Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 806/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 21 otrzymuje brzmienie:

„21)

»jednostka zależna« oznacza jednostkę zależną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a do celów stosowania art. 8, art. 10 ust. 10, art. 12–12k, art. 21 i 53 niniejszego rozporządzenia do grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w pkt 24b lit. b) niniejszego ustępu obejmuje – w stosownych przypadkach oraz stosownie do przypadku – instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, które są trwale powiązane z organem centralnym, sam organ centralny oraz ich odpowiednie jednostki zależne, z uwzględnieniem sposobu, w jaki takie grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spełniają wymogi art. 12f ust. 3 niniejszego rozporządzenia;”

;

b) pkt 24a otrzymuje brzmienie:

„24a)

»podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji« oznacza osobę prawną mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, którą Jednolita Rada lub krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wskazały, zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, jako podmiot, w odniesieniu do którego w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidziano działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;”

;

c) pkt 24b lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, które są trwale powiązane z organem centralnym, oraz sam organ centralny, gdy co najmniej jedna z tych instytucji kredytowych lub instytucji finansowych lub organ centralny są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz ich odpowiednie jednostki zależne;”

;

d) dodaje się punkty w brzmieniu:

„24d)

»globalna instytucja o znaczeniu systemowym spoza UE« oznacza globalną instytucję o znaczeniu systemowym spoza UE zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 134 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

24e) »podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym« oznacza podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”

;

e) pkt 49 otrzymuje brzmienie:

„49)

»zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji« oznaczają zobowiązania, w tym zobowiązania, których wysokość lub moment powstania są niepewne, oraz instrumenty kapitałowe, które nie kwalifikują się do instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, instrumentów dodatkowych w Tier I lub instrumentów w Tier II podmiotu, o którym mowa w art. 2, i które nie są wyłączone z zakresu stosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu zgodnie z art. 27 ust. 3;”

;

f) dodaje się punkt w brzmieniu:

„49aa)

»zobowiązania, których wysokość lub moment powstania są niepewne« oznaczają zobowiązania, których podstawą są aktualne obowiązki wynikające ze zdarzeń przeszłych, które to zobowiązania doprowadzą do straty i których wysokość lub moment powstania są niepewne;”

;

g) pkt 49b otrzymuje brzmienie:

„49b)

»podporządkowane instrumenty kwalifikowalne« oznaczają instrumenty, które spełniają wszystkie warunki, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, inne niż w art. 72b ust. 3, 4 i 5 tego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12c ust. 1a niniejszego rozporządzenia;”

;

h) dodaje się punkt w brzmieniu:

„50a)

»wyznaczony organ« oznacza wyznaczony organ zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/49/UE;”

;

2) w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Państwa członkowskie jak najszybciej informują Jednolitą Radę o tym, że wystąpiły z wnioskiem o nawiązanie bliskiej współpracy z EBC zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Po dokonaniu powiadomienia na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i przed nawiązaniem bliskiej współpracy państwa członkowskie przekazują wszelkie informacje dotyczące podmiotów i grup mających siedzibę na ich terytorium, które to informacje mogą być potrzebne Jednolitej Radzie do przygotowania się do zadań powierzonych jej na mocy niniejszego rozporządzenia i Umowy.”

;

3) w art. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Wszelkie odniesienia do organów wyznaczonych zgodnie z art. 3 dyrektywy 2014/59/UE w art. 7 ust. 6 lit. e), art. 10 ust. 3, art. 63 ust. 3 lit. j), art. 65 ust. 2 lit. k) i art. 70 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1 (*1) uznaje się za odniesienia do Jednolitej Rady względem podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i ust. 5 niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów.

