Artykuł 6

1. Podmioty mogą wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela do złożenia w ich imieniu oświadczenia o należytej staranności zgodnie z art. 4 ust. 2 lub uproszczonej deklaracji zgodnie z art. 4a ust. 2. W takich przypadkach podmiot zachowuje odpowiedzialność za zgodność odnośnego produktu z art. 3.

2. Upoważniony przedstawiciel, na żądanie właściwego organu, przedstawia mu kopię swojego upoważnienia w jednym z języków urzędowych Unii oraz kopię w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym składane jest oświadczenie o należytej staranności lub uproszczona deklaracja, lub, w przypadku braku takiej możliwości, w języku angielskim.

3. Podmiot będący osobą fizyczną lub mikroprzedsiębiorstwem może upoważnić kolejny – niebędący osobą fizyczną ani mikroprzedsiębiorstwem – podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiot handlowy znajdujący się dalej w łańcuchu dostaw do występowania w charakterze upoważnionego przedstawiciela. Taki kolejny podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiot handlowy znajdujący się dalej w łańcuchu dostaw nie może wprowadzać do obrotu ani udostępniać odnośnych produktów na rynku ani wywozić ich bez przedłożenia oświadczenia o należytej staranności zgodnie z art. 4 ust. 2 w imieniu tego podmiotu lub, w przypadku mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego, bez złożenia uproszczonej deklaracji w imieniu podmiotu pierwotnego będącego mikroprzedsiębiorstwem lub małym przedsiębiorstwem w systemie informacyjnym, o którym mowa w art. 33. W takim przypadku podmiot będący osobą fizyczną lub mikroprzedsiębiorstwem zachowuje odpowiedzialność za zgodność odnośnego produktu z art. 3.”

;

7) art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Przed wprowadzeniem odnośnych produktów do obrotu lub ich wywozem podmioty zachowują należytą staranność w odniesieniu do wszystkich odnośnych produktów.”

;

8) w art. 9 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

ilość odnośnych produktów; dla odnośnych produktów wprowadzanych na rynek lub opuszczających rynek ilość ma być wyrażona jako masa netto w kilogramach oraz, w stosownych przypadkach, w uzupełniających jednostkach miary określonych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (*2) dla wskazanego kodu systemu zharmonizowanego, lub – we wszystkich innych przypadkach – ilość ma być wyrażona jako masa netto lub, w stosownych przypadkach, jako objętość lub liczba jednostek; uzupełniająca jednostka miary ma zastosowanie w przypadku, gdy jest ona konsekwentnie podana dla wszystkich możliwych podpozycji danego kodu systemu zharmonizowanego, o którym mowa w oświadczeniu o należytej staranności, lub w przypadku gdy podano ją w uproszczonej deklaracji;

(*2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1987/2658/oj).”;"

b) lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

nazwę, adres pocztowy i adres e-mail każdego przedsiębiorstwa, podmiotu na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiotu handlowego, którym dostarczał odnośne produkty;”

;

9) art. 15 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Komisja może ułatwiać zharmonizowane wykonywanie niniejszego rozporządzenia, wydając odpowiednie wytyczne, zapewniając stałą wymianę z ekspertami, zainteresowanymi podmiotami oraz wszystkimi odnośnymi podmiotami, w tym mikropodmiotami pierwotnymi lub małymi podmiotami pierwotnymi, podmiotami na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmiotami handlowymi, opracowując najlepsze praktyki i zbierając techniczne informacje zwrotne od działającej Grupy Ekspertów Komisji/Wielostronnej Platformy ds. Ochrony i Odbudowy Naturalnych Lasów, a także wspierając odpowiednią wymianę informacji, koordynację i współpracę między właściwymi organami, między właściwymi organami a organami celnymi oraz między właściwymi organami a Komisją.”

