Artykuł 13c

1. W odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, EBC lub właściwe organy krajowe niezwłocznie powiadamiają Jednolitą Radę o:

a) środkach, o których mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, art. 104 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE lub art. 39 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, które podejmują lub do których podjęcia zobowiązują podmiot lub grupę;

b) tym, że w wyniku działań nadzorczych stwierdzono, iż warunki określone w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub art. 27 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE są spełnione w odniesieniu do podmiotu lub grupy, niezależnie od zastosowania środka wczesnej interwencji;

c) zastosowaniu środków wczesnej interwencji, o których mowa w art. 13 niniejszego rozporządzenia lub w art. 27 dyrektywy 2014/59/UE.

Jednolita Rada informuje Komisję o powiadomieniach, które otrzymała na podstawie akapitu pierwszego.

EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy uważnie monitorują, w bliskiej współpracy z Jednolitą Radą, sytuację podmiotów i grup, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz przestrzeganie przez nie środków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), które mają na celu przeciwdziałanie pogorszeniu się sytuacji tych podmiotów i grup, a także środków wczesnej interwencji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c).

2. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy jak najszybciej powiadamiają Jednolitą Radę, jeżeli uznają, że istnieje istotne ryzyko, że w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, zachodzi co najmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4, w przypadku gdy spełnione są warunki stosowania tych przepisów. Powiadomienie to zawiera:

a) uzasadnienie powiadomienia;

b) przegląd rozważanych środków, które mogłyby w rozsądnym terminie zapobiec upadłości danego podmiotu, ich oczekiwany wpływ na podmiot w odniesieniu do okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4, oraz oczekiwany termin wdrożenia tych środków.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Jednolita Rada ocenia, w bliskiej współpracy z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym, co stanowi rozsądny termin do celów oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. b), z uwzględnieniem tempa pogarszania się sytuacji podmiotu, potrzeby skutecznego wdrożenia strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wszelkich innych kwestii istotnych dla danej sprawy. Jednolita Rada może w dowolnym momencie ponownie ocenić termin i dostosować go do okoliczności danej sprawy. Jednolita Rada jak najszybciej powiadamiają EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy o ocenie lub ponownej ocenie.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy i Jednolita Rada, w bliskiej współpracy, monitorują sytuację podmiotu, wdrażanie odpowiednich środków w przewidywanym terminie oraz wszelkie inne istotne zmiany. W tym celu EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy i Jednolita Rada odbywają regularne spotkania, których częstotliwość ustala Jednolita Rada, z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy i Jednolita Rada niezwłocznie przekazują sobie wszelkie istotne informacje.

Jednolita Rada powiadamia Komisję o wszelkich informacjach, które otrzymała na podstawie akapitu pierwszego.

3. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy przekazują Jednolitej Radzie wszelkie żądane przez nią informacje, które są niezbędne do realizacji któregokolwiek z następujących działań:

a) aktualizacji planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przygotowania ewentualnej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów;

b) dokonania wyceny, o której mowa w art. 20 ust. 1–15.

Jeżeli EBC lub właściwe organy krajowe nie dysponują jeszcze takimi informacjami, Jednolita Rada, EBC i właściwe organy krajowe współpracują i koordynują swoje działania w celu uzyskania tych informacji. W tym celu EBC, Jednolita Rada – za pośrednictwem krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub bezpośrednio, po poinformowaniu tych organów – oraz właściwe organy krajowe są uprawnione do zażądania od podmiotu przekazania takich informacji, w tym w drodze kontroli na miejscu, oraz do przekazywania sobie tych informacji.

4. Jednolita Rada jest uprawniona – za pośrednictwem krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub bezpośrednio, po poinformowaniu tych organów – do oferowania na sprzedaż potencjalnym nabywcom podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, do czynienia przygotowań w celu takiego oferowania lub do zobowiązania podmiotu do wykonania tych czynności w następujących celach:

a) przygotowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tego podmiotu, z zastrzeżeniem kryteriów określonych w art. 39 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE oraz wymogów dotyczących tajemnicy służbowej określonych w art. 88 niniejszego rozporządzenia;

b) przeprowadzenia przez Jednolitą Radę oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli – wykonując uprawnienie, o którym mowa w akapicie pierwszym – Jednolita Rada podejmie decyzję o bezpośrednim oferowaniu na sprzedaż podmiotu potencjalnym nabywcom, należycie uwzględnia okoliczności sprawy, w szczególności wszelkie środki zapobiegawcze, które mogą zostać podjęte przez system gwarancji depozytów, lub wszelkie środki, które mogą zostać podjęte przez instytucjonalny system ochrony, oraz potencjalny wpływ wykonania tego uprawnienia na ogólną sytuację podmiotu.