(*1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1 z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz zmieniająca dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 oraz rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2017/1129 (Dz.U. L, 2025/1, 8.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2025/1/oj).”;"

4) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Realizując zadania, o których mowa w niniejszym ustępie, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosują odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia. Wszelkie odniesienia do Jednolitej Rady w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 5, art. 8 ust. 6, 8, ust. 10 akapit trzeci, ust. 11a, 12 i 13, art. 10 ust. 1–10, art. 10a, art. 11–14, art. 15 ust. 1, 2 i 3, art. 16, art. 18 ust. 1, 1a, 2, 5 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1–7, ust. 8 akapit drugi, ust. 9 i 10, art. 22 ust. 1, 3, 5 i 6, art. 23 i 24, art. 25 ust. 3, art. 27 ust. 1–15, ust. 16 akapit drugi zdanie drugie, akapit trzeci i akapit czwarty zdanie pierwsze, trzecie i czwarte, art. 30 ust. 2b i 2c, art. 30a ust. 1 i 2, art. 32 i art. 79 ust. 1, 2, 7 i 8 uznaje się za odniesienia do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji względem grup i podmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. W tym celu krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują uprawnienia przyznane im w prawie krajowym transponującym dyrektywę 2014/59/UE zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym.”

;

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Niezależnie od ust. 3 niniejszego artykułu uczestniczące państwa członkowskie mogą postanowić o wykonaniu przez Jednolitą Radę wszelkich stosownych uprawnień i obowiązków powierzonych jej na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do podmiotów i grup mających siedzibę na ich terytorium, innych niż te, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. W takim przypadku nie mają zastosowania ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, art. 9, art. 12 ust. 3 i art. 31 ust. 1. Państwa członkowskie zamierzające skorzystać z tej możliwości powiadamiają o tym Jednolitą Radę i Komisję. Powiadomienie to staje się skuteczne z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Po tym, jak powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, stanie się skuteczne, uczestniczące państwa członkowskie mogą postanowić, że odpowiedzialność za wykonywanie zadań związanych z podmiotami i grupami mającymi siedzibę na ich terytorium, innymi niż te, o których mowa w ust. 2, wraca do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; w takim przypadku akapit pierwszy niniejszego ustępu przestaje mieć zastosowanie. Państwa członkowskie zamierzające skorzystać z tej możliwości powiadamiają o tym Jednolitą Radę i Komisję. Powiadomienie to staje się skuteczne z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”

;

5) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują polecenia Jednolitej Rady zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia.”

;

b) w ust. 10 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Zgodnie ze środkami, o których mowa w akapicie pierwszym, w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa się w odniesieniu do każdej grupy podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także, w stosownym przypadku, podmioty poddawane likwidacji.”

;

(ii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Określając środki, które należy podjąć w odniesieniu do jednostek zależnych, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), które nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada może zastosować proporcjonalne podejście, jeżeli takie podejście nie ma negatywnego wpływu na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy, z uwzględnieniem wielkości jednostki zależnej, jej profilu ryzyka, jej roli w świadczeniu funkcji krytycznych oraz realizacji głównych linii biznesowych, jej znaczenia dla operacyjnej ciągłości grupy po restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej grupy. Jednolita Rada należycie uwzględnia znaczenie jednostki zależnej w państwie członkowskim, w którym ma ona siedzibę, w tym jej potencjalne znaczenie systemowe i potencjalny wpływ na dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów w razie likwidacji w ramach standardowego postępowania upadłościowego.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„11a. Jeżeli wszczęto postępowanie mające na celu likwidację podmiotu zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym na podstawie art. 32b dyrektywy 2014/59/UE lub jeżeli zastosowanie ma art. 22 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada nie przyjmuje planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla tego podmiotu ani nie uwzględnia tego podmiotu w grupowym planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

6) w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Ocenę, o której mowa w akapicie trzecim, przeprowadza się w uzupełnieniu do oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji całej grupy.”

;

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Jeśli po dokonaniu oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu lub grupy, zgodnie z ust. 3 lub 4, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, stwierdzi, że istnieją istotne przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odnośnego podmiotu lub grupy, Jednolita Rada, we współpracy z właściwymi organami, sporządza sprawozdanie skierowane do danego podmiotu lub jednostki dominującej zawierające analizę istotnych przeszkód w skutecznym stosowaniu instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i wykonywaniu uprawnień w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W sprawozdaniu analizuje się wpływ na model biznesowy danego podmiotu lub danej grupy oraz zaleca ewentualne proporcjonalne i ukierunkowane środki, które zdaniem Jednolitej Rady są niezbędne lub stosowne w celu usunięcia tych przeszkód zgodnie z ust. 10.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9a. Jeżeli Jednolita Rada stwierdzi, że środki zaproponowane przez dany podmiot lub jednostkę dominującą skutecznie ograniczają lub usuwają istotne przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, podejmuje ona decyzję po konsultacji z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym i, w stosownych przypadkach, z wyznaczonym organem makroostrożnościowym. W decyzji tej wskazuje się, że Jednolita Rada oceniła, iż zaproponowane środki są odpowiednie do skutecznego ograniczenia lub usunięcia istotnych przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i poleca krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zobowiązanie podmiotu, jednostki dominującej lub dowolnej jednostki zależnej danej grupy do wprowadzenia zaproponowanych środków.”

