Artykuł 11e

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy środki z systemu gwarancji depozytów są wykorzystywane na potrzeby dowolnego środka, o którym mowa w art. 11 ust. 2, 3 lub 5 niniejszej dyrektywy, kwota odpowiedniej interwencji systemu gwarancji depozytów nie przekraczała niższej z poniższych kwot:

a) kwoty gwarantowanych depozytów w instytucji kredytowej; lub

b) kwoty wynikającej z warunków zastosowania właściwego środka ustanowionego, odpowiednio, w art. 109 dyrektywy 2014/59/UE lub w art. 11 ust. 3 lub 5 niniejszej dyrektywy.

(*6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/596/oj).”;"

14) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Wykorzystanie dostępnych środków finansowych instytucjonalnych systemów ochrony uznanych za systemy gwarancji depozytów na podstawie art. 113 ust. 7 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1. Państwa członkowskie mogą zezwolić instytucjonalnemu systemowi ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), na pożyczenie lub udostępnienie w inny sposób jego dostępnych środków finansowych, o których mowa w art. 10 ust. 1, wszelkim innym funduszom tego instytucjonalnego systemu ochrony, o których mowa w art. 113 ust. 7 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) te pożyczone lub udostępnione w inny sposób środki finansowe są konieczne do zapewnienia płynności i wypłacalności w celu zapobiegnięcia upadłości instytucji należącej do tego systemu gwarancji depozytów;

b) nie występuje natychmiastowa konieczność wykorzystania przez system gwarancji depozytów dostępnych środków finansowych, o której mowa w art. 10 ust. 1, do dokonania wypłat na rzecz deponentów instytucji będących członkami tego systemu ani do interwencji w restrukturyzację i uporządkowaną likwidację instytucji będących członkami tego systemu;

c) całkowita kwota nie przekracza 75 % poziomu docelowego systemu gwarancji depozytów;

d) pożyczone lub udostępnione w inny sposób środki finansowe muszą zostać spłacone w ciągu sześciu lat.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy instytucjonalny system ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), pożyczył lub udostępnił w inny sposób dostępne środki finansowe zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu oraz gdy występuje konieczność dokonania wypłat na rzecz deponentów instytucji będących członkami systemu gwarancji depozytów lub interwencji w restrukturyzację i uporządkowaną likwidację, środki te zostały wypłacone na żądanie w terminie nieprzekraczającym terminu określonego w art. 8 ust. 1.”

;

15) w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów obejmowały ochroną:

a) deponentów w oddziałach, utworzonych przez należące do tych systemów instytucje kredytowe w innych państwach członkowskich; oraz

b) deponentów w instytucjach kredytowych należących do tych systemów, które korzystają ze swobody świadczenia usług, o której mowa w tytule V rozdział 3 dyrektywy2013/36/UE, w przypadku gdy ci deponenci korzystają z tych usług w innym państwie członkowskim.”

;

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia mógł podjąć decyzję o dokonaniu wypłaty bezpośrednio na rzecz deponentów w oddziałach w innym państwie członkowskim, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

(i) obciążenie administracyjne i koszt takiej wypłaty są niższe niż w przypadku wypłaty przez system gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego;

(ii) system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia zapewnia, aby deponenci nie znaleźli się w gorszej sytuacji niż wówczas, gdyby wypłaty dokonano zgodnie z akapitem pierwszym;

(iii) wypłaty dokonuje się w tej samej walucie, w jakiej by jej dokonano, gdyby wypłaty dokonano zgodnie z akapitem pierwszym.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a. Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego mógł, na podstawie porozumienia z systemem gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia, działać jako punkt kontaktowy dla deponentów w instytucjach kredytowych korzystających ze swobody świadczenia usług, o której mowa w tytule V rozdział 3 dyrektywy 2013/36/UE, oraz aby otrzymywał od systemu gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia rekompensatę za poniesione koszty.

2b. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 2, państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów danego państwa członkowskiego pochodzenia i system gwarancji depozytów danego przyjmującego państwa członkowskiego zawarły porozumienie w sprawie warunków wypłaty, w tym w sprawie rekompensaty za wszelkie poniesione koszty, punktu kontaktowego dla deponentów, harmonogramu i metody płatności.