5. Jednolita Rada jest uprawniona do zażądania od odpowiedniego krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, by:

a) zażądał od odnośnego podmiotu wprowadzenia niezbędnych rozwiązań, w tym platformy cyfrowej, służących do wymiany informacji z potencjalnymi nabywcami lub doradcami i rzeczoznawcami zaangażowanymi przez Jednolitą Radę;

b) sporządził wstępny program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla danego podmiotu.

Jeżeli Jednolita Rada wykonuje swoje uprawnienie określone w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu, zastosowanie ma art. 88.

6. Uprzednie powiadomienie przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy nie jest warunkiem koniecznym do tego, by Jednolita Rada mogła przygotować się do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu lub wykonać uprawnienia, o których mowa w ust. 3, 4 i 5.

7. Jednolita Rada niezwłocznie informuje Komisję, EBC, odpowiednie właściwe organy krajowe i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o wszelkich działaniach podjętych na podstawie ust. 3, 4 i 5.

8. EBC, odpowiednie właściwe organy krajowe, Jednolita Rada i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ściśle ze sobą współpracują w następujących przypadkach:

a) przy rozważaniu podjęcia środków, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), mających na celu przeciwdziałanie pogarszaniu się sytuacji podmiotu lub grupy, oraz środków, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. c);

b) przy rozważaniu podjęcia działań, o których mowa w ust. 3, 4 i 5;

c) podczas wdrażania działań, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego akapitu.

EBC, odpowiednie właściwe organy krajowe, Jednolita Rada i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby te środki i działania były spójne, skoordynowane i skuteczne.

9. Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonanie uprawnień, o których mowa w art. 84b ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują polecenia Jednolitej Rady zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia.”

;

18) art. 14 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

ochrona środków publicznych przez ograniczenie do minimum korzystania z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, w szczególności gdy jest ono udzielane z budżetu państwa członkowskiego;”

;

19) art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jednolita Rada podejmuje działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do jednostki dominującej, o której mowa w art. 2 lit. b), z uwzględnieniem potrzeby skutecznego wdrożenia strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku gdy spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Do celów podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uznaje się, że jednostka dominująca, o której mowa w art. 2 lit. b), jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością, jeżeli zachodzi którakolwiek z następujących okoliczności:

a) jednostka dominująca spełnia co najmniej jeden z warunków określonych w art. 18 ust. 4 lit. b), c) lub d);

b) jednostka dominująca narusza w istotny sposób mające zastosowanie wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 lub w przepisach krajowych przyjętych w celu transpozycji dyrektywy 2013/36/UE lub istnieją obiektywne przesłanki, z których wynika, że w najbliższej przyszłości jednostka dominująca naruszy w istotny sposób te wymogi.”

;

20) w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1, 1a, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1. Na podstawie ust. 6 niniejszego artykułu Jednolita Rada przyjmuje program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) oraz w art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, wyłącznie wtedy, gdy na sesji wykonawczej, po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu lub z własnej inicjatywy, oraz z uwzględnieniem potrzeby skutecznego wdrożenia strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stwierdzi, że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) podmiot jest na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością;

b) biorąc pod uwagę ograniczenia czasowe oraz inne istotne okoliczności, nie istnieją żadne racjonalne przesłanki, aby stwierdzić, że alternatywne środki sektora prywatnego, w tym środki w ramach instytucjonalnego systemu ochrony, środki zapobiegawcze, o których mowa w art. 11 ust. 3 dyrektywy 2014/49/UE, działania nadzorcze, środki wczesnej interwencji lub umorzenie lub konwersja odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, podjęte w odniesieniu do danego podmiotu, zapobiegłyby w rozsądnym terminie upadłości tego podmiotu;

c) działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest konieczne w interesie publicznym zgodnie z ust. 5.

Po przeprowadzeniu konsultacji z Jednolitą Radą oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu, dokonuje EBC w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), lub odpowiedni właściwy organ krajowy w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b), art. 7 ust. 3 akapit drugi, art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5. Jednolita Rada na sesji wykonawczej może dokonać takiej oceny wyłącznie po poinformowaniu EBC lub odpowiedniego właściwego organu krajowego o zamiarze dokonania takiej oceny oraz tylko jeżeli EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy, w terminie trzech dni kalendarzowych od otrzymania takiej informacji, same nie dokonają takiej oceny. Przed otrzymaniem informacji od Jednolitej Rady o jej zamiarze dokonania oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu, lub po otrzymaniu tej informacji EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy niezwłocznie przekazują Jednolitej Radzie wszelkie istotne informacje, jakich Jednolita Rada zażąda w celu przeprowadzenia swojej oceny.

