lub konflikt interesów powstają między innymi, jeśli weryfikator lub dowolna część tego samego podmiotu prawnego świadczą:

a) usługi konsultacyjne w związku z opracowywaniem części procedury monitorowania i raportowania opisanej w planie monitorowania, w tym w związku z opracowywaniem metodyki monitorowania, sporządzaniem raportu emisji lub sporządzaniem planu monitorowania;

b) pomoc techniczną w opracowywaniu lub utrzymaniu systemu monitorowania i raportowania emisji lub innych istotnych informacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/956.

1.7.3. Konflikt interesów

Uznaje się, że konflikt interesów między weryfikatorem a operatorem zachodzi w szczególności w każdym z następujących przypadków:

a) jeśli powiązanie między weryfikatorem a operatorem opiera się na posiadaniu wspólnego właściciela, wspólnym zarządzaniu, wspólnym kierownictwie lub personelu, współdzielonych zasobach, wspólnych finansach lub wspólnych umowach, lub marketingu;

b) jeśli operator korzystał z usług konsultacyjnych, o których mowa w sekcji 1.7.2 lit. a), lub z pomocy technicznej, o której mowa w sekcji 1.7.2 lit. b), ze strony jednostki konsultacyjnej, jednostki ds. pomocy technicznej lub innej organizacji, która posiada powiązania z weryfikatorem zagrażające bezstronności weryfikatora.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) uznaje się, że weryfikator nie jest bezstronny, jeśli powiązania między nim a jednostką konsultacyjną, jednostką ds. pomocy technicznej lub inną organizacją opierają się na posiadaniu wspólnego właściciela, wspólnym zarządzaniu, wspólnym kierownictwie lub personelu, współdzielonych zasobach, wspólnych finansach, wspólnych umowach lub marketingu oraz wspólnej płatności prowizji od sprzedaży bądź innej zachęty do rekomendowania usług nowym klientom.

1.7.4. Zlecanie na zewnątrz działań weryfikacyjnych

Weryfikatorzy nie zlecają na zewnątrz niezależnego przeglądu ani sporządzania i wydawania sprawozdań z weryfikacji.

W przypadku gdy weryfikatorzy zlecają na zewnątrz inne działania weryfikacyjne, muszą spełniać wymogi określone w normie zharmonizowanej, o której mowa w sekcji 1.5.1. Weryfikator podlega między innymi następującym obowiązkom:

a) ponosi pełną odpowiedzialność za weryfikację i sprawozdanie z weryfikacji;

b) wymaga od jednostki, której zlecono działania, przedstawienia niezależnych dowodów potwierdzających jej zgodność z sekcjami 1.7.1, 1.7.2 i 1.7.3;

c) uzyskuje zgodę operatora na korzystanie z jednostki, której zlecono działania; oraz

d) posiada odpowiednio udokumentowaną umowę z jednostką, której zlecono działania.

1.7.5. Procedura mająca na celu zapewnienie stałej bezstronności i niezależności

Weryfikatorzy ustanawiają, dokumentują, wdrażają i utrzymują procedurę mającą na celu zapewnienie ich stałej bezstronności i niezależności, a także stałej bezstronności i niezależności części tego samego podmiotu prawnego, organów i organizacji, o których mowa w sekcji 1.7.3, oraz personelu i pracowników kontraktowych uczestniczących w weryfikacji. Procedura ta obejmuje mechanizm zabezpieczający bezstronność i niezależność weryfikatora.

1.7.6. Kolejne weryfikacje tej samej instalacji

Podczas weryfikacji tej samej instalacji co w poprzednim roku weryfikator ocenia ryzyko dla bezstronności i wprowadza środki w celu ograniczenia ryzyka dla bezstronności.

Jeżeli audytor wiodący CBAM przeprowadza pięć rocznych weryfikacji danej instalacji, a w tym czasie żaden inny audytor wiodący CBAM nie przeprowadził corocznej weryfikacji tej instalacji, audytor wiodący CBAM przerywa świadczenie usług weryfikacyjnych na rzecz tej instalacji na trzy kolejne lata.

2. WYMOGI DOTYCZĄCE DZIAŁAŃ WERYFIKACYJNYCH

2.1. Ogólne obowiązki weryfikatora

2.1.1. Ogólne obowiązki w odniesieniu do weryfikacji

Proces weryfikacji raportu emisji operatora musi być skutecznym i niezawodnym narzędziem wspierającym działanie procedur zapewniania i kontroli jakości, na podstawie którego operator może udoskonalać swoje działania w zakresie monitorowania i raportowania emisji.

Zweryfikowany raport emisji operatora musi być wiarygodny dla użytkowników. Musi on wiernie przedstawiać zagadnienia, których prezentacji służy lub których prezentacji można od niego w sposób uzasadniony oczekiwać.

Weryfikator przeprowadza działania weryfikacyjne wymagane na podstawie niniejszej sekcji i stosuje zasady weryfikacji określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2025/2546 oraz przygotowuje sprawozdanie z weryfikacji, w którym stwierdza z wystarczającą pewnością, czy raport emisji operatora nie zawiera istotnych nieprawidłowości.

Weryfikator planuje i przeprowadza weryfikację z zachowaniem profesjonalnego sceptycyzmu, biorąc pod uwagę możliwość zaistnienia okoliczności powodujących wystąpienie istotnych nieprawidłowości w raporcie emisji operatora.

