Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie określa procedurę udzielania unijnych licencji przymusowych obejmujących następujące prawa własności intelektualnej obowiązujące w co najmniej jednym państwie członkowskim:

a) patenty i opublikowane zgłoszenia patentowe;

b) wzory użytkowe i opublikowane zgłoszenia wzorów użytkowych; lub

c) dodatkowe świadectwa ochronne.

2. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów innych aktów prawnych Unii regulujących kwestie związane z prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, w tym dyrektyw 2001/29/WE i 2009/24/WE. Niniejsze rozporządzenie pozostaje również bez uszczerbku dla praw sui generis przyznanych dyrektywą 96/9/WE i dla dyrektywy (UE) 2016/943.

3. Niniejsze rozporządzenie nie nakłada obowiązku ujawniania tajemnic przedsiębiorstwa.

4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów związanych z obronnością zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE (20) lub zdefiniowanych w prawie krajowym państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

5. Unijna licencja przymusowa jest udzielana zgodnie z warunkami i procedurą ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Unijna licencja przymusowa jest udzielana wyłącznie w celu wdrożenia szczególnych środków dotyczących produktów istotnych w kontekście kryzysu, które to środki przewidziano w odpowiednim unijnym mechanizmie kryzysowym lub mechanizmie sytuacji nadzwyczajnej oraz w kontekście ogłoszonego trybu kryzysowego lub trybu sytuacji nadzwyczajnej.