;

10) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwe organy przeprowadzają na swoim terytorium kontrole, aby ustalić, czy podmioty, podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw i podmioty handlowe mające siedzibę w Unii przestrzegają przepisów niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy przeprowadzają na swoim terytorium kontrole, aby ustalić czy odnośne produkty, które podmiot, podmiot na dalszych etapach łańcucha dostaw lub podmiot handlowy wprowadził do obrotu lub zamierza wprowadzić do obrotu, które udostępnił na rynku lub zamierza udostępnić na tym rynku lub które wywiózł lub zamierza wywieźć, są zgodne z niniejszym rozporządzeniem.”

;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Właściwe organy korzystają z podejścia opartego na ryzyku, aby dokonać identyfikacji kontroli, które należy przeprowadzić. Kryteria ryzyka określa się na podstawie analizy ryzyka nieprzestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia, biorąc pod uwagę w szczególności odnośne towary, złożoność i długość łańcuchów dostaw, w tym to, czy następuje w nich mieszanie odnośnych produktów, oraz etap przetwarzania odnośnego produktu, czy dane działki przylegają do lasów, przypisanie ryzyka krajom lub ich częściom zgodnie z art. 29, ze zwróceniem szczególnej uwagi na sytuację krajów lub ich części sklasyfikowanych jako o wysokim ryzyku, historię nieprzestrzegania przez podmioty, podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw lub podmioty handlowe przepisów niniejszego rozporządzenia, ryzyko obchodzenia przepisów i wszelkie inne istotne informacje. Analiza ryzyka opiera się na informacjach, o których mowa w art. 9 i 10, oraz może opierać się na informacjach zawartych w systemie informacyjnym, o którym mowa w art. 33, a pomocniczo także na innych odnośnych źródłach, takich jak dane z monitorowania, profile ryzyka uzyskane od organizacji międzynarodowych, uzasadnione zastrzeżenia przedłożone na podstawie art. 31 lub wnioski z posiedzeń grup ekspertów Komisji.”

;

c) ust. 5 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

wybór podmiotów, podmiotów na dalszych etapach łańcucha dostaw i podmiotów handlowych, które mają zostać poddane kontroli; wyboru tego dokonuje się na podstawie krajowych kryteriów ryzyka, o których mowa w lit. a), z wykorzystaniem między innymi informacji zawartych w systemie informacyjnym, o którym mowa w art. 33, oraz technik elektronicznego przetwarzania danych; w przypadku każdego podmiotu, podmiotu na dalszych etapach łańcucha dostaw lub podmiotu handlowego, który ma zostać poddany kontroli, właściwe organy mogą określić konkretne oświadczenia o należytej staranności, które mają zostać poddane kontroli.”

;

d) ust. 8–11 otrzymują brzmienie:

„8. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby coroczne kontrole przeprowadzane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu przez jego właściwe organy obejmowały co najmniej 3 % podmiotów, podmiotów na dalszych etapach łańcucha dostaw niebędących MŚP i podmiotów handlowych niebędących MŚP wprowadzających do obrotu lub udostępniających na rynku lub wywożących z niego odnośne produkty, które zawierają odnośne towary wyprodukowane w kraju produkcji lub jego częściach sklasyfikowanego jako kraju o standardowym ryzyku zgodnie z art. 29 lub które zostały wytworzone przy użyciu takich odnośnych towarów.

9. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby coroczne kontrole przeprowadzane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu przez jego właściwe organy obejmowały co najmniej 9 % podmiotów, podmiotów na dalszych etapach łańcucha dostaw niebędących MŚP i podmiotów handlowych niebędących MŚP wprowadzających do obrotu lub udostępniających na rynku lub wywożących z niego odnośne produkty, które zawierają odnośne towary lub które zostały wytworzone przy użyciu takich odnośnych towarów, a także 9 % ilości każdego z odnośnych produktów, które zawierają odnośne towary, wyprodukowane w kraju lub jego częściach sklasyfikowanego jako kraj o wysokim ryzyku zgodnie z art. 29, lub które zostały wytworzone przy użyciu takich odnośnych towarów.

10. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby coroczne kontrole przeprowadzane przez jego właściwe organy zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu obejmowały co najmniej 1 % podmiotów, podmiotów na dalszych etapach łańcucha dostaw niebędących MŚP i podmiotów handlowych niebędących MŚP wprowadzających do obrotu lub udostępniających na rynku lub wywożących z niego odnośne produkty, które zawierają odnośne towary wyprodukowane w kraju lub jego częściach sklasyfikowanego jako kraj o niskim ryzyku zgodnie z art. 29, lub które zostały wytworzone przy użyciu takich odnośnych towarów.

11. Określone ilościowo cele kontroli, które mają zostać przeprowadzone przez właściwe organy, należy realizować oddzielnie dla każdego z odnośnych towarów. Określone ilościowo cele oblicza się w odniesieniu do całkowitej liczby podmiotów, podmiotów na dalszych etapach łańcucha dostaw niebędących MŚP i podmiotów handlowych niebędących MŚP, które w poprzednim roku wprowadziły odnośne produkty do obrotu lub udostępniły je na rynku lub je z niego wywiozły, oraz w odniesieniu do objętości, w stosownych przypadkach. Podmioty uznaje się za skontrolowane, w przypadku gdy właściwy organ poddał kontroli elementy, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. a) i b). Podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw i podmioty handlowe uznaje się za skontrolowane, w przypadku gdy właściwy organ poddał kontroli elementy, o których mowa w art. 19 ust. 1.”

;

e) ust. 13 otrzymuje brzmienie:

„13. Kontrole przeprowadza się bez wcześniejszego uprzedzenia podmiotu, podmiotu na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiotu handlowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy wcześniejsze powiadomienie podmiotu, podmiotu na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiotu handlowego jest konieczne do zapewnienia skuteczności kontroli.”

;

11) art. 18 i 19 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 18

Kontrole podmiotów

1. Kontrole podmiotów obejmują:

a) analizę ich systemu należytej staranności, w tym ocenę ryzyka i procedury zmniejszania ryzyka, oraz analizę dokumentacji i zapisów wykazujących właściwe funkcjonowanie systemu zasad należytej staranności;

b) badanie dokumentacji i zapisów wykazujących, zgodność konkretnego odnośnego produktu, który podmiot wprowadził lub zamierza wprowadzić do obrotu lub zamierza wywieźć, z przepisami niniejszego rozporządzenia, w tym, w stosownych przypadkach, poprzez zastosowanie środków zmniejszających ryzyko, a także kontrolę odpowiednich oświadczeń o należytej staranności lub, w przypadku mikropodmiotów pierwotnych lub małych podmiotów pierwotnych, kontrolę odpowiedniej uproszczonej deklaracji lub informacji udostępnionych przez państwa członkowskie w podziale na podmioty w systemie informacyjnym, o którym mowa w art. 33.

2. W stosownych przypadkach, w szczególności gdy analizy, o których mowa w ust. 1, wzbudziły wątpliwości, kontrole podmiotów mogą również obejmować:

a) kontrolę na miejscu odnośnych towarów lub odnośnych produktów w celu stwierdzenia ich zgodności z dokumentacją stosowaną do celów zachowania należytej staranności;

b) analizę środków naprawczych podjętych na podstawie art. 24;

c) wszelkie środki techniczne i naukowe odpowiednie do określenia gatunku lub dokładnego miejsca, w którym wyprodukowano odnośny towar lub odnośny produkt, w tym analizę anatomiczną i chemiczną lub analizę DNA;

d) wszelkie środki techniczne i naukowe odpowiednie do ustalenia, czy odnośne produkty nie powodują wylesiania, w tym dane z obserwacji Ziemi, takie jak dane z programu i narzędzi Copernicus, lub z innych dostępnych odnośnych źródeł publicznych lub prywatnych; oraz

e) kontrole wyrywkowe, w tym kontrole w terenie, także, w stosownych przypadkach, w państwach trzecich, pod warunkiem że te państwa trzecie wyrażą na to zgodę, w drodze współpracy z organami administracyjnymi tych państw trzecich.