Artykuł 26

1. Wyłącznie podmioty prawne mające siedzibę w Unii lub w Ukrainie i mające swoje zarządcze struktury wykonawcze w Unii lub w Ukrainie kwalifikują się do bycia odbiorcami finansowania unijnego na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Podmioty prawne mające siedzibę na obszarach Ukrainy niekontrolowanych przez jej rząd nie kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2. Oprócz kryteriów określonych zgodnie z rozporządzeniem finansowym zastosowanie mają kryteria kwalifikowalności określone w ust. 3–9 niniejszego artykułu.

3. Infrastruktura, obiekty, aktywa i zasoby odbiorców finansowania unijnego uczestniczących w działaniu, które są wykorzystywane na potrzeby tego działania, muszą znajdować się na terytorium państwa członkowskiego lub Ukrainy w całym okresie realizacji danego działania.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli odbiorcy finansowania unijnego, którzy uczestniczą w danym działaniu, nie mają łatwo dostępnych alternatyw ani odpowiednich infrastruktury, obiektów, aktywów i zasobów w Unii ani w Ukrainie, mogą oni korzystać ze swojej infrastruktury oraz swoich obiektów, aktywów lub zasobów znajdujących się lub przechowywanych poza terytorium państw członkowskich lub w państwie trzecim innym niż Ukraina, pod warunkiem że takie korzystanie nie jest sprzeczne z interesami Unii i jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, i że odbywa się ono w sposób spójny z celami określonymi w art. 22. Koszty związane z działaniami wykorzystującymi taką infrastrukturę, takie obiekty, aktywa lub zasoby nie kwalifikują się do wsparcia w ramach Instrumentu Wsparcia Ukrainy.

5. Do celów działania wspieranego w ramach Instrumentu Wsparcia Ukrainy odbiorcy finansowania unijnego nie mogą podlegać kontroli niestowarzyszonego państwa trzeciego innego niż Ukraina ani podmiotu z innego państwa trzeciego.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 5 niniejszego artykułu podmiot prawny mający siedzibę w Unii i kontrolowany przez niestowarzyszone państwo trzecie inne niż Ukraina lub przez podmiot z innego państwa trzeciego kwalifikuje się do bycia odbiorcą finansowania unijnego, jeżeli Komisji udostępniono gwarancje zatwierdzone zgodnie z procedurami krajowymi państwa członkowskiego, w którym podmiot ten ma siedzibę, takie jak odpowiednie środki podejmowane w ramach monitorowania w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2019/452.

Gwarancje, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zapewniają, aby udział w działaniu podmiotu prawnego, o którym mowa w tym akapicie, nie był sprzeczny z interesami Unii i jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony ustalonymi w ramach WPZiB na podstawie tytułu V TUE, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, lub z celami określonymi w art. 22 niniejszego rozporządzenia. Gwarancje te w szczególności potwierdzają, że na potrzeby danego działania istnieją środki zapewniające, aby:

a) kontrola nad danym podmiotem prawnym nie była sprawowana w sposób ograniczający lub obniżający jego zdolność do przeprowadzenia tego działania i do osiągnięcia rezultatów, nie wprowadzała ograniczeń dotyczących jego infrastruktury, obiektów, aktywów, zasobów, własności intelektualnej lub know-how, niezbędnych do danego działania, ani nie osłabiała jego zdolności i standardów potrzebnych do przeprowadzenia danego działania;

b) niestowarzyszone państwo trzecie inne niż Ukraina ani podmiot z innego państwa trzeciego nie miały dostępu do informacji niejawnych lub szczególnie chronionych związanych z tym działaniem oraz aby pracownicy lub inne osoby uczestniczące w działaniu posiadały krajowe poświadczenie bezpieczeństwa wydane przez państwo członkowskie, państwo stowarzyszone lub Ukrainę, w stosownych przypadkach, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

c) prawa własności intelektualnej wynikające z działań, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b), w związku z działaniami na rzecz wzmocnienia przemysłu służącymi wspieraniu produkcji na skalę przemysłową i komercjalizacji produktów związanych z obronnością, które zostały opracowane w ramach działań finansowanych przez Unię lub innych opartych na współpracy działań prowadzonych przy wsparciu państw członkowskich, nie podlegały ograniczeniom ze strony niestowarzyszonego państwa trzeciego innego niż Ukraina lub podmiotu z innego państwa trzeciego ani nie zostały przekazane podmiotom mającym siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub państw stowarzyszonych, lub Ukrainy, bez zgodny państwa członkowskiego lub państwa stowarzyszonego, w którym ma siedzibę podmiot prawny, lub, w przypadku gdy podmiot prawny ma siedzibę w Ukrainie, bez zgody Ukrainy. Udzielenie takiej zgody nie może być sprzeczne z celami określonymi w art. 22.

Jeżeli państwo członkowskie, w którym dany podmiot prawny ma siedzibę, uzna to za stosowne, można udzielić dodatkowych gwarancji.

Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 77, o każdym podmiocie prawnym uznanym za kwalifikujący się do bycia odbiorcą finansowania unijnego zgodnie z niniejszym ustępem.

7. Gwarancje, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, mogą się opierać na standardowym wzorze opracowanym przez Komisję, wspomaganą przez komitet, o którym mowa w art. 77, tak by zapewnić zharmonizowane podejście w całej Unii.

8. Przeprowadzając kwalifikujące się działanie, odbiorcy mogą także współpracować z podmiotami prawnymi mającymi siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub Ukrainy lub kontrolowanymi przez niestowarzyszone państwo trzecie inne niż Ukraina lub przez podmiot z innego państwa trzeciego, w tym poprzez wykorzystywanie aktywów, infrastruktury, obiektów i zasobów takich podmiotów prawnych, pod warunkiem że takie wykorzystywanie nie jest sprzeczne z interesami Unii i jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, lub z celami określonymi w art. 22.

Niestowarzyszone państwo trzecie inne niż Ukraina lub podmiot z innego państwa trzeciego nie mogą uzyskać nieuprawnionego dostępu do informacji niejawnych związanych z prowadzeniem danego działania; unika się też potencjalnych negatywnych skutków, jakie dla bezpieczeństwa dostaw mogą mieć czynniki o kluczowym znaczeniu dla danego działania.

Koszty związane ze współpracą z podmiotami prawnymi mającymi siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub Ukrainy lub kontrolowanymi przez niestowarzyszone państwo trzecie inne niż Ukraina lub podmiot z innego państwa trzeciego nie kwalifikują się do wsparcia z Instrumentu Wsparcia Ukrainy.

9. Ust. 5–6 nie mają zastosowania do:

a) instytucji zamawiających z państw członkowskich i Ukrainy;

b) organizacji międzynarodowych;

c) SEAP;

d) EDA.