2.1.2. Ogólne obowiązki podczas weryfikacji

Podczas weryfikacji weryfikator ocenia, czy:

a) raport emisji operatora jest kompletny i spełnia wymogi określone w załączniku IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

b) operator działał zgodnie z planem monitorowania sporządzonym dla danej instalacji;

c) dane zawarte w raporcie emisji operatora są wolne od istotnych nieprawidłowości;

d) można uzyskać informacje dotyczące prowadzonych przez operatora działań w zakresie przepływu danych, jego systemu kontroli i powiązanych procedur mających na celu doskonalenie monitorowania i sprawozdawczości.

Do celów lit. c) weryfikator uzyskuje od operatora jasne i obiektywne dowody na poparcie zgłoszonych emisji wbudowanych oraz inne dane dotyczące wyprodukowanych towarów, z uwzględnieniem wszystkich innych informacji przedstawionych w raporcie emisji operatora.

Jeżeli weryfikator stwierdzi, że plan monitorowania instalacji nie jest zgodny z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2547, podejmuje on niezbędne działania zgodnie z sekcją 2.14.

2.2. Obowiązki przedumowne i alokacja czasu

Przed przyjęciem zlecenia weryfikacji weryfikator uzyskuje odpowiednią wiedzę dotyczącą instalacji operatora i ocenia, czy jest w stanie podjąć się weryfikacji. W tym celu weryfikator podejmuje co najmniej następujące działania:

a) dokonuje przeglądu informacji przekazanych przez operatora w celu określenia zakresu weryfikacji;

b) ocenia, czy zlecenie weryfikacji mieści się w zakresie jego akredytacji;

c) ocenia, czy dysponuje kompetencjami, personelem i zasobami niezbędnymi do utworzenia zespołu weryfikacyjnego zdolnego do należytego uwzględnienia złożoności instalacji, a także czy jest w stanie ukończyć działania weryfikacyjne w wymaganych ramach czasowych;

d) ocenia, czy jest w stanie zapewnić, aby potencjalny zespół weryfikacyjny, którym dysponuje, posiadał wszelkie kompetencje i obejmował wszelkie osoby, które są wymagane do prowadzenia działań weryfikacyjnych dla danej instalacji;

e) ocenia ryzyko związane z podjęciem się weryfikacji raportu emisji operatora zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

f) określa, w odniesieniu do każdego udzielanego zlecenia weryfikacji, czas potrzebny na właściwe przeprowadzenie weryfikacji, uwzględniając złożoność instalacji, monitorowania i zlecenia weryfikacji.

Weryfikator zapewnia, aby umowa w sprawie weryfikacji przewidywała możliwość doliczenia dodatkowego czasu w stosunku do czasu uzgodnionego w umowie, jeśli zostanie stwierdzone, że taki dodatkowy czas jest potrzebny na analizę strategiczną, analizę ryzyka lub inne działania weryfikacyjne.

Weryfikator zapisuje czas realizacji w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji.

2.3. Informacje, które należy otrzymać od operatorów

Przed analizą strategiczną oraz na innych etapach weryfikacji weryfikator otrzymuje od operatora wszystkie następujące informacje:

a) najnowszą wersję planu monitorowania operatora, sporządzoną zgodnie z pkt A.5 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

b) odpowiednią dokumentację lub opis instalacji, procedur i procesów lub diagramy przygotowane i aktualizowane poza planem monitorowania;

c) w stosownych przypadkach zapis wszystkich zmian dokonanych w instalacji i w planie monitorowania od czasu ostatniej weryfikacji;

d) w stosownych przypadkach plan pobierania próbek operatora, przygotowany zgodnie z pkt A.6 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

e) raport emisji operatora podlegający weryfikacji;

f) raport emisji operatora i związane z nim sprawozdanie z weryfikacji za poprzedni okres sprawozdawczy, jeżeli nie zostały zweryfikowane przez tego samego weryfikatora;

g) w stosownych przypadkach informacje na temat sposobu, w jaki operator skorygował niezgodności lub zastosował się do zaleceń dotyczących poprawy, które zgłoszono w sprawozdaniu z weryfikacji dotyczącym poprzedniego okresu sprawozdawczego;

h) w stosownych przypadkach sprawozdania z weryfikacji odnoszące się do prekursorów wykorzystanych, ale niewyprodukowanych w instalacji;

i) w przypadku gdy operator wykorzystał rzeczywisty czas produkcji prekursora do określenia okresu sprawozdawczego, podczas którego prekursor został wyprodukowany – dowód dotyczący rzeczywistego czasu produkcji;

j) w przypadku gdy w procesie produkcji towaru złożonego wykorzystano rodzaj prekursora uzyskanego z wielu instalacji – specyficzne bezpośrednie i, w stosownych przypadkach, pośrednie emisje wbudowane, które mają być wykorzystane w odniesieniu do tego prekursora, oraz wskazanie, czy poziom specyficznych emisji wbudowanych określono przy użyciu metody domyślnej ustanowionej w art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547 czy przez obliczenie emisji wbudowanych związanych z prekursorem uzyskanym z konkretnej instalacji lub podzbioru instalacji zgodnie z tym artykułem;

k) w przypadku gdy w instalacji są produkowane towary niewymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/956 i jeżeli operator nie stosuje wartości domyślnej współczynnika emisji energii elektrycznej ani wartości dla energii elektrycznej wytwarzanej w instalacji – następujące elementy:

1) sprawozdanie z weryfikacji instalacji wytwarzającej energię elektryczną;

2) dowody, o których mowa w pkt D.4.3 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547.

l) w przypadku gdy instalacja wytwarza energię elektryczną importowaną na obszar celny Unii – dowody, o których mowa w pkt D.2.4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

m) informacje o bazach danych i źródłach danych wykorzystanych do celów monitorowania i sprawozdawczości;

n) wszelkie inne odnośne informacje niezbędne do planowania i prowadzenia weryfikacji.

