Artykuł 66

1. W przypadku gdy Rada wprowadza środek na podstawie niniejszego artykułu zgodnie z art. 64 ust. 4, państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji z wnioskiem o zlecenie podmiotowi gospodarczemu, którego zakład produkcyjny znajduje się na jego terytorium, przyjęcia lub priorytetowego traktowania określonego zamówienia na produkty związane z obronnością istotne w kontekście kryzysu, aby zaradzić poważnym trudnościom, z którymi mierzy się to państwo członkowskie lub inne państwo członkowskie w odniesieniu do złożenia zamówienia lub wykonania umowy na dostawy takich produktów.

2. W przypadku otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może – jeżeli produkcji lub dostawy produktów związanych z obronnością istotnych w kontekście kryzysu nie można zapewnić za pomocą innego środka przewidzianego w niniejszym rozdziale – skierować zlecenie do danego podmiotu gospodarczego po:

a) konsultacji z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się zakład produkcyjny danego podmiotu gospodarczego, i otrzymaniu uprzedniej zgody tego państwa; oraz

b) konsultacji z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się zarządcza struktura wykonawcza danego podmiotu gospodarczego, i otrzymaniu uprzedniej zgody tego państwa.

W zleceniu Komisji wyraźnie wskazuje się, że podmiot gospodarczy ma swobodę odrzucenia zlecenia.

3. Zlecenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje o podstawie prawnej zlecenia, określa produkt, ich specyfikacje i ilości, określa harmonogram i termin wykonania i całkowitego wykonania zamówienia oraz wskazuje powody uzasadniające zastosowanie procedury zlecenia priorytetowego.

4. Komisja wykazuje, że wybór odbiorców i beneficjentów zleceń, o których mowa w ust. 2, jest niedyskryminacyjny i zgodny z unijnymi regułami konkurencji.

5. Komisja opiera zlecenia, o których mowa w ust. 2, na obiektywnych, rzeczywistych, wymiernych i uzasadnionych danych, z których wynika, że takie priorytetowe traktowanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, a także uwzględnia przy tym uzasadnione interesy danego podmiotu gospodarczego oraz koszty i nakład pracy wymagane w przypadku wszelkich zmian w kolejności produkcji w łańcuchu dostaw.

6. W przypadku gdy podmiot gospodarczy, do którego skierowane jest zlecenie, o którym mowa w ust. 2, wyraźnie zaakceptował to zlecenie, Komisja – w drodze aktu wykonawczego i po konsultacji z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się zakład produkcyjny danego podmiotu gospodarczego, i z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się zarządcza struktura wykonawcza danego podmiotu gospodarczego, oraz po otrzymaniu uprzedniej zgody tych państw – przyjmuje zlecenie priorytetowe określające:

a) podstawę prawną zlecenia priorytetowego, której ma przestrzegać podmiot gospodarczy;

b) wykaz produktów istotnych w kontekście kryzysu będących przedmiotem zlecenia priorytetowego, ich specyfikacje oraz ilości, w jakich mają być dostarczone;

c) terminy, w których zlecenie priorytetowe ma zostać całkowicie wykonane;

d) beneficjentów zlecenia priorytetowego;

e) zakres zobowiązań umownych, względem których dane zlecenie priorytetowe ma pierwszeństwo;

f) zwolnienie z odpowiedzialności umownej na warunkach określonych w ust. 8 niniejszego artykułu; oraz

g) kary przewidziane w art. 72 za niewypełnienie obowiązków wynikających z tego aktu wykonawczego.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 4.

7. Zlecenia priorytetowe, o których mowa w ust. 6:

a) są wyceniane po uczciwej i rozsądnej cenie, odpowiednio uwzględniającej koszty utraconych korzyści ponoszone przez podmiot gospodarczy przy wykonywaniu zleceń priorytetowych w stosunku do istniejących zobowiązań umownych; oraz

b) mają pierwszeństwo przed zobowiązaniami umownymi dotyczącymi produktów istotnych w kontekście kryzysu będących przedmiotem zlecenia priorytetowego na mocy prawa prywatnego lub publicznego, na warunkach określonych w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 6.