;

d) ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10. Jeśli Jednolita Rada uzna, że środki zaproponowane przez dany podmiot lub daną jednostkę dominującą skutecznie nie ograniczają ani nie usuwają istotnych przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami i, w stosownych przypadkach, z wyznaczonym organem makroostrożnościowym, podejmuje decyzję. W decyzji tej wskazuje się, że Jednolita Rada oceniła, iż zaproponowane środki nie ograniczają ani nie usuwają w skuteczny sposób istotnych przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i poleca krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zobowiązanie podmiotu, jednostki dominującej lub dowolnej jednostki zależnej danej grupy do podjęcia wszelkich środków wymienionych w ust. 11.

Wskazując alternatywne środki, Jednolita Rada musi dowieść, dlaczego środki zaproponowane przez dany podmiot lub daną jednostkę dominującą nie byłyby w stanie usunąć istotnych przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i dlaczego zaproponowane alternatywne środki są proporcjonalne w kontekście usunięcia tych przeszkód. Jednolita Rada bierze pod uwagę zagrożenie, jakie stwarzają te przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla stabilności finansowej, oraz wpływ tych środków na działalność danego podmiotu lub danej jednostki dominującej, na ich stabilność i zdolność wnoszenia wkładu w gospodarkę, na wewnętrzny rynek usług finansowych oraz na stabilność finansową w innych państwach członkowskich i Unii jako całości.

Jednolita Rada uwzględnia też konieczność unikania wywierania wpływu na dany podmiot lub grupę, który wykraczałby poza zakres konieczny w celu usunięcia przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub który byłby nieproporcjonalny.”

;

7) w art. 10a wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy podmiot znajduje się w sytuacji, w której spełnia wymóg połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie każdego z wymogów, o których mowa w art. 141a ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, lecz nie spełnia wymogu połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, gdy obliczeń dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada jest uprawniona – zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu – do polecenia krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, aby zakazał temu podmiotowi wypłaty zysków powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie związanej z minimalnym wymogiem w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (zwanej dalej »M-MDA«), obliczonej zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, poprzez którekolwiek z następujących działań:”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7. Jeżeli podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiot, który sam nie jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, nie podlegają wymogowi połączonego bufora na tej samej podstawie, na której są zobowiązane do spełnienia wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada stosuje ust. 1–6 niniejszego artykułu na podstawie oszacowanego wymogu połączonego bufora wynikającego z metody określonej w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 45c ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE. Zastosowanie ma art. 128 akapit czwarty dyrektywy 2013/36/UE.

Jednolita Rada uwzględnia oszacowany wymóg połączonego bufora, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, w decyzji określającej wymogi, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia. Podmiot podaje do wiadomości publicznej informację o oszacowanym wymogu połączonego bufora wraz z informacjami, o których mowa w art. 45i ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE.”

;

8) w art. 12 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8. Jednolita Rada odpowiada za wydawanie podmiotom, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zezwoleń, o których mowa w art. 77 ust. 2 i art. 78a rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jednolita Rada kieruje decyzję do zainteresowanego podmiotu.”

;

9) art. 12a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jednolita Rada i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 3, stale spełniały wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, gdy jest to wymagane oraz zgodne z ustaleniami Jednolitej Rady zgodnie z niniejszym artykułem i art. 12b–12i.”