2c. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 2 lub 2a, system gwarancji depozytów danego państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje systemowi gwarancji depozytów danego przyjmującego państwa członkowskiego informacje na temat:

a) liczby deponentów w oddziałach, które zostały utworzone przez należące do tego systemu instytucje kredytowe w tym przyjmującym państwie członkowskim, kwoty gwarantowanych depozytów w tych oddziałach i wszelkich istotnych zmian w tych liczbach i kwotach;

b) liczby deponentów w instytucjach kredytowych należących do tego systemu, które korzystają ze swobody świadczenia usług, o której mowa w tytule V rozdział 3 dyrektywy2013/36/UE, w przypadku gdy ci deponenci korzystają z tych usług w tym przyjmującym państwie członkowskim, całkowitej kwoty gwarantowanych depozytów tych deponentów i wszelkich istotnych zmian w tych liczbach i kwotach.”

;

d) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy instytucja kredytowa przestaje być członkiem jednego systemu gwarancji depozytów i przyłącza się do drugiego systemu gwarancji depozytów lub gdy część działalności instytucji kredytowej zostaje przeniesiona do drugiego systemu gwarancji depozytów, pierwotny system gwarancji depozytów przekazywał przyjmującemu systemowi gwarancji depozytów składki należne za okres 12 miesięcy poprzedzających zmianę członkostwa w systemie gwarancji depozytów, proporcjonalnie do kwoty przeniesionych gwarantowanych depozytów, z wyjątkiem składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 10 ust. 8.”

;

e) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Do celów ust. 3 państwa członkowskie zapewniają, aby pierwotny system gwarancji depozytów przekazał – na wniosek przyjmującego systemu gwarancji depozytów – kwotę, o której mowa w tym ustępie, w terminie jednego miesiąca od tego wniosku.”

;

f) ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia wymieniały się z systemami gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego informacjami, o których mowa w art. 4 ust. 7 i 10 oraz w art. 16a ust. 1 i 2. Stosowane są przy tym ograniczenia określone w art. 4 ust. 11.”

;

g) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9. Do dnia 11 maja 2028 r. EUNB wyda wytyczne dotyczące odpowiednich ról systemów gwarancji depozytów w państwie członkowskim pochodzenia i w przyjmującym państwie członkowskim, o których mowa w ust. 2, w tym wykaz okoliczności, w jakich system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia jest w stanie podjąć decyzję o dokonaniu wypłaty na rzecz deponentów w oddziałach w innym państwie członkowskim, zgodnie ust. 2 akapit trzeci, oraz wykaz warunków, na jakich może to nastąpić.”

;

16) art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Oddziały unijnych instytucji kredytowych, które mają siedzibę w państwach trzecich

Państwa członkowskie wymagają, aby oddziały instytucji kredytowych, których siedziba znajduje się poza Unią, przyłączyły się do systemu gwarancji depozytów na ich terytorium, zanim zezwolą takim oddziałom na przyjmowanie kwalifikujących się depozytów w tych państwach członkowskich.

Państwa członkowskie zapewniają, aby oddziały, o których mowa w akapicie pierwszym, wnosiły składki na rzecz systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 13.”

;

17) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 15a

Instytucje kredytowe należące do systemu, które mają oddziały w państwach trzecich

Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów nie obejmowały ochroną deponentów w oddziałach utworzonych w państwach trzecich przez instytucje kredytowe należące do tych systemów.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że systemy gwarancji depozytów obejmują ochroną deponentów w oddziałach utworzonych w państwach trzecich przez instytucje kredytowe należące do systemu, pod warunkiem że te systemy gwarancji depozytów pobierają odpowiednie składki od danych instytucji kredytowych i z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez wyznaczony organ.”

;

18) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe przekazywały obecnym i przyszłym deponentom informacje, których ci deponenci potrzebują do zidentyfikowania systemów gwarancji depozytów w obrębie Unii, których członkami są dana instytucja kredytowa i jej oddziały. Instytucje kredytowe przekazują te informacje w formie arkusza informacyjnego przygotowanego w formacie umożliwiającym ekstrakcję danych w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 (*7).

