Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/471 z dnia 24 lutego 2026 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 251/2014 i (UE) 2021/2115 w odniesieniu do niektórych zasad rynkowych i środków wsparcia sektorowego w sektorze wina i w odniesieniu do aromatyzowanych produktów sektora wina oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2024/1143 w odniesieniu do niektórych zasad etykietowania napojów spirytusowych
Artykuł 3
W mocyZmiany w rozporządzeniu (UE) 2021/2115
W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 45 lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
maksymalnego poziomu unijnej pomocy finansowej na rodzaje interwencji, o których mowa w art. 47 ust. 2 lit. a), c), f), g), h) oraz i), oraz na rodzaje interwencji, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. c), d), l), n) i o), w tym stawki za pakowanie i transport produktów wycofanych w celu bezpłatnej dystrybucji i kosztów przetwarzania przed dostawą do tego celu;”
;
2) w art. 58 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:
(i) lit. a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
konwersję odmian, również poprzez szczepienie, w tym w celu poprawy jakości lub zrównoważoności środowiskowej, w celu przystosowania się do zmiany klimatu, zwiększenia odporności winorośli na zmianę klimatu lub zwiększenia różnorodności genetycznej;”
;
(ii) lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
inwestycje w zasoby materialne i zasoby niematerialne w systemach uprawy winorośli, z wyjątkiem operacji dotyczących rodzaju interwencji przewidzianego w lit. a), w obiekty przetwórcze i infrastrukturę do produkcji wina oraz w struktury i narzędzia sprzedaży, w tym marketing poprzez turystykę winiarską;”
;
(iii) lit. f) otrzymuje brzmienie:
„f)
usługi doradcze, w szczególności dotyczące warunków zatrudnienia, obowiązków pracodawców oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, sprzedaży bezpośredniej, zrównoważenia środowiskowego oraz dywersyfikacji produkcji wina;”
;
(iv) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
działania mające na celu zwiększenie renomy unijnych winnic poprzez promowanie turystyki winiarskiej w regionach produkcyjnych, podejmowane przez organizacje działające w sektorze wina, o których mowa w art. 152, 156 i 157 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przez grupy producentów zarządzające chronionymi nazwami pochodzenia i chronionymi oznaczeniami geograficznymi zgodnie z art. 32 i 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 (*2) lub inne organizacje zawodowe, organizacje producentów wina lub zrzeszenia organizacji producentów wina ustanowione przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR;
(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie oznaczeń geograficznych w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności i określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie w odniesieniu do produktów rolnych, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2019/787 i (UE) 2019/1753 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 (Dz.U. L, 2024/1143, 23.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1143/oj).”;"
(v) dodaje się punkty w brzmieniu:
„n)
monitorowanie, diagnostyka, szkolenia, komunikacja i badania w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się określonych agrofagów, o których mowa w części B załącznika II i części C załącznika IV rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (*3), podejmowane przez organizacje producentów uznane na podstawie art. 152 i 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, organizacje międzybranżowe uznane przez państwa członkowskie na podstawie art. 157 i 158 tego rozporządzenia lub grupy producentów zarządzające chronioną nazwą pochodzenia i chronionymi oznaczeniami geograficznymi zgodnie z art. 32 i 33 rozporządzenia (UE) 2024/1143;
o) trwałe karczowanie winnic produkcyjnych, co oznacza całkowitą eliminację winorośli na danym obszarze.
(*3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2019/2072/2025-12-01).”;"
b) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Do celów akapitu pierwszego lit. a) państwa członkowskie mogą określić w swoich planach strategicznych WPR szczególne warunki agronomiczne, szczególne warunki uprawy winorośli lub inne szczególne warunki zapewniające, że konwersja odmian, przeniesienie winnicy, ponowne nasadzenie winnicy lub poprawa technik zarządzania winnicą, przeprowadzone w ramach tego rodzaju interwencji, nie spowodowały wzrostu plonów w winnicy, która ma zostać ponownie nasadzona.”
;
c) akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Akapit pierwszy lit. k) stosuje się wyłącznie do win opatrzonych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym lub win z oznaczeniem odmiany winorośli. Działania promocyjne i komunikacyjne, o których mowa w akapicie pierwszym lit. k), mają ograniczony czas trwania wynoszący trzy lata. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przedłużeniu czasu trwania działania dwukrotnie, maksymalnie na okres trzech lat w przypadku każdego przedłużenia. Każdy beneficjent może otrzymać wsparcie na różne działania przeprowadzane na tym samym rynku w ramach rodzajów interwencji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. k), na maksymalny okres dziewięciu kolejnych lat.
Do celów akapitu pierwszego lit. k) państwa członkowskie mogą uznać, że działania promocyjne i komunikacyjne prowadzone w państwie trzecim to działania obejmujące całe terytorium państwa trzeciego, część administracyjną tego terytorium lub rodzaj rynku, zdefiniowany przez to państwo członkowskie, w państwie trzecim.
Państwa członkowskie, które w swoich planach strategicznych WPR wybierają rodzaje interwencji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. k), zapewniają drobnym producentom dostęp do finansowania w ramach tych rodzajów interwencji poprzez zastosowanie odpowiednich środków, takich jak ustanowienie uproszczonych procedur lub ustanowienie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów pierwszeństwa dla nowych beneficjentów, nowych rynków i nowych produktów.”