2.4. Analiza strategiczna

2.4.1. Ocena prawdopodobnego charakteru, skali i złożoności zadań weryfikacyjnych

Na początku weryfikacji weryfikator ocenia prawdopodobny charakter, skalę i złożoność zadań weryfikacyjnych, przeprowadzając analizę strategiczną wszystkich działań, które musi on wykonać w celu zweryfikowania instalacji.

Przeprowadzając analizę strategiczną, weryfikator sprawdza, co następuje:

a) czy przedstawiony mu plan monitorowania jest najnowszą wersją oraz czy w poprzednim sprawozdaniu z weryfikacji zawarto jakiekolwiek niezgodności lub zalecenia dotyczące poprawy;

b) czy w okresie sprawozdawczym w instalacji lub planie monitorowania wprowadzono jakiekolwiek zmiany.

2.4.2. Gromadzenie informacji

Weryfikator gromadzi informacje potrzebne do oceny tego, czy zespół weryfikacyjny dysponuje wystarczającymi kompetencjami do przeprowadzenia weryfikacji, do ustalenia, czy czas realizacji podany w umowie określono właściwie, oraz do zapewnienia weryfikatorowi możliwości przeprowadzenia niezbędnej analizy ryzyka.

2.4.3. Przegląd informacji

Weryfikator dokonuje przeglądu informacji, o których mowa w sekcji 2.4.2. Dokonując przeglądu tych informacji, weryfikator ocenia co najmniej:

a) wielkość i złożoność instalacji, liczbę różnych produkowanych towarów, liczbę i charakter procesów produkcji i ścieżek produkcyjnych;

b) plan monitorowania, a także szczegółowe informacje na temat określonej w nim metodyki monitorowania;

c) charakter, skalę i złożoność źródeł emisji i strumieni materiałów wsadowych, a także połączenia techniczne między procesami produkcji, ścieżkami produkcyjnymi i innymi instalacjami, jeżeli takie istnieją;

d) urządzenia pomiarowe opisane w planie monitorowania, pochodzenie i zastosowanie współczynników obliczeniowych oraz inne pierwotne źródła danych;

e) liczbę różnych prekursorów wykorzystanych, ale niewyprodukowanych w instalacji, oraz różnorodność ich źródeł;

f) w przypadku towarów wyprodukowanych w instalacji, niewymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/956 – liczbę instalacji, z których otrzymuje się energię elektryczną, oraz podejście zastosowane przez operatora do określenia współczynnika emisji energii elektrycznej, a także wszelkie istotne dane bazowe;

g) w przypadku energii elektrycznej importowanej na obszar celny Unii – podejście zastosowane przez operatora do określenia współczynnika emisji energii elektrycznej, a także wszelkie istotne dane bazowe;

h) działania w zakresie przepływu danych i system kontroli.

2.5. Analiza ryzyka

Aby opracować, zaplanować i wdrożyć skuteczną weryfikację, weryfikator określa i analizuje następujące elementy:

a) ryzyko nieodłączne;

b) działania kontrolne;

c) jeśli podjęto działania kontrolne, o których mowa w lit. b) – ryzyko zawodności systemów kontroli wewnętrznej, które może mieć wpływ na skuteczność takich działań kontrolnych.

Określając i analizując elementy, o których mowa w akapicie pierwszym, weryfikator uwzględnia co najmniej:

a) wyniki analizy strategicznej, o której mowa w sekcji 2.4;

b) informacje, o których mowa w sekcji 2.3 i sekcji 2.4.3 lit. c);

c) wymagane poziomy istotności określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2025/2546.

W przypadku gdy z informacji uzyskanych w trakcie weryfikacji wynika, że jest to właściwe, weryfikator poddaje rewizji analizę ryzyka i modyfikuje lub powtarza działania weryfikacyjne wymagające wykonania.

2.6. Plan weryfikacji

2.6.1. Minimalny zakres planu weryfikacji

Weryfikator sporządza plan weryfikacji współmierny do uzyskanych informacji oraz ryzyka określonego w drodze analizy strategicznej i analizy ryzyka. Plan weryfikacji zawiera co najmniej:

a) program weryfikacji zawierający opis charakteru i zakresu działań weryfikacyjnych, a także określający czas i sposób przeprowadzenia tych działań;

b) plan badań określający zakres i metody badania działań kontrolnych, a także procedur odnoszących się do działań kontrolnych;

c) plan pobierania próbek danych określający zakres i metody pobierania próbek danych w odniesieniu do punktów danych stanowiących podstawę informacji dotyczących emisji wbudowanych i innych informacji w raporcie emisji operatora.