(*7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 z 13 grudnia 2023 r. w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju (Dz.U. L, 2023/2859, 20.12.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2859/oj).”;"

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Państwa członkowskie zapewniają, aby arkusz informacyjny, o którym mowa w ust. 1, zawierał wszystkie poniższe elementy:

a) podstawowe informacje o ochronie depozytów;

b) dane kontaktowe instytucji kredytowej jako pierwszego punktu kontaktowego, w którym można uzyskać informacje na temat treści arkusza informacyjnego;

c) poziom gwarancji depozytów, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2, denominowany w EUR lub, w stosownych przypadkach, w innej walucie;

d) mające zastosowanie wyłączenia z ochrony systemu gwarancji depozytów;

e) limit ochrony w odniesieniu do wspólnych rachunków;

f) termin wypłaty w przypadku upadłości instytucji kredytowej;

g) waluta wypłaty;

h) dane identyfikacyjne systemu gwarancji depozytów odpowiedzialnego za ochronę depozytu, w tym odniesienie do jego strony internetowej.”

;

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe przekazywały arkusz informacyjny, o którym mowa w ust. 1, przed zawarciem umowy o przyjęcie depozytu, a następnie zawsze, gdy nastąpi jakakolwiek zmiana w przekazanych informacjach, i co najmniej co pięć lat. Instytucje kredytowe wymagają, aby deponenci potwierdzali otrzymanie tego arkusza informacyjnego w momencie zawierania tej umowy.”

;

d) ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe potwierdzały na wyciągach z rachunków swoich deponentów, że dane depozyty są kwalifikującymi się depozytami, w tym umieszczały odniesienie do arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 1.”

;

e) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe udostępniały informacje, o których mowa w niniejszym artykule, w języku uzgodnionym przez deponenta i instytucję kredytową w momencie otwarcia rachunku lub w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym oddział ma siedzibę.”

;

f) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku połączenia instytucji kredytowych, przekształcenia jednostek zależnych instytucji kredytowej w oddziały lub podobnych operacji instytucje kredytowe powiadamiały o tym fakcie systemy gwarancji depozytów i swoich deponentów co najmniej jeden miesiąc przed dniem, w którym dana operacja wywołuje skutek prawny, chyba że właściwy organ przewiduje krótszy termin z uwagi na tajemnicę handlową lub stabilność finansową. W powiadomieniu tym wyjaśnia się wpływ operacji na ochronę deponentów.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy w wyniku operacji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, deponenci mający depozyty w danych instytucjach kredytowych odczują skutki zmniejszenia ochrony depozytów, te instytucje kredytowe powiadamiały tych deponentów o możliwości wycofania lub przeniesienia do innej instytucji kredytowej ich kwalifikujących się depozytów, w tym wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści, bez ponoszenia żadnych kar, do wysokości kwoty równej uszczupleniu gwarancji ich depozytów, w tym w odniesieniu do poziomów gwarancji przewidzianych w art. 6 ust. 2, w ciągu trzech miesięcy od powiadomienia deponentów, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

7. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe, które przestają być członkami jednego systemu gwarancji depozytów i przyłączają się do drugiego systemu gwarancji depozytów, powiadamiały o tym fakcie swoich deponentów co najmniej jeden miesiąc przed tą zmianą. W powiadomieniu tym wyjaśnia się wpływ zmiany członkostwa na ochronę deponentów.”

;

g) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7a. W przypadku gdy właściwy organ administracyjny dokona ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub organ sądowy wyda orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b), państwa członkowskie zapewniają, aby dane wyznaczone organy, systemy gwarancji depozytów i instytucje kredytowe poinformowały o tym deponentów, w tym w drodze publikacji na swoich stronach internetowych.”

;

h) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy deponent korzysta z bankowości internetowej, instytucje kredytowe przekazywały swoim deponentom informacje, które muszą im przekazać na mocy niniejszej dyrektywy, za pomocą środków łączności elektronicznej, chyba że deponent wystąpi o otrzymywanie tych informacji w formie papierowej.”

;

i) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:

a) treści i formatu arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 1;

b) procedury, której należy przestrzegać przy przekazywaniu deponentom informacji przez wyznaczone organy, systemy gwarancji depozytów lub instytucje kredytowe w sytuacjach, o których mowa w art. 8b i 8c oraz w ust. 6, 7 i 7a niniejszego artykułu, oraz treści tych informacji.

