Artykuł 6

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby następujące czyny, jeżeli dopuszczono się ich umyślnie, stanowiły przestępstwo:

a) złożenie obietnicy, zaproponowanie lub wręczenie jakiejkolwiek osobie, bezpośrednio lub przez pośrednika, nienależnej korzyści jakiegokolwiek rodzaju, dokonane po to, aby osoba ta wywarła niewłaściwy wpływ na działanie lub zaniechanie działania przez urzędnika publicznego w ramach pełnionej przez niego funkcji, w celu uzyskania nienależnej korzyści od urzędnika publicznego;

b) żądanie lub przyjęcie, bezpośrednio lub przez pośrednika, nienależnej korzyści jakiegokolwiek rodzaju lub przyjęcie propozycji lub obietnicy takiej korzyści przez jakąkolwiek osobę, dokonane po to, aby osoba ta wywarła niewłaściwy wpływ na działanie lub zaniechanie działania przez urzędnika publicznego w ramach pełnionej przez niego funkcji, w celu uzyskania nienależnej korzyści od urzędnika publicznego.

Do celów niniejszego artykułu arbitrów i ławników uznaje się za urzędników publicznych.

2. Czyny, o których mowa w ust. 1, stanowią przestępstwo niezależnie od tego, czy faktycznie doszło do wywarcia wpływu ani od tego, czy deklarowany wpływ doprowadził do planowanego rezultatu.