Jeżeli EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy oceniły, że warunek określony w akapicie pierwszym lit. a) został spełniony w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w akapicie pierwszym, niezwłocznie informują o tej ocenie Komisję i Jednolitą Radę.

Oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), dokonuje Jednolita Rada na sesji wykonawczej, w bliskiej współpracy z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy niezwłocznie przekazują Jednolitej Radzie wszelkie istotne informacje, jakich Jednolita Rada zażąda w celu przeprowadzenia swojej oceny. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy mogą również poinformować Jednolitą Radę, że uważają, iż warunek określony w akapicie pierwszym lit. b) został spełniony.

Przy dokonywaniu oceny warunków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), EBC, odpowiedni właściwy organ krajowy lub Jednolita Rada zwracają się do systemu gwarancji depozytów lub, w stosownych przypadkach, instytucjonalnego systemu ochrony, którego podmiot jest członkiem, o najnowsze dostępne informacje, które byłyby istotne do celów takiej oceny, w tym o informacje na temat tego, czy system gwarancji depozytów lub instytucjonalny system ochrony mogą zapobiec upadłości.

1a. Jednolita Rada może przyjąć program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do organu centralnego i wszystkich trwale powiązanych z nim instytucji kredytowych lub instytucji finansowych, które są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku gdy organ centralny i wszystkie trwale powiązane z nim instytucje kredytowe lub instytucje finansowe lub grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, do której należą, jako całość spełniają warunki określone w ust. 1 akapit pierwszy.

2. Bez uszczerbku dla przypadków, w których EBC postanowił bezpośrednio wykonywać zadania nadzorcze w odniesieniu do instytucji kredytowych na podstawie art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w przypadku otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do podmiotu lub grupy, o których mowa w art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada niezwłocznie informuje EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy o ocenie, o której mowa w ust. 1 akapit czwarty niniejszego artykułu.

3. Uprzednie przyjęcie środka na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, art. 27 dyrektywy 2014/59/UE, art. 13 niniejszego rozporządzenia lub art. 104 dyrektywy 2013/36/UE nie jest warunkiem koniecznym do podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

b) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

wymagane jest nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe, z wyjątkiem sytuacji, gdy wsparcie jest ono udzielane w jednej z form, o których mowa w art. 18a ust. 1.”

;

(ii) uchyla się akapity drugi, trzeci i czwarty;

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Do celów ust. 1 akapit pierwszy lit. c) działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie jest konieczne w interesie publicznym, jeżeli Jednolita Rada stwierdzi, że żaden z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie byłby zagrożony w przypadku likwidacji podmiotu w ramach standardowego postępowania upadłościowego.

Jeżeli Jednolita Rada stwierdzi, że co najmniej jeden z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji byłby zagrożony w przypadku likwidacji podmiotu w ramach standardowego postępowania upadłościowego, Jednolita Rada stwierdza, że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest koniczne w interesie publicznym, gdy działanie to jest niezbędne do osiągnięcia co najmniej jednego z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jest proporcjonalne do tych celów oraz gdy likwidacja podmiotu w ramach standardowego postępowania upadłościowego nie pozwoliłaby na skuteczniejsze osiągnięcie zagrożonych celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Przeprowadzając ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym, Jednolita Rada, na podstawie informacji dostępnych jej w momencie dokonywania tej oceny, uwzględnia i porównuje wszelkie nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe, co do którego można racjonalnie oczekiwać, że zostanie udzielone podmiotowi, zarówno w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i w przypadku likwidacji zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym.

Przeprowadzając ocenę, o której mowa w akapicie drugim, Jednolita Rada bierze pod uwagę koszty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i koszty standardowego postępowania upadłościowego oraz dąży do zminimalizowania i uniknięcia utraty wartości, chyba że jest to konieczne do osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

d) ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W terminie 24 godzin od przekazania programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez Jednolitą Radę Komisja zatwierdza ten program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji albo zgłasza w stosunku do niego sprzeciw w odniesieniu do jego aspektów uznaniowych w przypadkach nieobjętych akapitem trzecim niniejszego ustępu albo w odniesieniu do zaproponowanego wykorzystania pomocy państwa lub pomocy z funduszu, która nie jest uznawana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.”

;

e) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„11. Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) niniejszego artykułu, są spełnione, Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonanie uprawnień określonych w prawie krajowym transponującym art. 33a dyrektywy 2014/59/UE, zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują polecenia Jednolitej Rady zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia.

12. Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonanie uprawnień, o których mowa w art. 84b ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują polecenia Jednolitej Rady zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia.”

;

21) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe

1. Nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe wykraczające poza działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może zostać udzielone podmiotowi, o którym mowa w art. 2, na zasadzie wyjątku, pod warunkiem że takie nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe spełnia warunki i wymogi ustanowione w unijnych ramach pomocy państwa, wyłącznie w następujących przypadkach:

a) jeżeli, w celu zaradzenia poważnym zakłóceniom w gospodarce państwa członkowskiego o charakterze wyjątkowym lub systemowym i w celu utrzymania stabilności finansowej, nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje dowolną z następujących form:

(i) gwarancji rządowej w celu zabezpieczenia instrumentów wsparcia płynności udostępnionych przez banki centralne na ich warunkach;

(ii) gwarancji rządowej dotyczącej nowo wyemitowanych zobowiązań;

(iii) nabycia instrumentów funduszy własnych innych niż instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub nabycia innych instrumentów kapitałowych lub wykorzystania środków dotyczących aktywów o obniżonej jakości, po cenach, o czasie trwania i na innych warunkach, które nie przyznają niezasadnej korzyści danemu podmiotowi, jeżeli w momencie udzielenia publicznego wsparcia nie zachodzą żadne z okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4 lit. a), b) lub c) lub w art. 21 ust. 1;

b) jeżeli nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę interwencji systemu gwarancji depozytów, o której mowa w art. 11 ust. 3 dyrektywy 2014/49/UE;

c) jeżeli nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę interwencji systemu gwarancji depozytów, o której mowa w art. 11 ust. 5 dyrektywy 2014/49/UE;

d) jeżeli nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę pomocy państwa udzielonej podmiotowi, o którym mowa w art. 32b dyrektywy 2014/59/UE, innej niż wsparcie udzielone przez system gwarancji depozytów zgodnie z art. 11 ust. 5 dyrektywy 2014/49/UE.

2. Środki wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a):

a) są przeznaczone wyłącznie dla wypłacalnych podmiotów, co zostało potwierdzone przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy;

b) mają charakter ostrożnościowy i tymczasowy oraz wynikają z wcześniej określonej strategii odejścia od środków wsparcia, zatwierdzonej przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy, w której jasno określono datę zakończenia, datę sprzedaży lub harmonogram spłaty w odniesieniu do każdego z tych środków;

c) są proporcjonalne do celów zaradzenia skutkom poważnego zakłócenia w gospodarce państwa członkowskiego o charakterze wyjątkowym lub systemowym i do celów zachowania stabilności finansowej; oraz

d) nie mogą być wykorzystywane do kompensowania strat, które podmiot poniósł lub prawdopodobnie poniesie w ciągu co najmniej kolejnych 12 miesięcy.

Wcześniej określonej strategii, o której mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, nie ujawnia się do czasu odejścia od środków wsparcia przez podmiot lub do czasu zakończenia oceny, o której mowa w ust. 6 akapit drugi niniejszego artykułu, z zastrzeżeniem obowiązków ujawnienia informacji bez możliwości opóźnienia, o których mowa w art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014.

3. Do celów ust. 2 akapit pierwszy lit. a) niniejszego artykułu, w przypadku gdy nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przybiera formę środków wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (ii) i (iii) niniejszego artykułu, podmiot uznaje się za wypłacalny, gdy EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy stwierdziły, że nie doszło do naruszenia – ani nie jest prawdopodobne na podstawie aktualnych oczekiwań, że w ciągu kolejnych 12 miesięcy dojdzie do naruszenia – któregokolwiek z wymogów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, art. 104a dyrektywy 2013/36/UE, art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034 lub odpowiednich mających zastosowanie wymogów na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego.

Oceniając, czy doszło do naruszenia wymogów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy pomijają wszelkie naruszenia, którym skutecznie zaradzono do czasu przeprowadzenia oceny. W przypadku gdy EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy stwierdzą, że w ciągu kolejnych 12 miesięcy prawdopodobnie dojdzie do naruszenia wymogów, o których mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE lub art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034, mogą w drodze wyjątku uznać podmiot za wypłacalny, jeżeli ustalą, że naruszenie będzie miało charakter krótkoterminowy oraz że do momentu przeprowadzenia oceny podmiot zaplanował skuteczne środki naprawcze, aby zaradzić temu naruszeniu, które zostały ocenione przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy jako wiarygodne,.

