Artykuł 26

W odniesieniu do nieuczciwych praktyk handlowych określonych w art. 3 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2019/633, występujących w związku ze sprzedażą produktów rolnych i spożywczych między nabywcami a dostawcami, jak określono w art. 1 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/633, w przypadku gdy dostawcy lub nabywcy mają siedzibę lub miejsce zamieszkania poza Unią, organ egzekwowania prawa może:

a) zwrócić się o informacje do organu egzekwowania prawa innego państwa członkowskiego, aby ustalić, czy nieuczciwa praktyka handlowa wystąpiła lub występuje w państwie członkowskim wnioskującego organu egzekwowania prawa. Do celów takiego wniosku stosują się odpowiednio art. 6, art. 7 ust. 1, 2 i 3, art. 10, 11, 12, art. 13 ust. 1 i art. 14;

b) ostrzec Komisję i inne zainteresowane organy egzekwowania prawa, gdy podejrzewa, że w stosunku do dostawcy mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania poza Unią lub nabywcy mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania poza Unią stosowana jest nieuczciwa praktyka handlowa i że może ona dotyczyć nabywców lub dostawców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w co najmniej trzech państwach członkowskich. Do celów takiego ostrzeżenia stosują się odpowiednio art. 6, art. 24 ust. 2 i 3 oraz art. 25.