Określając wielkość próby oraz działania w zakresie pobierania próbek do celów badania działań kontrolnych, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), weryfikator bierze pod uwagę następujące elementy:

a) ryzyko nieodłączne;

b) środowisko kontroli;

c) odpowiednie działania kontrolne;

d) wymóg przedstawienia wniosków z weryfikacji odznaczających się wystarczającą pewnością.

Określając wielkość próby oraz działania w zakresie pobierania próbek danych, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. c), weryfikator bierze pod uwagę następujące elementy:

a) ryzyko nieodłączne i ryzyko zawodności systemów kontroli wewnętrznej;

b) wyniki procedur analitycznych;

c) wymóg przedstawienia wniosków z weryfikacji odznaczających się wystarczającą pewnością;

d) poziom istotności;

e) istotność wkładu indywidualnego elementu danych dla całkowitego zbioru danych.

2.6.2. Wdrożenie i aktualizacja planu weryfikacji

Weryfikator sporządza i wdraża plan weryfikacji w taki sposób, aby ograniczyć ryzyko weryfikacyjne do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport emisji operatora jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

Weryfikator aktualizuje plan weryfikacji, jeżeli stwierdzi, że występuje dodatkowe ryzyko wymagające ograniczenia lub że faktyczne ryzyko jest mniejsze, niż początkowo oczekiwano.

2.7. Działania weryfikacyjne

Weryfikator wdraża plan weryfikacji, o którym mowa w sekcji 2.6, oraz, na podstawie analizy ryzyka, o której mowa w sekcji 2.5, sprawdza, czy prawidłowo wdrożono plan monitorowania.

W ramach swoich prac weryfikator prowadzi co najmniej badania bezpośrednie obejmujące procedury analityczne, weryfikację danych i weryfikację prawidłowego stosowania metodyki monitorowania oraz sprawdza, co następuje:

a) weryfikuje działania w zakresie przepływu danych i systemy wykorzystywane w przepływie danych, w tym systemy informatyczne;

b) sprawdza, czy działania kontrolne operatora są należycie dokumentowane, wdrażane i aktualizowane oraz czy są one skuteczne pod względem minimalizacji ryzyka nieodłącznego;

c) sprawdza, czy procedury wyszczególnione w planie monitorowania są skuteczne pod względem minimalizacji ryzyka nieodłącznego i ryzyka zawodności systemów kontroli wewnętrznej oraz czy takie procedury są wdrażane, wystarczająco dokumentowane i należycie aktualizowane.

Do celów akapitu drugiego lit. a) weryfikator śledzi przepływ danych, uwzględniając kolejność działań w zakresie przepływu danych oraz interakcje między nimi od pierwotnego źródła danych po sporządzenie raportu emisji operatora.

2.8. Procedury analityczne

Jeśli ze względu na ryzyko nieodłączne, ryzyko zawodności systemów kontroli wewnętrznej oraz adekwatność działań kontrolnych operatora potrzebne są procedury analityczne, weryfikator stosuje takie procedury w celu oceny wiarygodności i kompletności danych.

Stosując te procedury analityczne, weryfikator ocenia zgłaszane dane w celu określenia potencjalnych obszarów ryzyka, a następnie walidacji i dostosowania planowanych działań weryfikacyjnych. Weryfikator co najmniej:

a) ocenia wiarygodność fluktuacji i tendencji w czasie lub między porównywalnymi pozycjami;

b) określa wartości wyraźnie odstające, nieoczekiwane dane oraz luki w danych.

Stosując te procedury analityczne, weryfikator wykonuje następujące procedury:

a) wstępne procedury analityczne na zagregowanych danych przed przeprowadzeniem działań, o których mowa w sekcji 2.7, w celu zrozumienia charakteru, złożoności i znaczenia zgłaszanych danych;

b) bezpośrednie procedury analityczne na zagregowanych danych i punktach danych stanowiących podstawę takich danych w celu określenia potencjalnych błędów strukturalnych i wartości wyraźnie odstających;

c) końcowe procedury analityczne na zagregowanych danych w celu zagwarantowania, że wszystkie błędy określone w procesie weryfikacji zostały prawidłowo wyeliminowane.

Jeśli weryfikator stwierdzi występowanie wartości odstających, fluktuacji, tendencji, luk w danych lub danych niespójnych z innymi odnośnymi informacjami lub różniących się znacznie od oczekiwanych wartości lub współczynników, uzyskuje on wyjaśnienia od operatora, które powinny być poparte dodatkowymi odnośnymi dowodami.

Na podstawie wyjaśnień i przedstawionych dodatkowych dowodów weryfikator ocenia wpływ na plan weryfikacji i działania weryfikacyjne, które mają być prowadzone.

2.9. Weryfikacja danych

Weryfikator weryfikuje dane zawarte w raporcie emisji operatora poprzez: szczegółowe badanie danych, włącznie z ich prześledzeniem wstecz do pierwotnego źródła danych, krzyżową kontrolę danych z zewnętrznymi źródłami danych, wykonanie uzgodnienia danych, sprawdzenie wartości progowych w odniesieniu do odpowiednich danych i dokonanie ponownych obliczeń.

