Artykuł 34

1. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie systemu utrwalania, opracowywania i przekazywania zanonimizowanych danych statystycznych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–11 niniejszej dyrektywy.

2. Dane statystyczne, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej następujące istniejące dane – jeśli są one dostępne na poziomie centralnym:

a) liczbę przestępstw zarejestrowanych i osądzonych w państwach członkowskich;

b) liczbę umorzonych postępowań sądowych, w tym liczbę postępowań umorzonych z powodu upływu terminu przedawnienia karalności danego przestępstwa;

c) liczbę rozstrzygnięć nieprocesowych w sprawach dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–11, jeżeli takie mechanizmy istnieją w państwie członkowskim na dowolnym etapie danego postępowania;

d) liczbę osób fizycznych ze wskazaniem – o ile jest dostępna – liczby urzędników publicznych i urzędników wysokiego szczebla:

(i) w przypadku których wniesione zostało oskarżenie,

(ii) które zostały skazane,

(iii) które zostały ukarane grzywną;

e) liczbę osób prawnych:

(i) w przypadku których wniesione zostało oskarżenie,

(ii) które zostały skazane,

(iii) które zostały ukarane grzywną;

f) rodzaj i wysokość sankcji nałożonych za przestępstwa, o których mowa w art. 3–11;

g) liczbę ułaskawień związanych z wyrokami skazującymi w odniesieniu do art. 3, 4, 5 i 6.

3. Corocznie, w miarę możliwości do dnia 1 czerwca, lecz nie później niż do dnia 31 grudnia, państwa członkowskie publikują w nadającym się do odczytu maszynowego, łatwo dostępnym i porównywalnym formacie dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, za rok poprzedni i informują o tym Komisję.