Artykuł 9

1. Wyłącznie podmioty prawne mające siedzibę w Unii lub w państwie stowarzyszonym i posiadające swoje zarządcze struktury wykonawcze w Unii lub w państwie stowarzyszonym kwalifikują się do bycia odbiorcami finansowania unijnego na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2. Oprócz kryteriów określonych zgodnie z rozporządzeniem finansowym zastosowanie mają kryteria kwalifikowalności określone w ust. 3–9 niniejszego artykułu.

3. Infrastruktura, obiekty, aktywa i zasoby odbiorców finansowania unijnego, którzy uczestniczą w danym działaniu, wykorzystywane na potrzeby tego działania, muszą być zlokalizowane na terytorium państwa członkowskiego lub państwa stowarzyszonego przez cały czas realizacji działania.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli odbiorcy finansowania unijnego, którzy uczestniczą w danym działaniu, nie mają łatwo dostępnych alternatyw ani odpowiednich infrastruktury, obiektów, aktywów i zasobów w Unii ani w państwie stowarzyszonym, mogą oni korzystać ze swojej infrastruktury oraz swoich obiektów, aktywów lub zasobów zlokalizowanych lub przechowywanych poza terytorium państw członkowskich lub państw stowarzyszonych, pod warunkiem że takie korzystanie nie jest sprzeczne z interesami Unii lub jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, i że odbywa się ono w sposób spójny z celami określonymi w art. 4. Koszty związane z działaniami wykorzystującymi taką infrastrukturę lub takie obiekty, aktywa lub zasoby nie kwalifikują się do wsparcia w ramach EDIP.

5. Odbiorcy finansowania unijnego udzielanego w ramach EDIP nie mogą podlegać kontroli ze strony niestowarzyszonego państwa trzeciego ani podmiotu z niestowarzyszonego państwa trzeciego.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 5 niniejszego artykułu podmiot prawny mający siedzibę w Unii lub w państwie stowarzyszonym i kontrolowany przez niestowarzyszone państwo trzecie lub podmiot z niestowarzyszonego państwa trzeciego kwalifikuje się do bycia odbiorcą finansowania unijnego, jeżeli Komisji udzielono gwarancji zatwierdzonych zgodnie z procedurami krajowymi państwa członkowskiego lub państwa stowarzyszonego, w którym podmiot ten ma siedzibę, takich jak odpowiednie środki podejmowane w ramach monitorowania w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/452 (39).

Gwarancje, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zapewniają, aby udział w działaniu podmiotu prawnego, o którym mowa w tym akapicie, nie był sprzeczny z interesami Unii i jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony ustalonymi w ramach WPZiB na podstawie tytułu V TUE, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, lub z celami określonymi w art. 4 niniejszego rozporządzenia. Gwarancje te w szczególności potwierdzają, że na potrzeby danego działania istnieją środki zapewniające, aby:

a) kontrola nad danym podmiotem prawnym nie była sprawowana w sposób ograniczający lub obniżający jego zdolność do przeprowadzenia danego działania i do osiągnięcia rezultatów, nie wprowadzała ograniczeń dotyczących jego infrastruktury, obiektów, aktywów, zasobów, własności intelektualnej lub know-how, niezbędnych do danego działania, ani nie osłabiała jego zdolności i standardów potrzebnych do przeprowadzenia danego działania;

b) niestowarzyszone państwo trzecie ani podmiot z niestowarzyszonego państwa trzeciego nie miały dostępu do informacji niejawnych lub szczególnie chronionych związanych z danym działaniem, oraz aby pracownicy lub inne osoby uczestniczące w danym działaniu posiadały, w stosownych przypadkach, krajowe poświadczenie bezpieczeństwa wydane przez państwo członkowskie lub państwo stowarzyszone, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

c) prawa własności intelektualnej wynikające z działań, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. d), nie podlegały ograniczeniom ze strony niestowarzyszonego państwa trzeciego lub podmiotu z niestowarzyszonego państwa trzeciego ani nie zostały przekazane podmiotom mającym siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub państw stowarzyszonych, bez zgody państwa członkowskiego lub państwa stowarzyszonego, w którym dany podmiot prawny ma siedzibę. Udzielenie takiej zgody nie może być sprzeczne z celami określonymi w art. 4.

Jeżeli państwo członkowskie lub państwo stowarzyszone, w którym dany podmiot prawny ma siedzibę, uznają to za stosowne, mogą być udzielone dodatkowe gwarancje.

Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 77, o każdym podmiocie prawnym uznanym za kwalifikujący się do bycia odbiorcą finansowania unijnego zgodnie z niniejszym ustępem.

7. Gwarancje, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, mogą się opierać na standardowym wzorze opracowanym przez Komisję, wspomaganą przez komitet, o którym mowa w art. 77, tak by zapewnić zharmonizowane podejście w całej Unii.

8. Przeprowadzając kwalifikujące się działanie, odbiorcy mogą także współpracować z podmiotami prawnymi mającymi siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub państw stowarzyszonych, lub kontrolowanymi przez niestowarzyszone państwo trzecie lub przez podmiot z niestowarzyszonego państwa trzeciego, w tym poprzez wykorzystywanie aktywów, infrastruktury, obiektów i zasobów takich podmiotów prawnych, pod warunkiem że takie wykorzystywanie nie jest sprzeczne z interesami Unii i jej państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa i obrony, obejmującymi poszanowanie zasady stosunków dobrosąsiedzkich, ani z celami określonymi w art. 4.

Niestowarzyszone państwo trzecie lub inny podmiot z niestowarzyszonego państwa trzeciego nie mogą uzyskać nieuprawnionego dostępu do informacji niejawnych związanych z prowadzeniem danego działania; unika się też potencjalnych negatywnych skutków, jakie dla bezpieczeństwa dostaw mogą mieć czynniki o kluczowym znaczeniu dla danego działania.

Koszty związane ze współpracą z podmiotami prawnymi mającymi siedzibę poza terytorium państw członkowskich lub państw stowarzyszonych lub kontrolowanymi przez niestowarzyszone państwo trzecie lub podmiot z niestowarzyszonego państwa trzeciego nie kwalifikują się do wsparcia w ramach EDIP.

9. Ust. 5 i 6 nie mają zastosowania do:

a) instytucji z zamawiających z państw członkowskich i państw stowarzyszonych;

b) organizacji międzynarodowych;

c) SEAP;

d) EDA.