W ramach tej weryfikacji danych i biorąc pod uwagę plan monitorowania, w tym procedury opisane we wspomnianym planie monitorowania, weryfikator sprawdza:

a) granice instalacji;

b) granice procesów produkcji i ścieżek produkcyjnych instalacji;

c) kompletność strumieni materiałów wsadowych i źródeł emisji, a także, w stosownych przypadkach, połączeń technicznych między procesami produkcji i z innymi instalacjami, zgodnie z opisem w planie monitorowania;

d) spójność danych zawartych w raporcie emisji operatora z pierwotnymi danymi źródłowymi;

e) w stosownych przypadkach dane wynikające z pierwotnego źródła danych w porównaniu z potwierdzającym źródłem danych, jeżeli są one dostępne w planie monitorowania;

f) w przypadku gdy operator stosuje metodykę opartą na pomiarach, o której mowa w art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547 – wartości pomiarowe w stosunku do odpowiednich obliczeń potwierdzających;

g) zgłoszone poziomy działalności w odniesieniu do procesów produkcji;

h) wiarygodność i dokładność danych.

2.10. Weryfikacja właściwego zastosowania metodyki monitorowania

Weryfikator sprawdza, czy metodyka monitorowania określona w planie monitorowania została właściwie zastosowana, łącznie z następującymi szczegółowymi punktami:

a) czy dane są kompletne i czy wystąpiły luki w danych lub podwójne liczenie, a jeżeli tak, to czy podejście zastosowane przez operatora w celu uzupełnienia brakujących danych gwarantuje, że emisje nie są niedoszacowane;

b) w stosownych przypadkach, czy plan pobierania próbek operatora, o którym mowa w pkt A.5 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547, został właściwie zastosowany;

c) czy wszystkie dane dotyczące emisji, nakładów, produktów i przepływów energii przypisuje się prawidłowo do procesu produkcji zgodnie z granicami systemu określonymi dla zbiorczych kategorii towarów zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

d) czy poziomy działalności w odniesieniu do procesów produkcji opierają się na prawidłowym stosowaniu definicji zbiorczych kategorii towarów wymienionych w tabeli 1 w sekcji 2 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547;

e) w stosownych przypadkach, czy zużycie energii zostało prawidłowo przypisane do każdego procesu produkcji;

f) w przypadku prekursorów wykorzystanych, ale niewyprodukowanych w instalacji – czy weryfikator zweryfikował rzeczywiste emisje jako zadowalające;

g) w przypadku gdy operator wykorzystał rzeczywisty czas produkcji prekursora do określenia okresu sprawozdawczego, podczas którego prekursor został wyprodukowany – czy dowód na poparcie rzeczywistego czasu produkcji jest wystarczający;

h) czy w odniesieniu do państwa pochodzenia, dla którego zdefiniowano współczynnik domyślny, stosuje się jakiekolwiek współczynniki domyślne wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2547;

i) w przypadku gdy towary niewymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/956 są produkowane w instalacji – czy operator zastosował współczynnik emisji dla energii elektrycznej inny niż wartość domyślna określona w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547, a jeżeli tak – czy spełnione są kryteria określone w pkt 5 załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2023/956;

j) w przypadku gdy operator zastosował współczynnik emisji dla energii elektrycznej importowanej na obszar celny Unii inny niż wartość domyślna, weryfikator sprawdza, czy spełnione są warunki określone w pkt 6 załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2023/956;

k) jeżeli biopaliwa, biopłyny lub paliwa z biomasy są wykorzystywane do celów energetycznych – dowody operatora wykazujące zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych określonymi w art. 29 ust. 2–7 i ust. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (2);

l) przenoszone CO2 i N2O, geologiczne wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla oraz trwałe wychwytywanie i utylizacja dwutlenku węgla zgodnie z pkt B.8 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547.

2.11. Poleganie na innych audytach

2.11.1. Prekursory wykorzystane, ale niewyprodukowane w instalacji

Do celów sprawdzenia właściwego zastosowania metodyki monitorowania w odniesieniu do sekcji 2.10 lit. f) weryfikator potwierdza, że sprawozdanie z weryfikacji instalacji produkującej prekursor spełnia wszystkie następujące warunki:

a) w momencie wydania sprawozdania z weryfikacji podmiotem przeprowadzającym działania weryfikacyjne był weryfikator posiadający ważny certyfikat akredytacji obejmujący zakres akredytacji wymagany do przeprowadzenia weryfikacji;

b) wnioski zawarte w sprawozdaniu z weryfikacji wskazują, że raport emisji operatora zweryfikowano jako zadowalający;

c) sprawozdanie z weryfikacji obejmuje okres sprawozdawczy, w którym wyprodukowano prekursor, określony w następujący sposób:

1) domyślnym okresem sprawozdawczym dla prekursora jest rok produkcji towaru złożonego;

2) jeżeli jednak weryfikator stwierdzi, że istnieją wystarczające dowody pozwalające na określenie rzeczywistego czasu produkcji, okresem sprawozdawczym jest okres, w którym wyprodukowano prekursor.