;
d) dodaje się akapit w brzmieniu:
„Do celów akapitu pierwszego lit. o) producenci, którzy wykarczowali winnice produkcyjne na podstawie niniejszego artykułu, nie są uprawnieni do ubiegania się o zezwolenia na nowe nasadzenia na podstawie art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w ciągu 10 lat gospodarczych następujących po roku, w którym miało miejsce karczowanie. W przypadku gdy tacy producenci posiadają ważne zezwolenie na nowe nasadzenia, państwo członkowskie cofa takie zezwolenia po zatwierdzeniu wniosku o wsparcie z tytułu karczowania. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu tego typu interwencji obszary, na których winnice odgrywają ważną rolę ze względów środowiskowych, ochrony krajobrazu lub społeczno-gospodarczych.”
;
3) w art. 59 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego i drugiego niniejszego ustępu unijna pomoc finansowa może pokryć do 80 % rzeczywistych kosztów restukturyzacji i przekształcania winnic, jeśli interwencja związana jest z celem przyczynienia się do przystosowania się do zmiany klimatu określonym w art. 57 lit. b).”
;
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Unijna pomoc finansowa na inwestycje, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. b), nie przekracza:
a) 50 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach słabiej rozwiniętych;
b) 40 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach innych niż regiony słabiej rozwinięte;
c) 75 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach najbardziej oddalonych;
d) 65 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji na mniejszych wyspach Morza Egejskiego.
Maksymalna stawka unijnej pomocy finansowej określonej w akapicie pierwszym jest przyznawana tylko mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE (*4) oraz organizacjom producentów uznanym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Można ją jednak przyznawać wszystkim przedsiębiorstwom z regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego.
W przypadku przedsiębiorstw, innych niż organizacje producentów uznane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które nie są objęte art. 2 pkt 1 załącznika do zalecenia 2003/361/WE, zatrudniają mniej niż 750 pracowników lub których roczny obrót nie przekracza 200 mln EUR, maksymalne poziomy unijnej pomocy finansowej, które określono w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zmniejsza się o połowę.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu unijną pomoc finansową na inwestycje, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. b), można zwiększyć do 80 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w przypadku inwestycji związanych z celem polegającym na przyczynianiu się do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz wnoszeniu wkładu w usprawnienie zrównoważonego charakteru systemów produkcji i zmniejszenia wpływu unijnego sektora wina na środowisko, określonym w art. 57 lit. b).
Unijnej pomocy finansowej nie przyznaje się przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji zatytułowanego »Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji« (*5).
(*4) Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2003/361/oj)."
(*5)
Dz.U. C 249 z 31.7.2014, s. 1.”;"
c) w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Unijna pomoc finansowa na trwałe karczowanie, o której mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. o), nie przekracza 70 % sumy bezpośrednich kosztów przeprowadzenia karczowania i szacowanej rocznej utraty dochodów w odniesieniu do wykarczowanego obszaru. Ponadto państwa członkowskie mogą zapewnić krajowy wkład w interwencję w wysokości do 30 % sumy bezpośrednich kosztów przeprowadzenia karczowania i szacowanej rocznej utraty dochodów w odniesieniu do wykarczowanego obszaru.”
;
d) w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Unijną pomoc finansową na inwestycje, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. m), można jednak zwiększyć do 80 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w przypadku inwestycji związanych z celem polegającym na przyczynianiu się do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz wnoszeniu wkładu w usprawnienie zrównoważonego charakteru systemów produkcji do poprawy zrównoważoności systemów produkcji i zmniejszenia wpływu unijnego sektora wina na środowisko, określonym w art. 57 lit. b).”
;
e) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Unijna pomoc finansowa na innowacje, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. e), nie przekracza:
a) 50 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach słabiej rozwiniętych;
b) 40 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach innych niż regiony słabiej rozwinięte;
c) 80 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w regionach najbardziej oddalonych;
d) 65 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji na mniejszych wyspach Morza Egejskiego.
Maksymalna stawka unijnej pomocy finansowej określonej w akapicie pierwszym jest przyznawana tylko mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE oraz organizacjom producentów uznanym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Można ją jednak przyznawać wszystkim przedsiębiorstwom z regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego.
W przypadku przedsiębiorstw, innych niż organizacje producentów uznane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które nie są objęte art. 2 pkt 1 załącznika do zalecenia 2003/361/WE, zatrudniają mniej niż 750 pracowników lub których roczny obrót nie przekracza 200 mln EUR, maksymalne poziomy unijnej pomocy finansowej, które określono w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zmniejsza się o połowę.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu unijną pomoc finansową na inwestycje, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. e), można zwiększyć do 80 % kwalifikowalnych kosztów inwestycji w przypadku inwestycji związanych z celem polegającym na przyczynianiu się do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz wnoszenie wkładu w usprawnienie zrównoważonego charakteru systemów produkcji i zmniejszenia wpływu unijnego sektora wina na środowisko, określonym w art. 57 lit. b).
Unijnej pomocy finansowej nie przyznaje się przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji zatytułowanego »Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji«.”
;
f) dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6a. Unijna pomoc finansowa na usługi doradcze, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. f), może pokryć do 50 % wydatków kwalifikowalnych.”
;
g) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Unijna pomoc finansowa na działania informacyjne, promocję i komunikację, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. h) oraz k), nie przekracza 60 % wydatków kwalifikowalnych.
Ponadto państwa członkowskie, o których mowa w art. 88 ust. 1, mogą zapewnić wkład krajowy w rodzaje interwencji, o których mowa w akapicie pierwszym, w wysokości do 20 % wydatków kwalifikowalnych. W przypadku mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE, prowadzących działalność w sektorze wina państwa członkowskie mogą zapewnić wkład krajowy w wysokości do 30 % wydatków kwalifikowalnych.”
;
h) dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7a. Unijna pomoc finansowa na działania, o których mowa w art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. n), przeciwko agrofagom, o których mowa w części B załącznika II i części C załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072, może pokryć do 100 % kosztów kwalifikowalnych.”.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.