;

10) w art. 12c wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„1a. Podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji włączają depozyty do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyłącznie w przypadku, gdy Jednolita Rada zezwoliła na takie włączenie zgodnie z ust. 1b i gdy depozyty te spełniają wszystkie następujące warunki:

a) depozyty spełniają wszystkie warunki określone w ust. 1 akapit pierwszy;

b) depozyty nie są w posiadaniu osób fizycznych, mikroprzedsiębiorstw ani małych i średnich przedsiębiorstw;

c) depozyty są depozytami terminowymi z pierwotnym terminem wymagalności wynoszącym co najmniej jeden rok i nie dają właścicielowi prawa do wcześniejszej wypłaty, nawet w przypadkach gdy wcześniejsza wypłata jest uzależniona od zapłacenia kary;

d) odpowiednie dokumenty umowne wyraźnie odnoszą się do:

(i) zamiaru podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, by włączyć depozyty do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;

(ii) wyłączenia depozytów z wypłat przez system gwarancji depozytów zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. l) dyrektywy 2014/49/UE.

1b. Jednolita Rada może zezwolić podmiotowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na całkowite lub częściowe włączenie depozytów do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, jeżeli jest przekonana, że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) Jednolita Rada oczekuje, że depozyty te nie zostałyby całkowicie lub częściowo wyłączone z umorzenia lub konwersji na podstawie art. 27 ust. 5 ani nie zostałyby przeniesione na odbiorcę w całości w ramach częściowego przeniesienia;

b) Jednolita Rada stwierdziła, że włączenie nie stanowi lub prawdopodobnie nie będzie stanowić istotnej przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności ze względu na wpływ na wykonalność wykorzystania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w sposób pozwalający na osiągnięcie celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Jednolita Rada cofa zezwolenie, jeżeli stwierdzi, że jeden z warunków, o których mowa w akapicie pierwszym, nie jest już spełniony. W takim przypadku podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zaprzestaje uwzględniania depozytów w kwocie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.”

;

b) w ust. 4 i 5 wyrażenie „globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym” zastępuje się wyrażeniem „podmiotami będącymi globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym”;

c) w ust. 7 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„W drodze odstępstwa od ust. 4 niniejszego artykułu, Jednolita Rada może zdecydować, że wymóg, o którym mowa w art. 12f niniejszego rozporządzenia, musi zostać spełniony przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które są podmiotami będącymi globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5 niniejszego rozporządzenia, za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w zakresie, w jakim – z uwagi na obowiązek spełnienia przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wymogu połączonego bufora i wymogów, o których mowa w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, art. 12d ust. 4 i art. 12f niniejszego rozporządzenia – suma tych funduszy własnych, instrumentów i zobowiązań nie przekracza wyższej z następujących wartości:”

;

d) w ust. 8 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym wyrażenie „globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym” zastępuje się wyrażeniem „podmiotami będącymi globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym”;

(ii) w akapicie drugim lit. c) wyrażenie „globalną instytucją o znaczeniu systemowym” zastępuje się wyrażeniem „podmiotem będącym globalną instytucją o znaczeniu systemowym”;

e) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„10. Jednolita Rada może zezwolić podmiotowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na spełnienie wymogów, o których mowa w ust. 4, 5 i 7, przy użyciu funduszy własnych lub zobowiązań, o których mowa w ust. 1 i 3, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w odniesieniu do podmiotów, które są podmiotami będącymi globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5, Jednolita Rada nie obniżyła wymogu, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, na podstawie akapitu pierwszego tego ustępu;

b) zobowiązania, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, które nie spełniają warunku, o którym mowa w art. 72b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spełniają warunki określone w art. 72b ust. 4 lit. b)–e) tego rozporządzenia.”

;

11) w art. 12d wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2a akapit drugi lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zobowiązań spełniających kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z wyjątkiem art. 72b ust. 2 lit. b) i d) tego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12c ust. 1a niniejszego rozporządzenia;”

;

b) w ust. 3 akapit ósmy wyrazy „krytycznych funkcji gospodarczych” zastępuje się wyrażeniem „funkcji krytycznych”;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a. W przypadku podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, których preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje przede wszystkim zastosowanie instrumentu zbycia działalności lub instrumentu instytucji pomostowej oraz opuszczenie rynku, poziom wymogu, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, musi być co najmniej równy:

a) 16 %, gdy obliczenia dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. a); oraz

b) 4,75 %, gdy obliczenia dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. b).