2.11.2. Stosowanie wartości rzeczywistych dla towarów niewymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/956 wyprodukowanych w instalacji

Do celów sprawdzenia właściwego zastosowania i wdrożenia metodyki monitorowania w odniesieniu do sekcji 2.10 lit. h) weryfikator potwierdza, że sprawozdanie z weryfikacji instalacji produkującej energię elektryczną spełnia wszystkie następujące warunki:

a) w momencie wydania sprawozdania z weryfikacji podmiotem przeprowadzającym działania weryfikacyjne był weryfikator posiadający ważny certyfikat akredytacji obejmujący zakres akredytacji wymagany do przeprowadzenia weryfikacji;

b) wnioski zawarte w sprawozdaniu z weryfikacji wskazują, że raport emisji operatora zweryfikowano jako zadowalający;

c) sprawozdanie z weryfikacji obejmuje okres sprawozdawczy, w którym wyprodukowano energię elektryczną.

2.12. Pobieranie próbek

Sprawdzając zgodność działań kontrolnych i procedur, o których mowa w sekcji 2.7 akapit drugi lit. b) i c), lub dokonując kontroli, o których mowa w sekcjach 2.8 i 2.9, weryfikator może zastosować metody pobierania próbek właściwe dla operatora, pod warunkiem że w świetle analizy ryzyka pobieranie próbek jest uzasadnione.

Jeśli w trakcie pobierania próbek weryfikator stwierdzi niezgodność lub nieprawidłowość, zwraca się do operatora o wyjaśnienie głównych przyczyn takiej niezgodności lub nieprawidłowości w celu dokonania oceny wpływu niezgodności lub nieprawidłowości na zgłaszane dane. Opierając się na wyniku takiej oceny, weryfikator ustala, czy potrzebne są dodatkowe działania weryfikacyjne, czy należy zwiększyć rozmiar próbek oraz którą część zbioru danych operator musi skorygować.

Weryfikator dokumentuje wyniki kontroli, o których mowa w sekcjach 2.7–2.10, podając dane dotyczące dodatkowych próbek, w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji.

2.13. Fizyczne wizyty w obiekcie

Zgodnie z sekcją 1 lit. c) załącznika VI do rozporządzenia (UE) 2023/956 weryfikator w odpowiednim terminie lub terminach w trakcie procesu weryfikacji przeprowadza fizyczną wizytę w obiekcie w instalacji, w której wytwarzane są towary wymienione w raporcie emisji operatora, aby ocenić działanie urządzeń pomiarowych i systemów monitorowania, odbyć wywiady, wykonać działania wymagane w niniejszej sekcji 2, a także zgromadzić wystarczające informacje i dowody umożliwiające stwierdzenie, czy raport operatora jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

Na podstawie wyników analizy ryzyka weryfikator decyduje, czy potrzebne są wizyty w dodatkowych lokalizacjach, w tym wówczas, gdy istotne elementy działań w zakresie przepływu danych i działań kontrolnych prowadzi się w innych lokalizacjach, takich jak siedziba przedsiębiorstwa i inne biura znajdujące się poza obiektem.

Weryfikator dopilnowuje, aby operator zapewniał mu dostęp do swoich obiektów.

Weryfikator wykorzystuje również fizyczną wizytę w obiekcie do oceny granic instalacji i jej procesów produkcji, a także kompletności strumieni materiałów wsadowych, źródeł emisji i połączeń technicznych.

2.14. Postępowanie w przypadku nieprawidłowości, niezgodności i nieprzestrzegania przepisów

2.14.1. Identyfikacja i usuwanie nieprawidłowości, niezgodności i nieprzestrzegania przepisów

W przypadku gdy podczas weryfikacji weryfikator zidentyfikuje nieprawidłowości, niezgodności lub nieprzestrzeganie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547 lub rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2620, niezwłocznie informuje o tym operatora i zwraca się do operatora o skorygowanie stwierdzonych nieprawidłowości, niezgodności lub nieprzestrzegania przepisów.

Wszystkie przypadki nieprawidłowości, niezgodności i nieprzestrzegania przepisów skorygowane przez operatora podczas weryfikacji są dokumentowane przez weryfikatora i odnotowywane jako usunięte w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji zgodnie z sekcją 2.5.

2.14.2. Brak skorygowania nieprawidłowości, niezgodności i nieprzestrzegania przepisów

W przypadku gdy operator nie skoryguje nieprawidłowości lub niezgodności, o których mowa w akapicie pierwszym, przed wydaniem sprawozdania z weryfikacji zgodnie z sekcją 2.17 weryfikator zwraca się do operatora o wyjaśnienie głównych przyczyn nieprawidłowości lub niezgodności oraz powodów niewprowadzenia wymaganych korekt.

Weryfikator ustala, czy nieskorygowane nieprawidłowości, indywidualnie lub w połączeniu z innymi nieprawidłowościami, mają wpływ na całkowite specyficzne emisje wbudowane lub na całkowite specyficzne dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień zgłoszone w odniesieniu do każdego towaru. Oceniając istotność nieprawidłowości, weryfikator uwzględnia ich wielkość i charakter, a także szczególne okoliczności ich wystąpienia.

Weryfikator ocenia, czy nieskorygowane niezgodności, indywidualnie lub w połączeniu z innymi niezgodnościami, mają istotny wpływ na zgłaszane dane i czy prowadzi to do istotnej nieprawidłowości.

Jeżeli operator nie skoryguje nieprzestrzegania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547 lub rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2620 zgodnie z akapitem pierwszym przed wydaniem przez weryfikatora sprawozdania z weryfikacji, weryfikator ocenia, czy nieskorygowane nieprzestrzeganie przepisów ma wpływ na zgłaszane dane i czy prowadzi to do istotnej nieprawidłowości.

