Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/261 z dnia 26 stycznia 2026 r. w sprawie stopniowego odchodzenia od importu gazu ziemnego z Rosji oraz przygotowania do stopniowego odchodzenia od importu rosyjskiej ropy naftowej, poprawy monitorowania potencjalnych zależności energetycznych oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2017/1938

Rozdział II — STOPNIOWY ZAKAZ IMPORTU GAZU ZIEMNEGO Z FEDERACJI ROSYJSKIEJ

Artykuł 4

W mocy

Zwolnienia tymczasowe w przypadku istniejących umów na dostawy

1. Zakaz określony w art. 3 ust. 1 stosuje się od dnia 17 czerwca 2026 r., a zakaz określony w art. 3 ust. 2 stosuje się od dnia 25 kwietnia 2026 r., w przypadku gdy można organom udzielającym zezwoleń wykazać, że odnośny import odbywa się na podstawie krótkoterminowej umowy na dostawy, która została zawarta przed dniem 17 czerwca 2025 r. i nie była później zmieniana, chyba że zmiana ta jest objęta ust. 5 niniejszego artykułu.

2. Zakaz określony w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia 30 września 2027 r., w przypadku gdy można organom udzielającym zezwoleń wykazać, że odnośny import odbywa się na podstawie długoterminowej umowy na dostawy, która została zawarta przed dniem 17 czerwca 2025 r. i nie była później zmieniana, chyba że zmiana ta jest objęta ust. 5 niniejszego artykułu.

W przypadku gdy Komisja zidentyfikuje ryzyko polegające na tym, że państwo członkowskie może nie osiągnąć celu na 2027 r. w zakresie napełnienia podziemnych magazynów na podstawie art. 6a rozporządzenia (UE) 2017/1938, biorąc pod uwagę okoliczności związane z ryzykiem nieosiągnięcia celu, potwierdza ona to ryzyko w drodze decyzji wykonawczej nie później niż do dnia 15 września 2027 r.

W przypadku, gdy Komisja przyjmie decyzję wykonawczą na podstawie akapitu drugiego niniejszego ustępu zakaz na podstawie art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie w tym państwie członkowskim dopiero od dnia 1 listopada 2027 r., jeżeli można wykazać organom udzielającym zezwoleń, że odnośny import odbywa się na podstawie długoterminowej umowy na dostawy, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Komisja niezwłocznie informuje o swojej decyzji wykonawczej Parlament Europejski, Radę i Grupę Koordynacyjną ds. Gazu ustanowioną na podstawie art. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1938.

3. Zakaz na podstawie art. 3 ust. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2027 r., w przypadku gdy można organom udzielającym zezwoleń wykazać, że odnośny import gazu ziemnego odbywa się na podstawie długoterminowej umowy na dostawy, która została zawarta przed dniem 17 czerwca 2025 r. i nie była później zmieniana, chyba że zmiana ta jest objęta ust. 5 niniejszego artykułu.

4. Zakaz na podstawie art. 3 stosuje się od dnia 30 września 2027 r. lub – w przypadku gdy Komisja przyjęła decyzję wykonawczą zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu – od dnia 1 listopada 2027 r., w przypadku gdy można organom udzielającym zezwoleń wykazać:

a) że odnośny import odbywa się na podstawie krótkoterminowej umowy na dostawy do państwa śródlądowego niezbędnej do realizacji długoterminowej umowy na dostawy na podstawie lit. b); oraz

b) że istnieje długoterminowa umowa na dostawy gazu rurociągowego do państwa śródlądowego:

(i) która została zawarta przed dniem 17 czerwca 2025 r. i nie była później zmieniana, chyba że zmiana ta jest objęta ust. 5 niniejszego artykułu,

(ii) która dotyczy dostaw gazu pochodzącego lub eksportowanego, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, oraz

(iii) w przypadku której dostawa do pierwotnego miejsca dostawy na granicy między Unią a państwem trzecim nie może być już realizowana.

5. Zwolnienia tymczasowe przewidziane w ust. 1, 2, 3 i 4 mają również zastosowanie do istniejących umów na dostawy w przypadku następujących zmian:

a) obniżenie ilości objętych umową;

b) obniżenie cen i opłat;

c) zmiany klauzul poufności;

d) zmiany procedur operacyjnych, takich jak procedury komunikacji;

e) zmiany adresów stron umowy;

f) przeniesienia zobowiązań umownych między jednostkami powiązanymi;

g) zmiany wymagane na podstawie procedur sądowych lub arbitrażowych; lub

h) w przypadku państw śródlądowych – zmiany między krajowymi miejscami dostawy.

6. Ilości zaimportowane zgodnie z ust. 1, 2, 3 i 4 nie przekraczają ilości objętych umową.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.