Akapit pierwszy niniejszego ustępu nie ma zastosowania do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, których preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje zastosowanie instrumentu umorzenia lub konwersji długu do celów art. 27 ust. 1 lit. a), niezależnie od innych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w połączeniu z nimi.”

;

d) w ust. 6 akapit ósmy wyrazy „krytycznych funkcji gospodarczych” zastępuje się wyrażeniem „funkcji krytycznych”;

12) w art. 12e ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Wymóg, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dotyczący podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który jest podmiotem będącym globalną instytucją o znaczeniu systemowym, składa się z następujących elementów:”

;

13) w art. 12g wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, Jednolita Rada może zadecydować o zastosowaniu wymogu określonego w niniejszym artykule do podmiotu, o którym mowa w art. 2 lit. b), lub do instytucji finansowej, o której mowa w art. 2 lit. c), która jest jednostką zależną podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale sama nie jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

(ii) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego i drugiego niniejszego ustępu unijne jednostki dominujące, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lecz są jednostkami zależnymi podmiotów z państw trzecich, muszą spełniać wymogi określone w art. 12d i 12e na zasadzie skonsolidowanej.”

;

(iii) akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 24b lit. b), instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, które są trwale powiązane z organem centralnym, ale same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organ centralny, który sam nie jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz wszelkie podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które nie podlegają wymogowi na mocy art. 12f ust. 3, zapewniają zgodność z art. 12d ust. 6 na zasadzie indywidualnej.”

;

b) ust. 2 lit. a) pkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

które spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z wyjątkiem art. 72b ust. 2 lit. b), c), k), l) i m) oraz art. 72b ust. 3, 4 i 5 tego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12c ust. 1a niniejszego rozporządzenia;”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. W przypadku gdy zgodnie z globalną strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jednostki zależne mające siedzibę w Unii lub unijna jednostka dominująca i jej instytucje zależne nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a członkowie europejskiego kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli zostało ono ustanowione na podstawie art. 89 dyrektywy 2014/59/UE, zgadzają się z tą strategią, jednostki zależne mające siedzibę w Unii lub – na zasadzie skonsolidowanej – unijna jednostka dominująca muszą spełniać wymóg określony w art. 12a ust. 1 niniejszego rozporządzenia poprzez emisję instrumentów, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu, na rzecz dowolnego z następujących podmiotów:

a) ich jednostki dominującej najwyższego szczebla mającej siedzibę w państwie trzecim;

b) jednostek zależnych tej jednostki dominującej najwyższego szczebla mających siedzibę w tym samym państwie trzecim;

c) innych podmiotów na warunkach określonych w ust. 2 lit. a) pkt (i) oraz lit. b) pkt (ii) niniejszego artykułu.”

;

14) art. 12i otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12i

Zwolnienie dla organu centralnego lub dla instytucji kredytowych lub instytucji finansowych trwale powiązanych z organem centralnym

Jednolita Rada może częściowo lub w pełni odstąpić od stosowania art. 12g w odniesieniu do organu centralnego lub instytucji kredytowej lub instytucji finansowej trwale powiązanych z organem centralnym, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) instytucja kredytowa lub instytucja finansowa oraz organ centralny podlegają nadzorowi sprawowanemu przez ten sam właściwy organ, mają siedzibę w tym samym uczestniczącym państwie członkowskim i są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) zobowiązania organu centralnego i jego instytucji kredytowych lub instytucji finansowych trwale powiązanych są zobowiązaniami solidarnymi lub zobowiązania instytucji kredytowych lub instytucji finansowych trwale z nim powiązanych są całkowicie gwarantowane przez organ centralny;

c) minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, a także wypłacalność i płynność organu centralnego oraz wszystkich instytucji kredytowych lub instytucji finansowych trwale powiązanych, są monitorowane jako całość na podstawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych tych instytucji;

d) w przypadku zwolnienia dla instytucji kredytowej lub instytucji finansowej trwale powiązanych z organem centralnym, zarząd organu centralnego jest uprawniony do wydawania poleceń zarządom instytucji trwale powiązanych;

e) odpowiednia grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spełnia wymóg, o którym mowa w art. 12f ust. 3; oraz

f) nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane istotne przeszkody praktyczne lub prawne dla szybkiego przeniesienia funduszy własnych lub spłaty zobowiązań pomiędzy organem centralnym a trwale powiązanymi instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