2.15. Niezależny przegląd

2.15.1. Przegląd wewnętrznej dokumentacji weryfikacji i sprawozdania z weryfikacji

Przed wydaniem sprawozdania z weryfikacji weryfikator przedkłada wewnętrzną dokumentację weryfikacji i sprawozdanie z weryfikacji osobie dokonującej niezależnego przeglądu, która nie wchodzi w skład zespołu weryfikacyjnego.

Dokonanie niezależnego przeglądu powierza się osobie, która nie prowadziła żadnego z działań weryfikacyjnych podlegających jej przeglądowi.

W zakres niezależnego przeglądu wchodzi cały proces weryfikacji opisany w sekcji 2 i zarejestrowany w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji.

Osoba dokonująca niezależnego przeglądu przeprowadza go w sposób gwarantujący, że proces weryfikacji przeprowadzono zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2546, że właściwie wykonano procedury odnoszące się do działań weryfikacyjnych, o których mowa w sekcji 1.5.1, oraz że wykazano należytą dbałość zawodową i dokonano trafnej oceny sytuacji.

Osoba dokonująca niezależnego przeglądu ocenia również, czy zgromadzone dowody są wystarczające, aby umożliwić weryfikatorowi sporządzenie sprawozdania z weryfikacji z wystarczającą pewnością.

W przypadku wystąpienia okoliczności mogących prowadzić do zmian w sprawozdaniu z weryfikacji po przeglądzie, osoba dokonująca niezależnego przeglądu dokonuje również przeglądu takich zmian i odnoszących się do nich dowodów.

2.15.2. Uwierzytelnienie sprawozdania z weryfikacji

Sprawozdanie z weryfikacji uwierzytelnia się na podstawie wniosków osoby dokonującej niezależnego przeglądu i dowodów zawartych w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji. Osoba, która uwierzytelnia sprawozdanie z weryfikacji, musi być do tego należycie upoważniona przez weryfikatora.

2.16. Wewnętrzna dokumentacja weryfikacji

2.16.1. Sporządzanie wewnętrznej dokumentacji weryfikacji

Weryfikator przygotowuje i sporządza wewnętrzną dokumentację weryfikacji zawierającą co najmniej:

a) wyniki zrealizowanych działań weryfikacyjnych;

b) informacje otrzymane od operatora zgodnie z sekcją 2.3;

c) analizę strategiczną, analizę ryzyka i plan weryfikacji;

d) ewentualne uzasadnienie niezorganizowania fizycznej wizyty w obiekcie zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym 2025/2546;

e) informacje wystarczające do uzasadnienia wniosków z weryfikacji, w tym uzasadnienia oceny, czy nieprawidłowości były istotne.

Wewnętrzną dokumentację weryfikacji, o której mowa w akapicie pierwszym, sporządza się w taki sposób, aby osoba dokonująca niezależnego przeglądu, o której mowa w sekcji 2.15.1, oraz krajowa jednostka akredytująca były w stanie ocenić, czy weryfikację przeprowadzono zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Po uwierzytelnieniu sprawozdania z weryfikacji zgodnie z sekcją 2.15.2 weryfikator przedstawia wyniki niezależnego przeglądu w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji.

Weryfikator przechowuje wewnętrzną dokumentację weryfikacji tak długo, jak jest to konieczne, aby umożliwić przegląd złożonych deklaracji CBAM.

2.16.2. Dostęp do wewnętrznej dokumentacji weryfikacji

W przypadku gdy operator jest zarejestrowany w rejestrze CBAM zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) 2023/956, weryfikator, na wniosek i do celów przeglądu sprawozdań z weryfikacji na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2023/956, zapewnia Komisji i właściwym organom dostęp do wewnętrznej dokumentacji weryfikacji i innych istotnych informacji, aby ułatwić ocenę weryfikacji. Weryfikator zapewnia dostęp do tej dokumentacji za pośrednictwem rejestru CBAM, chyba że zażądano inaczej, w terminie 30 dni kalendarzowych od złożenia wniosku.

2.17. Sprawozdanie z weryfikacji

2.17.1. Sektorowy zakres akredytacji

Weryfikator sporządza sprawozdanie z weryfikacji w odniesieniu do raportu emisji operatora wyłącznie dla rodzaju działań wymienionego w załączniku I, względem którego weryfikator otrzymał akredytację.

2.17.2. Wnioski z weryfikacji

Na podstawie zebranych informacji weryfikator sporządza sprawozdanie z weryfikacji dotyczące raportu emisji operatora podlegającego weryfikacji. Sprawozdanie z weryfikacji zawiera jeden z następujących wniosków:

a) raport zweryfikowano jako zadowalający;

b) raport zweryfikowano jako niezadowalający – taki wniosek zostanie przedstawiony w przypadku, gdy raport emisji operatora zawiera istotne nieprawidłowości lub niezgodności, które nie zostały skorygowane przed wydaniem sprawozdania z weryfikacji;

c) raport zweryfikowano jako niezadowalający – taki wniosek zostanie przedstawiony w przypadku, gdy niezgodności, indywidualnie lub w połączeniu z innymi niezgodnościami, nie gwarantują wystarczającej jasności i uniemożliwiają weryfikatorowi stwierdzenie z wystarczającą pewnością, że raport emisji operatora jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

d) raport zweryfikowano jako niezadowalający – taki wniosek zostanie przedstawiony w przypadku, gdy zakres weryfikacji jest zbyt ograniczony na podstawie sekcji 2.17 i weryfikator nie był w stanie uzyskać wystarczających dowodów, aby przedstawić wnioski z weryfikacji z wystarczającą pewnością, że raport jest wolny od istotnych nieprawidłowości;

Do celów akapitu pierwszego lit. a) raport emisji operatora może zostać zweryfikowany jako zadowalający tylko wówczas, gdy jest on wolny od istotnych nieprawidłowości.

