Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/405 z dnia 11 lutego 2026 r. w sprawie detergentów i środków powierzchniowo czynnych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 648/2004

Rozdział VII — PRZEKAZANE UPRAWNIENIA I PROCEDURA KOMITETOWA

Artykuł 30

W mocy

Przekazanie uprawnień

1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załączników I i II, załącznika III z wyjątkiem wartości dopuszczalnych dla fosforu oraz załączników IV–VII, w przypadku gdy zmiany takie są niezbędne, by dostosować te załączniki do postępu technicznego lub naukowego.

2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika VI w odniesieniu do informacji, które należy podać w cyfrowym paszporcie produktu, aby dostosować go do postępu technicznego i naukowego oraz do poziomu gotowości cyfrowej organów nadzoru rynku i użytkowników końcowych.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany art. 24 ust. 1 w celu wprowadzenia wymogu przechowywania w rejestrze dodatkowych informacji wygenerowanych z informacji wymienionych w załączniku VI.

Przyjmując akty delegowane zgodnie z akapitem pierwszym, Komisja uwzględnia następujące kryteria:

a) spójność z innymi unijnymi aktami prawnymi;

b) konieczność umożliwienia weryfikacji autentyczności cyfrowego paszportu produktu;

c) znaczenie konkretnych informacji dla poprawy wydajności i skuteczności kontroli w ramach nadzoru rynku oraz kontroli celnych detergentów i środków powierzchniowo czynnych dla użytkownika końcowego; oraz

d) konieczność uniknięcia nakładania nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych dla podmiotów gospodarczych i krajowych organów.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika I oraz, w stosownych przypadkach, art. 4 w celu:

a) zmiany kryteriów biodegradowalności i odpowiadających im metod badań w odniesieniu do środków powierzchniowo czynnych lub środków powierzchniowo czynnych zawartych w detergentach;

b) określenia kryteriów biodegradowalności i odpowiadających im metod badań w odniesieniu do dodawanych celowo substancji organicznych niebędących środkami powierzchniowo czynnymi; lub

c) określenia wyjątków pozwalających – w należycie uzasadnionych przypadkach – na ograniczone stosowanie w detergentach określonych substancji organicznych, które nie spełniają kryteriów biodegradowalności ustanowionych zgodnie z lit. b).

Do dnia 23 marca 2029 r. Komisja przyjmuje akty delegowane określające kryteria i metody badań biodegradowalności w odniesieniu do powłok i polimerów w powłokach.

Do dnia 23 marca 2031 r. Komisja przyjmuje akty delegowane określające kryteria i metody badań biodegradowalności w odniesieniu do – niebędących środkami powierzchniowo czynnymi, powłokami i polimerami w powłokach – substancji organicznych dodawanych celowo do detergentów w stężeniu co najmniej 10 % wag. całkowitej masy substancji, z wyjątkiem wody.

5. Celem aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4, jest zapewnienie wysokiego stopnia ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska. Przyjmując takie akty delegowane, Komisja uwzględnia:

a) wpływ na zdrowie ludzkie i środowisko, w tym dowody naukowe wskazujące na istnienie ryzyka;

b) praktyki produkcyjne;

c) dostępność alternatyw wykonalnych od strony technicznej i ekonomicznej;

d) skutki dla oczyszczalni ścieków; oraz

e) wpływ na małe i średnie przedsiębiorstwa.

6. Do dnia 23 września 2028 r. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 31 akt delegowany zmieniający pkt 7 załącznika II w celu określenia metodologii oceny ryzyka na poziomie szczepu i na poziomie produktu we wszystkich przewidywalnych warunkach stosowania deklarowanych przez producenta.

Metodologia, o której mowa w akapicie pierwszym, zawiera zasady identyfikacji i charakterystyki mikroorganizmów oraz kryteria ustalania, że detergent jest bezpieczny dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska, z uwzględnieniem potencjalnego działania uczulającego na skórę i drogi oddechowe w przypadku produktów w postaci rozpylonej oraz potencjalnego ryzyka w przypadku spożycia detergentów stosowanych na powierzchniach mających kontakt z żywnością.

Metodologię, o której mowa w akapicie pierwszym, ustala się przy użyciu metod badań niewymagających wykorzystywania zwierząt, bez uszczerbku dla innego odpowiedniego prawa Unii oraz bez zakazu korzystania z danych historycznych.

7. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika IV w celu określenia zharmonizowanych wymogów, w tym zharmonizowanego formatu, dotyczących sposobu przedkładania arkusza danych składników zgodnie z art. 8 ust. 6, art. 9 ust. 4 lit. a), art. 10 ust. 3 oraz art. 11 ust. 3, a także w celu określenia szczegółów tego przekazywania i warunków wymagających aktualizacji arkusza danych składników. Opracowując te wymogi, szczegóły i warunki, Komisja uwzględnia konieczność zapewnienia wyznaczonym jednostkom skutecznego dostępu do arkusza danych składników, a także konieczność ograniczenia obciążeń administracyjnych.

8. W przypadku gdy w rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 w oparciu o ocenę ryzyka zostaną wprowadzone lub zmienione stężenia graniczne dla alergenów zapachowych, Komisja przyjmuje zgodnie z art. 31 niniejszego rozporządzenia akty delegowane dotyczące zmiany załącznika V do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania go do stężeń granicznych dla alergenów zapachowych wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.

9. W przypadku gdy w załączniku II lub III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 zostaną umieszczone nowe alergeny zapachowe, Komisja przyjmuje zgodnie z art. 31 niniejszego rozporządzenia akty delegowane w celu dodania tych substancji w części D załącznika V do niniejszego rozporządzenia.

10. Do dnia 1 października 2028 r. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 31 akty delegowane dotyczące uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustalenie szczegółowych wymogów dotyczących cyfrowego etykietowania detergentów. W wymogach tych określa się co najmniej, z jakich rodzajów rozwiązań informatycznych mogą korzystać podmioty gospodarcze, oraz ustala się alternatywne sposoby przekazywania informacji na etykiecie cyfrowej, o których mowa w art. 19.

Przyjmując akty delegowane, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia następujące kryteria:

a) konieczność, aby etykietowanie cyfrowe nie zagrażało bezpieczeństwu użytkowników końcowych i środowiska;

b) spójność z innymi aktami unijnymi;

c) konieczność zachęcania do innowacji;

d) neutralność technologiczną charakteryzującą się brakiem ograniczeń lub zaleceń dotyczących wyboru technologii lub sprzętu, w granicach kompatybilności i unikania zakłóceń; oraz

e) poziom gotowości cyfrowej wszystkich grup społecznych w Unii, a także gotowość infrastruktury bezprzewodowej i innej infrastruktury technicznej niezbędnej do tego, by umożliwić nieograniczony dostęp do informacji na temat detergentów i środków powierzchniowo czynnych.

11. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika V w odniesieniu do informacji na etykiecie, które podmioty gospodarcze mogą przedstawiać tylko w formie cyfrowej zgodnie z art. 18 ust. 2, aby dostosować ten załącznik do postępu technicznego i naukowego oraz do poziomu gotowości cyfrowej wśród końcowych użytkowników detergentów i środków powierzchniowo czynnych. Przyjmując te akty delegowane, Komisja uwzględnia potrzebę zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.

12. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika VII w celu aktualizacji wykazu kodów towarów i opisów produktu w odniesieniu do detergentów i środków powierzchniowo czynnych. Zmian tych dokonuje się na podstawie wykazu określonego w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.