15) w art. 12k wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. W odniesieniu do podmiotów Jednolita Rada może ustanowić odpowiednie okresy przejściowe, obowiązujące nie dłużej niż trzy lata, na spełnienie wymogów określonych w art. 12f lub 12g lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7, stosownie do przypadku, jeżeli obowiązek spełnienia tych wymogów bez okresu przejściowego nie byłby proporcjonalny. Jednolita Rada może ustalić pośrednie poziomy docelowe dla wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7, stosownie do przypadku, które podmioty muszą spełnić w dniu określonym przez Jednolitą Radę. Pośrednie poziomy docelowe co do zasady zapewniają liniowy wzrost funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w kierunku spełnienia wymogu.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 okres przejściowy ustanowiony przez Jednolitą Radę w odniesieniu do podmiotów, w przypadku których preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uległa zmianie z likwidacji w ramach standardowego postępowania upadłościowego na zastosowanie działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, nie przekracza czterech lat.

W przypadku gdy jest to należycie uzasadnione i stosowne, na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 7, Jednolita Rada może ustanowić dłuższy okres przejściowy, nieprzekraczający sześciu lat.

Jednolita Rada może ustalić pośrednie poziomy docelowe dla wymogu określonego w art. 12d lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7, stosownie do przypadku, które podmioty muszą spełnić w dniu określonym przez Jednolitą Radę. Pośrednie poziomy docelowe co do zasady zapewniają liniowy wzrost funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w kierunku spełnienia wymogu.”

;

b) ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

w którym Jednolita Rada zastosowała instrument umorzenia lub konwersji długu; lub”

;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Wymogi, o których mowa w art. 12c ust. 4 i 7, oraz w art. 12d ust. 4 i 5, stosownie do przypadku, nie mają zastosowania przez okres trzech lat następujący po dniu, w którym podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub grupę, której podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest częścią, uznano za globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub globalną instytucję o znaczeniu systemowym spoza UE, lub w którym podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji znalazł się w sytuacji, o której mowa w art. 12d ust. 4 lub 5.”

;

d) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5. W drodze odstępstwa od art. 12a ust. 1 Jednolita Rada ustanawia odpowiedni okres przejściowy na spełnienie wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogu wynikającego ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7, stosownie do przypadku, w odniesieniu do podmiotów, wobec których zastosowano instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub wykonano uprawnienie do umorzenia lub konwersji, o którym mowa w art. 21.

6. Do celów ust. 1–5 niniejszego artykułu Jednolita Rada informuje podmiot o planowanym minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w odniesieniu do każdego 12-miesięcznego okresu podczas okresu przejściowego, z myślą o ułatwieniu stopniowego budowania jego zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania. Na koniec okresu przejściowego minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych musi być równy kwocie ustalonej na podstawie art. 12c ust. 4, 5 lub 7, art. 12d ust. 4 lub 5, art. 12f lub art. 12g, stosownie do przypadku.”

;

16) art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Środki wczesnej interwencji

1. EBC rozważa bez zbędnej zwłoki i w razie potrzeby stosuje środki wczesnej interwencji, w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. a):

a) spełnia wymogi, o których mowa w art. 102 rozporządzenia dyrektywy 2013/36/UE lub art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, oraz zachodzi jedna z następujących okoliczności:

(i) podmiot nie podjął działań naprawczych wymaganych przez EBC, w tym środków, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE lub w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

(ii) EBC uważa, że działania naprawcze inne niż środki wczesnej interwencji są niewystarczające do rozwiązania problemów tego podmiotu;

b) narusza wymogi ustanowione w art. 12f lub 12g; lub

c) narusza lub prawdopodobnie naruszy w ciągu 12 miesięcy od dokonania oceny przez EBC którykolwiek z wymogów określonych w tytule II dyrektywy 2014/65/UE lub w art. 3–7, art. 14–17 lub art. 24, 25 i 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (*2).