8. Podmiot gospodarczy, którego dotyczy wniosek priorytetowy zgodnie z ust. 6, nie ponosi odpowiedzialności za naruszenie zobowiązania umownego, które podlega prawu państwa członkowskiego, pod warunkiem że:

a) naruszenie zobowiązania umownego jest absolutnie niezbędne do zapewnienia zgodności z wymaganym priorytetowym traktowaniem;

b) zastosowano się do aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 6; oraz

c) przyjęcie zlecenia priorytetowego nie miało na celu wyłącznie uniknięcia w sposób nieuzasadniony wcześniejszego obowiązku wykonania świadczenia.

9. Podmiot gospodarczy objęty zleceniem priorytetowym może zwrócić się do Komisji z wnioskiem o zmianę aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 6, jeżeli uważa to za należycie uzasadnione, powołując się na jedną z następujących podstaw:

a) podmiot gospodarczy nie jest w stanie wykonać zlecenia priorytetowego z powodu niewystarczającego potencjału produkcyjnego lub niewystarczających zdolności produkcyjnych, nawet przy preferencyjnym traktowaniu zlecenia;

b) całkowite wykonanie zlecenia stanowiłoby nadmierne obciążenie ekonomiczne i powodowałoby szczególne trudności dla podmiotu gospodarczego.

10. Podmiot gospodarczy dostarcza wszelkich istotnych i uzasadnionych informacji, aby umożliwić Komisji ocenę zasadności wniosku o zmianę aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 9.

11. Na podstawie analizy przyczyn i dowodów przedstawionych przez podmiot gospodarczy Komisja może – po konsultacji z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się odpowiedni zakład produkcyjny danego podmiotu gospodarczego, i z państwem członkowskim, na którego terytorium znajduje się zarządcza struktura wykonawcza danego podmiotu gospodarczego, oraz po otrzymaniu uprzedniej zgody tych państw – zmienić swój akt wykonawczy w celu częściowego lub całkowitego zwolnienia danego podmiotu gospodarczego z obowiązków wynikających z niniejszego artykułu.

12. W przypadku gdy podmiot gospodarczy, po wyraźnym wyrażeniu zgody na priorytetowe traktowanie zamówień, o które wystąpiła Komisja, umyślnie lub w wyniku rażącego zaniedbania nie wywiązuje się z obowiązku priorytetowego traktowania tych zamówień, podlega on karze pieniężnej ustalonej zgodnie z art. 72, z wyjątkiem sytuacji, gdy:

a) podmiot gospodarczy nie jest w stanie wykonać zlecenia priorytetowego z powodu niewystarczającego potencjału produkcyjnego lub niewystarczających zdolności produkcyjnych, lub ze względów technicznych; lub

b) wykonywanie lub całkowite wykonanie zlecenia stanowiłoby nadmierne obciążenie ekonomiczne i powodowałoby szczególne trudności dla podmiotu gospodarczego, w tym znaczne ryzyko dla ciągłości działania.

13. W przypadku gdy podmiot gospodarczy mający siedzibę w Unii jest objęty środkiem państwa trzeciego, który skutkuje zleceniem priorytetowym dotyczącym związanego z obronnością produktu istotnego w kontekście kryzysu, powiadamia o tym Komisję. Komisja informuje następnie RDBSO o istnieniu takich środków. W stosownych przypadkach Komisja może skonsultować się z RDBSO w sprawie odpowiednich działań, które mają być podjęte w odpowiedzi na taki środek.

14. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa każdego państwa członkowskiego do ochrony swoich podstawowych interesów bezpieczeństwa zgodnie z art. 346 ust. 1 lit. b) TFUE.