Artykuł 13

1. Otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa może odmówić realizacji wniosku o przekazanie informacji na podstawie art. 7 ust. 1, wyłącznie jeżeli ma miejsce co najmniej jedna z następujących sytuacji:

a) po przeprowadzeniu konsultacji z wnioskującym organem egzekwowania prawa obydwa organy egzekwowania prawa zgadzają się, że dane informacje nie są potrzebne lub że na późniejszym etapie można złożyć nowy wniosek;

b) przed organami sądowymi w państwie członkowskim otrzymującego wniosek organu egzekwowania prawa lub wnioskującego organu egzekwowania prawa wszczęto już postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej, która dotyczy tego samego dostawcy i tego samego okresu stosowania nieuczciwej praktyki handlowej objętej tym postępowaniem przygotowawczym lub postępowaniem sądowym.

2. Otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa może odmówić realizacji wniosku o zastosowanie środków egzekwowania prawa na podstawie art. 8, wyłącznie jeżeli przeprowadzono konsultacje z wnioskującym organem egzekwowania prawa i ma miejsce co najmniej jedna z następujących sytuacji:

a) przed organami sądowymi w państwie członkowskim otrzymującego wniosek organu egzekwowania prawa, wszczęto już postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe lub wydano wyrok w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej, która dotyczy tego samego dostawcy i tego samego okresu stosowania nieuczciwej praktyki handlowej objętej tym postępowaniem przygotowawczym lub postępowaniem sądowym, lub zawarto ugodę sądową z tym samym nabywcą w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej;

b) rozpoczęto już wykonywanie niezbędnych uprawnień do egzekwowania prawa, w tym postępowanie administracyjne, lub przyjęto już decyzję administracyjną w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej, która dotyczy tego samego dostawcy i tego samego okresu stosowania nieuczciwej praktyki handlowej objętej postępowaniami wyjaśniającymi lub decyzją administracyjną w państwie członkowskim otrzymującego wniosek organu egzekwowania prawa – aby doprowadzić do szybkiego i skutecznego zaprzestania tej nieuczciwej praktyki handlowej;

c) przed organami sądowymi w państwie członkowskim wnioskującego organu egzekwowania prawa, wszczęto już postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej, która dotyczy tego samego dostawcy i tego samego okresu stosowania nieuczciwej praktyki handlowej objętej postępowaniem przygotowawczym lub postępowaniem sądowym;

d) otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa może wykazać, że środki egzekwowania prawa, których dotyczy wniosek, nie są przewidziane w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2019/633, lub może wykazać, że wniosek dotyczy okresów powiadomienia z krótkim wyprzedzeniem ustanowionych dla określonych sektorów na czas krótszy niż 30 dni na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy lub przepisów krajowych utrzymanych lub przyjętych na podstawie art. 9 ust. 1 tej dyrektywy;

e) otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa nie może:

(i) zapewnić odpowiedniej ochrony zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy (UE) 2019/633 w odniesieniu do informacji chronionych przekazywanych na podstawie art. 6 ust. 4 niniejszego rozporządzenia; ani

(ii) wykonać wniosku bez dostępu do niektórych informacji, których skarżący nie zgodził się przekazać zgodnie z art. 6 ust. 4;

f) wnioskujący organ egzekwowania prawa nie przekazał informacji, które są niezbędne zgodnie z art. 12.

3. Otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa może odmówić realizacji wniosku o zastosowanie środków egzekwowania prawa na podstawie art. 9, wyłącznie jeżeli przeprowadzono konsultacje z wnioskującym organem egzekwowania prawa i ma miejsce co najmniej jedna z poniższych sytuacji:

a) przed organami sądowymi w państwie członkowskim otrzymującego wniosek organu egzekwowania prawa wszczęto już postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe lub wydano wyrok w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej lub zawarto ugodę sądową z tym samym nabywcą w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej;

b) w państwie członkowskim otrzymującego wniosek organu egzekwowania prawa rozpoczęto już wykonywanie niezbędnych uprawnień do egzekwowania prawa, w tym postępowanie administracyjne, lub przyjęto już decyzję administracyjną w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej – aby doprowadzić do szybkiego i skutecznego zaprzestania tej nieuczciwej praktyki handlowej;

c) przed organami sądowymi w państwie członkowskim wnioskującego organu egzekwowania prawa wszczęto już postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe w sprawie tego samego nabywcy w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej;

d) otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa może wykazać, że ostateczna decyzja dotyczy okresów powiadomienia z krótkim wyprzedzeniem ustanowionych dla określonych sektorów na czas krótszy niż 30 dni na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy (UE) 2019/633 lub na podstawie przepisów krajowych utrzymanych lub przyjętych na podstawie art. 9 ust. 1 tej dyrektywy lub że decyzja ta nie mogła zostać przyjęta ani nie może zostać wykonana zgodnie z jego prawem krajowym;

e) wnioskujący organ egzekwowania prawa nie przekazał informacji, które są niezbędne zgodnie z art. 12.

4. Otrzymujący wniosek organ egzekwowania prawa niezwłocznie informuje wnioskujący organ egzekwowania prawa o każdej odmowie realizacji wniosku o wzajemną pomoc oraz o powodach tej odmowy.