EUNB przedłoży Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 11 maja 2027 r.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”

;

19) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 16a

Wymiana informacji między instytucjami kredytowymi a systemami gwarancji depozytów oraz sprawozdawczość organów

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe przechowywały przez cały czas oraz udostępniały na wniosek, systemowi gwarancji depozytów, do którego należą, wszystkie informacje niezbędne do przeprowadzenia testów warunków skrajnych, o których mowa w art. 4 ust. 10, i do przygotowania wypłaty depozytów, zgodnie z wymogiem identyfikacji określonym w art. 5 ust. 4, w tym informacje do celów art. 8 ust. 5 oraz art. 8b i 8c.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe udostępniały, na wniosek, systemowi gwarancji depozytów, do którego należą, informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczące:

a) deponentów w oddziałach tych instytucji kredytowych w innych państwach członkowskich lub, w przypadku gdy te depozyty są gwarantowane przez system gwarancji depozytów, w państwach trzecich;

b) deponentów będących odbiorcami usług świadczonych przez instytucje, należące do systemu gwarancji depozytów na podstawie swobody świadczenia usług.

W informacjach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), wskazuje się państwa członkowskie lub państwa trzecie, w których znajdują się te oddziały lub ci deponenci.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby do dnia 31 marca każdego roku systemy gwarancji depozytów informowały EUNB o:

a) kwocie gwarantowanych depozytów w ich państwie członkowskim na dzień 31 grudnia roku poprzedniego;

b) kwocie swoich dostępnych środków finansowych na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, w tym o udziale pożyczonych im lub przez nie środków i o zobowiązaniach do zapłaty; oraz

c) o harmonogramie osiągnięcia poziomu docelowego w przypadku wypłaty środków z systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 8 ust. 1 lub art. 11 ust. 2, 3 lub 5.

4. Państwa członkowskie zapewniają, by wyznaczone organy bez zbędnej zwłoki powiadamiały EUNB o każdym z poniższych elementów:

a) stwierdzenie istnienia depozytów niedostępnych na podstawie okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8;

b) dokonanie wypłaty depozytów zgodnie z art. 8 lub zastosowanie którykolwiek ze środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 i 5, kwota środków wykorzystanych zgodnie z art. 8 i art. 11 ust. 2, 3 i 5, a także, w stosownych przypadkach i jak tylko informacje te będą dostępne, kwota odzyskanych środków, wynikający z tego koszt dla systemu gwarancji depozytów oraz czas trwania procesu odzyskiwania;

c) dostępne alternatywne mechanizmy finansowania oraz ich faktyczne wykorzystanie, o których mowa w art. 10 ust. 9;

d) wszelkie systemy gwarancji depozytów, które przestały działać, lub utworzenie nowego systemu gwarancji depozytów, w tym w wyniku połączenia lub rozpoczęcia przez system gwarancji depozytów działalności transgranicznej.

Powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), zawiera streszczenie opisujące wszystkie poniższe elementy:

a) początkowa sytuacja instytucji kredytowej;

b) wypłata depozytów zgodnie z art. 8 lub środki, na których potrzeby wykorzystano środki z systemu gwarancji depozytów, w tym konkretne instrumenty wykorzystane na rzecz środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 lub 5;

c) oczekiwana kwota wykorzystanych środków.

5. EUNB bez zbędnej zwłoki publikuje informacje otrzymane zgodnie z ust. 3 oraz streszczenie, o którym mowa w ust. 4. Nie publikuje jednak żadnych przekazanych przez system gwarancji depozytów informacji, które system ten uznaje za poufne.

6. Państwa członkowskie zapewniają, aby organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych będących członkami systemu gwarancji depozytów przekazywały temu systemowi gwarancji depozytów streszczenie kluczowych elementów planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 10 ust. 7 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą wyłączyć z tego streszczenia informacje, które nie są niezbędne dla systemu gwarancji depozytów i wyznaczonych organów do wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 8, art. 11 ust. 2, 3 i 5 oraz w art. 11e niniejszej dyrektywy.

7. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia procedur, które należy stosować, oraz minimalnego zakresu informacji, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem rodzajów deponentów oraz procedur, wzorów i treści informacji, których mowa w ust. 3 i 4.

EUNB przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 11 maja 2027 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”

;

20) uchyla się załącznik I.