2.17.3. Wydawanie sprawozdania z weryfikacji

Od dnia 1 stycznia 2027 r. weryfikator wydaje sprawozdanie z weryfikacji w rejestrze CBAM.

W przypadku gdy operator jest zarejestrowany w rejestrze CBAM zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) 2023/956, sprawozdanie z weryfikacji przekazuje się operatorowi za pośrednictwem rejestru CBAM.

W przypadku gdy operator nie jest zarejestrowany w rejestrze CBAM, weryfikator eksportuje i przekazuje operatorowi sprawozdanie z weryfikacji w pierwotnym standardowym formacie oprogramowania za pomocą innych środków. Weryfikator przekazuje również operatorowi kopię sprawozdania z weryfikacji w standardowym formacie elektronicznym powszechnie akceptowanym w przypadku dokumentów cyfrowych, wyłącznie do celów informacyjnych.

Weryfikator nie wydaje sprawozdania z weryfikacji, jeżeli w odniesieniu do tej samej instalacji istnieje już sprawozdanie z weryfikacji obejmujące ten sam okres sprawozdawczy.

Na wniosek operatora weryfikator może wydać zmienioną wersję sprawozdania z weryfikacji sporządzonego przez weryfikatora.

Weryfikator sporządza sprawozdanie z weryfikacji w języku angielskim.

2.18. Ograniczenie zakresu

Weryfikator może stwierdzić, że zakres weryfikacji, o którym mowa w sekcji 2.17.2 akapit pierwszy lit. d), jest zbyt ograniczony w każdej z następujących sytuacji:

a) brakuje danych, co uniemożliwia weryfikatorowi uzyskanie dowodów wymaganych do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do poziomu potrzebnego do osiągnięcia wystarczającego poziomu pewności;

b) plan monitorowania nie zapewnia wystarczającego zakresu bądź jasności dla wyciągnięcia wniosków z weryfikacji;

c) operator nie udostępnił weryfikatorowi informacji wystarczających do przeprowadzenia weryfikacji.

2.19. Postępowanie w przypadku nieusuniętych nieistotnych niezgodności

Weryfikator ocenia, w stosownych przypadkach, czy operator skorygował niezgodności wskazane w sprawozdaniu z weryfikacji dotyczącym poprzedniego okresu monitorowania.

Weryfikator zaznacza w sprawozdaniu z weryfikacji, czy takie niezgodności zostały skorygowane przez operatora.

Jeżeli operator nie skorygował tych niezgodności, weryfikator rozważa, czy zwiększa to lub może zwiększyć ryzyko nieprawidłowości.

Weryfikator rejestruje w wewnętrznej dokumentacji weryfikacji zgodnie z sekcją 2.16.2 szczegółowe informacje o tym, kiedy i jak stwierdzone niezgodności zostały usunięte przez operatora podczas weryfikacji.

2.20. Doskonalenie procesu monitorowania i sprawozdawczości

Jeśli weryfikator zidentyfikował obszary możliwego doskonalenia działań operatora, wówczas włącza do sprawozdania z weryfikacji zalecenia dotyczące doskonalenia w następujących aspektach:

a) ocena ryzyka przeprowadzona przez operatora;

b) opracowanie, dokumentacja, wdrożenie i aktualizacja działań w zakresie przepływu danych i działań kontrolnych, a także ocena systemu kontroli;

c) opracowanie, dokumentacja, wdrożenie i aktualizacja procedur;

d) monitorowanie i raportowanie w zakresie emisji, w tym w odniesieniu do pomiaru i osiągania niższego poziomu niepewności, ograniczania ryzyka oraz zwiększania skuteczności monitorowania i raportowania.

Przekazując operatorowi zalecenia dotyczące doskonalenia, weryfikator zachowuje bezstronność wobec operatora. Weryfikator nie może narażać swojej bezstronności poprzez udzielanie porad lub opracowywanie części procesu monitorowania i raportowania zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2547.

Podczas weryfikacji przeprowadzanej w roku następującym po roku, w którym w sprawozdaniu z weryfikacji zawarto zalecenia dotyczące doskonalenia, weryfikator sprawdza, czy i w jaki sposób operator wdrożył te zalecenia.

Jeśli operator nie wdrożył tych zaleceń lub nie wdrożył ich właściwie, weryfikator ocenia wpływ, jaki ma to na ryzyko wystąpienia nieprawidłowości i niezgodności.

(1) O której mowa w załączniku II do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/1835 z dnia 3 grudnia 2020 r. w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących akredytacji i oceny zgodności (Dz.U. L 408 z 4.12.2020, s. 6, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_impl/2020/1835/oj).

(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2018/2001/oj).