Artykuł 9

1. Agencja udostępnia zainteresowanym stronom w dziedzinie telematyki aplikacje internetowe umożliwiające składanie wniosków o przypisanie kodów i aktualizację powiązanych elementów danych.

Agencja określa i publikuje podręcznik użytkownika, w którym opisane są poszczególne funkcje aplikacji internetowych.

2. Agencja określa, publikuje i stosuje procedury zarządzania wnioskami o przypisanie kodów i aktualizację powiązanych elementów danych, w tym powiązane ustalenia językowe zgodnie z art. 74 rozporządzenia (UE) 2016/796 oraz terminy. Podręcznik ten zawiera wskazówki dla zainteresowanych stron w dziedzinie telematyki dotyczące składania wniosków.

3. Agencja zarządza wspólnymi danymi referencyjnymi w formie pojedynczych identyfikatorów referencyjnych („kody”), które są wykorzystywane lub przeznaczone do wykorzystania przez zainteresowane strony w dziedzinie telematyki w odniesieniu do procesów, o których mowa w art. 2 ust. 1, i przydziela je w celu identyfikacji następujących elementów danych:

a) podmiotów („kody organizacji”) zaangażowanych w udostępnianie danych zgodnie z aktami przyjętymi na podstawie dyrektywy (UE) 2016/797 lub dyrektywy (UE) 2016/798 lub dyrektywy 2012/34/UE, o których mowa w pkt 1.2.1 załącznika;

b) punktów geograficznych („kody lokalizacji”), o których mowa w pkt 1.2.2 załącznika;

c) aspektów dotyczących sprzedaży biletów („listy kodów do celów sprzedaży biletów”), o których mowa w pkt 4.8 załącznika.

4. Zainteresowana strona w dziedzinie telematyki składa do Agencji wnioski o przypisanie kodów. Wniosek musi być zgodny ze specyfikacjami dotyczącymi wspólnych danych referencyjnych określonymi w pkt 1.2 załącznika.

5. W przypadku gdy zainteresowana w dziedzinie telematyki składa wniosek o przydzielenie kodu dla lokalizacji w Unii, która nie wchodzi w zakres unijnej sieci kolejowej, o której mowa w pkt 1 załącznika I do dyrektywy (UE) 2016/797, Agencja przypisuje kod lokalizacji jako wirtualne rozszerzenie sieci kolejowej („wirtualny kod lokalizacji”) w następujących przypadkach:

a) w przypadku gdy lokalizacja jest wykorzystywana w ramach usług transportowych, które tymczasowo zastępują kolejowe usługi przewozowe;

b) w przypadku gdy lokalizacja jest wykorzystywana w ramach usług transportowych sprzedawanych jako kolejowe usługi przewozowe, których nie świadczą przedsiębiorstwa kolejowe;

c) w przypadku gdy lokalizację uznaje się za metastację.

6. Agencja zapewnia, aby pozycja przypisanych kodów lokalizacji została określona w odniesieniu do odpowiednich danych dotyczących infrastruktury dostępnych w rejestrze infrastruktury kolejowej („RINF”), o którym mowa w art. 49 dyrektywy (UE) 2016/797, oraz je przechowuje.

7. Do dnia 2 września 2026 r. każdy zarządca infrastruktury i każdy operator obiektów infrastruktury kolejowych przewozów towarowych lub inny właściwy podmiot mający siedzibę w Unii wyznaczony przez jedną z tych instytucji określa pozycję kodów lokalizacji, które zostały im przypisane przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do odpowiednich danych dotyczących infrastruktury dostępnych w RINF.

8. Jeżeli w przypadku kolejowych usług pasażerskich zainteresowana strona w dziedzinie telematyki przywołuje węzeł dostępu lub posiadacza danych za pośrednictwem krajowych punktów dostępu, stosuje ona wspólne dane referencyjne zarządzane i przydzielane przez Agencję zgodnie z niniejszym artykułem jako identyfikatory europejskie („EU-Id”).