Artykuł 2

1. Wniosek o unieważnienie na podstawie art. 52 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 zawiera:

a) numer rejestracji unijnego wzoru przemysłowego, o którego unieważnienie się wnioskuje, oraz imię i nazwisko lub nazwę uprawnionego do tego wzoru;

b) wskazanie podstaw określonych w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 6/2002, na których opiera się wniosek o unieważnienie;

c) uzasadnione oświadczenie przedstawiające fakty, dowody i argumenty na poparcie przywołanych podstaw unieważnienia;

d) dowody potwierdzające, o których mowa w lit. c);

e) dane identyfikacyjne wnioskującego o unieważnienie zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. a) i art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2026/138 oraz, w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne wyznaczonego pełnomocnika zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. c) i art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2026/138;

f) informacje dotyczące upoważnienia lub uprawnienia do złożenia wniosku o unieważnienie na podstawie art. 25 ust. 2–6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 oraz dowody potwierdzające.

2. Oprócz wymogów określonych w ust. 1 wniosek o unieważnienie zawiera w szczególności następujące informacje:

a) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. b) w związku z art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – wskazanie i dowód ujawnienia wcześniejszego wzoru lub wcześniejszych wzorów przemysłowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002;

b) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – prawomocną decyzję właściwego sądu lub organu danego państwa członkowskiego dotyczącą prawa do unijnego wzoru przemysłowego na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 6/2002;

c) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – przedstawienie i dane identyfikujące wcześniejszy wzór, którym towarzyszy, jeżeli nie jest on zarejestrowanym unijnym wzorem przemysłowym, dowód jego zgłoszenia lub rejestracji, składający się z kopii odpowiedniego zgłoszenia, rejestracji oraz, w stosownych przypadkach, świadectwa przedłużenia lub równoważnego dokumentu organu administracyjnego, w którym wzór przemysłowy został zgłoszony lub zarejestrowany, potwierdzającego jego istnienie i ważność;

d) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 6/2002:

(i) wskazanie rodzaju lub charakteru wcześniejszego oznaczenia odróżniającego i jego przedstawienia;

(ii) wskazanie, czy to oznaczenie odróżniające istnieje w całej Unii, czy w co najmniej jednym państwie członkowskim, a jeżeli tak, wskazanie tych państw członkowskich;

(iii) w przypadku gdy wcześniejsze oznaczenie odróżniające jest prawem podlegającym rejestracji – dane identyfikujące to oznaczenie;

(iv) dowody potwierdzające jego istnienie, ważność i zakres ochrony, w tym prawo do zakazania spornego używania przyznane uprawnionemu, a dowody te obejmują w szczególności:

a) w przypadku gdy oznaczenie odróżniające, inne niż znak towarowy, jest powoływane zgodnie z prawem państwa członkowskiego, wskazanie treści prawa krajowego, które się przywołuje, przez przytoczenie publikacji odpowiednich przepisów lub orzecznictwa;

b) w przypadku gdy oznaczenie odróżniające jest prawem podlegającym rejestracji innym niż unijny znak towarowy – kopię odpowiedniego zgłoszenia, świadectwa rejestracji lub świadectwa przedłużenia ważności lub równoważny dokument wydany przez organ administracji, w którym oznaczenie odróżniające zostało zgłoszone lub zarejestrowane;

e) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002:

(i) wskazanie utworu chronionego prawem autorskim i jego dane identyfikacyjne oraz przedstawienie;

(ii) wskazanie państwa członkowskiego, w którym utwór jest chroniony, oraz treści prawa krajowego, które jest przywoływane, przez przytoczenie publikacji odpowiednich przepisów lub orzecznictwa;

(iii) dowód autorstwa wcześniejszego utworu chronionego prawem autorskim lub nabycia praw do tego utworu oraz jego zakresu ochrony na podstawie przywołanego prawa krajowego, w tym prawa do zakazania spornego używania przyznane uprawnionemu;

f) w przypadku powołania się na podstawę określoną w art. 25 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – przedstawienie i dane dotyczące odpowiedniego przedmiotu, o którym mowa w tym artykule.

3. W przypadku gdy dowody, o których mowa w ust. 2, dotyczące zgłoszenia lub rejestracji przywoływanych praw lub wcześniejszych wzorów, lub dotyczące treści właściwego prawa krajowego, są dostępne online ze źródła uznanego przez Urząd, wnioskujący o unieważnienie może przedstawić takie dowody przez odwołanie do takiego źródła.

4. Jeżeli wniosek o unieważnienie na podstawie art. 52 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 opiera się na większej liczbie wcześniejszych wzorów przemysłowych lub wcześniejszych praw, ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu stosuje się do każdego z tych wzorów lub praw.