Artykuł 19

1. Organ egzekwowania prawa może odmówić udziału w skoordynowanym działaniu, wyłącznie jeżeli ma miejsce co najmniej jedna z poniższych sytuacji:

a) wszczęto już postępowanie przygotowawcze, postępowanie sądowe lub postępowanie administracyjne, lub wydano wyrok w sprawie tego samego nabywcy lub tych samych nabywców w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej, która dotyczy tego samego dostawcy i tego samego okresu nieuczciwej praktyki handlowej objętej tym postępowaniem przygotowawczym, postępowaniem sądowym lub postępowaniem administracyjnym w państwie członkowskim tego organu egzekwowania prawa, lub zawarto ugodę sądową z takim nabywcą lub takimi nabywcami w odniesieniu do takiej nieuczciwej praktyki handlowej;

b) organ egzekwowania prawa wszczął już postępowanie wyjaśniające przed wydaniem ostrzeżenia, o którym mowa w art. 24, lub przyjęto decyzję administracyjną w sprawie tego samego nabywcy lub tych samych nabywców w odniesieniu do tej samej nieuczciwej praktyki handlowej dotyczącej tego samego dostawcy i tego samego okresu nieuczciwej praktyki handlowej objętej postępowaniem wyjaśniającym lub decyzją administracyjną w państwie członkowskim tego organu egzekwowania prawa – aby doprowadzić do zaprzestania powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym;

c) w państwie członkowskim tego organu egzekwowania prawa nie wystąpiła powszechna nieuczciwa praktyka handlowa o wymiarze transgranicznym, i dlatego nie ma potrzeby podejmowania środków egzekwowania prawa na podstawie art. 6 dyrektywy (UE) 2019/633 przez ten organ egzekwowania prawa.

2. W przypadku gdy organ egzekwowania prawa odmawia wzięcia udziału w skoordynowanym działaniu, niezwłocznie informuje o tej decyzji Komisję i pozostałe organy egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do danej powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym, przedstawiając przyczyny swojej decyzji i przekazując wszelkie niezbędne dokumenty uzasadniające.