Artykuł 1

W dyrektywie 2006/43/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Właściwe władze Państw Członkowskich mogą zatwierdzać jako firmy audytorskie jedynie te jednostki, które spełniają następujące warunki:

a) osoby fizyczne, które przeprowadzają badania ustawowe w imieniu firmy audytorskiej, muszą spełniać co najmniej warunki dotyczące badań ustawowych określone w art. 4, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 2, art. 9, art. 10 ust. 1 akapit pierwszy, art. 11 i 12 niniejszej dyrektywy i muszą być zatwierdzone jako biegli rewidenci w danym państwie członkowskim;

b) większość praw głosu w danej jednostce musi należeć do firm audytorskich zatwierdzonych w którymkolwiek państwie członkowskim lub do osób fizycznych spełniających co najmniej warunki dotyczące badań ustawowych określone w art. 4, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 2, art. 9, art. 10 ust. 1 akapit pierwszy, art. 11 i 12 niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne były także zatwierdzone w innym państwie członkowskim. Do celów badania ustawowego spółdzielni, banków oszczędnościowych i podobnych jednostek, o których mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, jednostki zależnej lub następcy prawnego spółdzielni, banku oszczędnościowego lub podobnej jednostki, o których mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, państwa członkowskie mogą ustanowić inne szczególne przepisy dotyczące praw głosu;

c) większość, wynoszącą maksymalnie 75 % członków organu administracyjnego bądź zarządzającego jednostki muszą stanowić firmy audytorskie zatwierdzone w którymkolwiek państwie członkowskim lub osoby fizyczne spełniające co najmniej warunki dotyczące badań ustawowych określone na mocy art. 4, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 2, art. 9, art. 10 ust. 1 akapit pierwszy, art. 11 i 12 niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne były także zatwierdzone w innym państwie członkowskim. W przypadku gdy taki organ ma nie więcej niż dwóch członków, jeden z tych członków musi spełniać co najmniej warunki określone w niniejszej literze;

d) firma musi spełniać warunek określony w art. 4.

Państwa członkowskie mogą ustalić dodatkowe warunki jedynie w odniesieniu do lit. c). Takie warunki są proporcjonalne do zakładanych celów i nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle konieczne.”

;

2) art. 24b ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest przeprowadzana przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała co najmniej jednego kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju, który musi spełniać co najmniej warunki określone w art. 4 i art. 6–12 i który musi być zatwierdzony jako biegły rewident w danym państwie członkowskim. Tym kluczowym partnerem w zakresie zrównoważonego rozwoju może być kluczowy partner firmy audytorskiej lub jeden z takich partnerów. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) w zakresie zrównoważonego rozwoju wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.”

;

3) art. 26a ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia, nie później niż 1 lipca 2027 r., aktów delegowanych zgodnie z art. 48a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy o standardy atestacji dającej ograniczoną pewność określające procedury, które biegły(-li) rewident(-ci) i firma(-y) audytorska(-ie) wykonują w celu sformułowania wniosków co do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym procedury dotyczące planowania zlecenia, uwzględniania rodzajów ryzyka i reagowania na nie oraz określające rodzaje wniosków, jakie należy zawrzeć w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub, w odpowiednim przypadku, w sprawozdaniu z badania.

Komisja przyjmuje standardy atestacji dającej ograniczoną pewność, o których mowa w akapicie pierwszym, zapewniając, aby standardy te:

a) zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości;

b) przyczyniały się do osiągnięcia wysokiego poziomu wiarygodności i jakości rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

c) sprzyjały wspólnemu dobru Unii.”

;

4) w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 5 akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi;”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5b. Państwa członkowskie nie stosują ust. 1–5a w odniesieniu do sprawozdań z atestacji dotyczących rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, wydawanych za lata obrotowe rozpoczynające się w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2030 r., jeżeli dany biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub dana jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego przedstawią właściwym organom danego państwa członkowskiego następujące informacje:

a) imię i nazwisko oraz adres danego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego lub nazwę i adres danej jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego oraz informacje o jej strukturze prawnej;

b) oświadczenie, że biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego, który podpisuje sprawozdanie z atestacji, uzyskał wiedzę w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz jej atestacji, a także informacje na temat poziomu tej wiedzy;

c) jeżeli biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego należą do sieci – opis tej sieci;

d) standardy atestacji i wymogi związane z niezależnością, które zastosowano w odniesieniu do danej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

e) opis systemu wewnętrznej kontroli jakości jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego, która odpowiada za atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

f) wskazanie, czy i kiedy przeprowadzono ostatnią kontrolę zapewnienia jakości biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego lub jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego w odniesieniu do usług atestacyjnych w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także niezbędne informacje na temat wyniku tej kontroli zapewnienia jakości.

Po otrzymaniu informacji wymienionych w akapicie pierwszym właściwe organy państwa członkowskiego rejestrują danego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego lub daną jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jasno informują, że rejestracji dokonano w ramach przejściowego systemu rejestracji określonego w akapicie pierwszym. Jeżeli biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub dana jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego nie przekazali którejkolwiek z powyższych informacji, właściwe organy tego państwa członkowskiego nie rejestrują tego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego ani tej jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego.”

;

5) art. 48a ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 26a ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony.”.