Artykuł 13

1. Jeżeli w danym państwie członkowskim odsetek obywateli Unii w wieku uprawniającym do głosowania, mających miejsce zamieszkania w tym państwie, ale niebędących jego obywatelami, przekracza 20 % ogólnej liczby obywateli Unii, będących obywatelami danego państwa i innych państw członkowskich, w wieku uprawniającym do głosowania, którzy mają miejsce zamieszkania w tym państwie, to takie państwo członkowskie może, w drodze odstępstwa od niniejszej dyrektywy:

a) przyznać prawo głosowania jedynie tym wyborcom uprawnionym do głosowania zgodnie z art. 3, którzy w mają miejsce zamieszkania w tym państwie członkowskim przez pewien minimalny okres, który nie może być dłuższy niż okres, na który wybierany jest samorządowy organ przedstawicielski;

b) przyznać prawo kandydowania jedynie tym osobom uprawnionym do kandydowania w wyborach zgodnie z art. 3, które mają miejsce zamieszkania w tym państwie członkowskim przez pewien minimalny okres, który nie może dłuższy niż dwukrotność okresu, na który wybierany jest samorządowy organ przedstawicielski; oraz

c) zastosować stosowne środki w odniesieniu do składu list kandydatów, w szczególności w celu zwiększenia integracji obywateli Unii będących obywatelami innego państwa członkowskiego.

2. Królestwo Belgii może, w drodze odstępstwa od przepisów niniejszej dyrektywy, stosować ust. 1 lit. a) do ograniczonej liczby wspólnot lokalnych, których listę powinno przedstawia co najmniej rok przed wyborami w tych wspólnotach lokalnych, co do których zamierza zastosować odstępstwo.

3. Jeżeli przepisy państwa członkowskiego przewidują, że obywatele innego państwa członkowskiego, którzy mają miejsce zamieszkania w tym pierwszym państwie członkowskim, mają prawo do głosowania w wyborach do parlamentu narodowego tego państwa członkowskiego oraz mogą być w tym celu wpisani do rejestru wyborców tego państwa członkowskiego na dokładnie tych samych warunkach co wyborcy będący jego obywatelami, to pierwsze państwo członkowskie może, w drodze odstępstwa od niniejszej dyrektywy, nie stosować art. 6–11 do takich obywateli.

4. 6 lat po dniu 24 czerwca 2026 r. i następnie co 6 lat Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym rozważa, czy odstępstwo przyznane odnośnym państwom członkowskim zgodnie z art. 22 ust. 1 TFUE jest nadal uzasadnione oraz w razie potrzeby proponuje dokonanie niezbędnych dostosowań. Państwa członkowskie korzystające z odstępstw na podstawie ust. 1 i 2 udzielają Komisji wszelkich niezbędnych informacji.