EBC może stwierdzić, że warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a) pkt (ii) niniejszego ustępu, został spełniony bez uprzedniego podjęcia innych działań naprawczych, w tym wykonania uprawnień, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE lub art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) i c) niniejszego ustępu Jednolita Rada lub właściwy organ zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 26 dyrektywy 2014/65/UE niezwłocznie informują EBC o naruszeniu lub prawdopodobnym naruszeniu.

2. Do celów ust. 1 środki wczesnej interwencji obejmują:

a) zobowiązanie organu zarządzającego danego podmiotu do:

(i) wdrożenia jednego lub większej liczby uzgodnień lub środków określonych w planie naprawy; lub

(ii) zaktualizowania planu naprawy zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, jeżeli okoliczności, które doprowadziły do wczesnej interwencji, są odmienne od przyjętych w założeniach określonych we wstępnym planie naprawy, oraz wdrożenia w określonym terminie jednego lub większej liczby uzgodnień lub środków określonych w zaktualizowanym planie naprawy;

b) zobowiązanie organu zarządzającego danego podmiotu do zwołania zgromadzenia akcjonariuszy danego podmiotu lub, jeżeli organ zarządzający nie spełni tego wymogu, bezpośrednie zwołanie przez EBC zgromadzenia akcjonariuszy danego podmiotu i w obu przypadkach określenie porządku obrad i zobowiązanie akcjonariuszy do rozpatrzenia możliwości przyjęcia określonych decyzji;

c) zobowiązanie organu zarządzającego podmiotu do sporządzenia planu – w stosownym przypadku zgodnie z planem naprawy – do celów negocjacji w sprawie restrukturyzacji długu z niektórymi lub wszystkimi wierzycielami tego podmiotu;

d) zobowiązanie do wprowadzenia zmian w strukturze prawnej podmiotu;

e) zobowiązanie do odwołania lub wymiany – zgodnie z art. 13a – kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego podmiotu w całości lub w odniesieniu do poszczególnych członków;

f) powołanie co najmniej jednego tymczasowego administratora podmiotu zgodnie z art. 13b;

g) zobowiązanie organu zarządzającego podmiotu do sporządzenia planu, który podmiot będzie mógł wdrożyć, jeżeli postanowi rozpocząć dobrowolne wygaszanie swojej działalności.

3. EBC dokonuje wyboru odpowiednich środków wczesnej interwencji, o których mowa w ust. 2, w oparciu o to, co jest proporcjonalne do zamierzonych celów, z uwzględnieniem powagi naruszenia lub prawdopodobnego naruszenia oraz tempa pogarszania się sytuacji finansowej podmiotu, a także innych istotnych informacji.

4. Dla każdego ze środków wczesnej interwencji, o których mowa w art. 2, EBC ustala termin wdrożenia, który jest ściśle ograniczony do czasu niezbędnego do wdrożenia danego środka na rozsądnych warunkach Niezwłocznie po upływie tego terminu EBC przeprowadza ocenę skuteczności środka i udostępnia tę ocenę Jednolitej Radzie.

Jeżeli z oceny wynika, że środki wczesnej interwencji nie zostały w pełni wdrożone lub są nieskuteczne, EBC może przeprowadzić ocenę tego, czy warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. a), został spełniony.

5. Jeżeli grupa, o której mowa w art. 7 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz w nieuczestniczących państwach członkowskich, EBC reprezentuje właściwe organy krajowe uczestniczących państw członkowskich na potrzeby konsultacji i współpracy z nieuczestniczącymi państwami członkowskimi zgodnie z art. 30 dyrektywy 2014/59/UE.

Jeżeli grupa, o której mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz jednostki zależne mające siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich lub istotne oddziały zlokalizowane w nieuczestniczących państwach członkowskich, EBC we właściwym czasie informuje właściwe organy lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich, stosownie do przypadku, o wszelkich decyzjach lub środkach, o których mowa w art. 13–13c, dotyczących grupy.

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/600/oj)”;"

17) w rozdziale 2 dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 13a

Wymiana kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego

Do celów art. 13 ust. 2 lit. e) powołanie nowej kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego lub poszczególnych członków wchodzących w ich skład odbywa się zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym i podlega zatwierdzeniu przez EBC.