4. Do celów ust. 2 akapit pierwszy lit. d) EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy określają ilościowo straty, które podmiot poniósł lub prawdopodobnie poniesie. To określenie ilościowe opiera się na ocenach jakości aktywów przeprowadzonych przez EBC, EUNB lub organy krajowe lub, w stosownych przypadkach, na kontrolach na miejscu przeprowadzonych przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy. Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenia takich ocen lub kontroli w rozsądnym terminie, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy mogą oprzeć swoje określenie ilościowe na bilansie podmiotu, pod warunkiem że bilans ten jest zgodny z mającymi zastosowanie regułami i standardami rachunkowości, którą to zgodność potwierdził niezależny audytor zewnętrzny. Określenia ilościowego dokonuje się jak najbliżej terminu przyznania środków wsparcia i z wykorzystaniem najbardziej aktualnych informacji dostępnych EBC lub odpowiedniemu właściwemu organowi krajowemu.

5. Środki wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (iii), musza zostać ograniczone do środków ocenionych przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy jako niezbędne, aby utrzymać wypłacalność podmiotu w drodze przeciwdziałania niedoborom kapitału określonym w niekorzystnym scenariuszu w ramach testów warunków skrajnych na poziomie krajowym, unijnym lub na poziomie jednolitego mechanizmu nadzorczego lub w ramach równoważnych działań przeprowadzonych przez EBC, EUNB lub organy krajowe, w stosownym przypadku, i potwierdzonych przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy.

W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) pkt (iii) niniejszego artykułu zezwala się w drodze wyjątku na nabycie instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, w przypadku gdy charakter zidentyfikowanych niedoborów jest taki, że nabycie dowolnych innych instrumentów funduszy własnych lub innych instrumentów kapitałowych nie umożliwiłoby danemu podmiotowi zaradzenia niedoborom kapitału określonym w niekorzystnym scenariuszu w ramach odpowiedniego testu warunków skrajnych lub równoważnego działania. Kwota nabytych instrumentów w kapitale podstawowym Tier I nie może przekraczać 2 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko danego podmiotu obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

W wyjątkowych okolicznościach EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy mogą zezwolić na przekroczenie limitu 2 %, jeżeli wykażą, że jest to konieczne i odpowiednie do wdrożenia środków wsparcia, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności danej sprawy. Kwota, o którą przekroczono limit, nie może stwarzać żadnego ryzyka dla podejmowanej we właściwym czasie i wiarygodnej realizacji wcześniej określonej strategii odejścia od środków wsparcia. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy przedstawiają Komisji analizę uzasadniającą jego zezwolenie na przekroczenie limitu 2 % do celów wszelkich ewentualnych ocen pomocy państwa.

6. W przypadku gdy którykolwiek ze środków wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a), nie został wykupiony, spłacony lub w inny sposób wycofywany zgodnie z warunkami strategii odejścia od środka wsparcia ustanowionej w momencie przyznawania takiego środka, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy zwracają się do podmiotu o przedłożenie jednorazowego planu działań naprawczych. W planie działań naprawczych opisane są kroki, które należy podjąć w celu odejścia od środka wsparcia w ciągu dwóch lat i zapewnienia długoterminowej rentowności podmiotu. Plan działań naprawczych nie może ograniczać uprawnień odpowiedniego organu krajowego do oceny lub ustalenia w dowolnym momencie, czy podmiot jest na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością.

W przypadku gdy EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy nie są przekonane, że plan działań naprawczych jest wiarygodny lub wykonalny, lub w przypadku gdy podmiot nie stosuje się do planu działań naprawczych, odpowiednie organy oceniają, czy podmiot jest na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością.

7. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy informują Jednolitą Radę o wynikach swojej oceny dotyczącej spełnienia warunków, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. a), b) i d) niniejszego artykułu, w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów.”

;

22) w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jeżeli działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmuje udzielenie pomocy państwa na mocy art. 107 ust. 1 TFUE lub pomocy z funduszu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 18 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, nie wchodzi w życie do czasu przyjęcia przez Komisję pozytywnej lub warunkowej decyzji lub decyzji o niezgłaszaniu sprzeciwu w sprawie zgodności wykorzystania takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym. Uwzględniając potrzebę szybkiej realizacji przez Jednolitą Radę programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zgodności wykorzystania pomocy państwa lub pomocy z funduszu z rynkiem wewnętrznym najpóźniej do momentu zatwierdzenia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub zgłoszenia wobec niego sprzeciwu na podstawie art. 18 ust. 7 akapit drugi niniejszego rozporządzenia lub przed upływem okresu 24 godzin, o którym mowa w art. 18 ust. 7 akapit piąty niniejszego rozporządzenia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Wykonując zadania powierzone w art. 18, instytucje Unii przyjmują odpowiednie rozwiązania strukturalne w celu zapewnienia operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów między funkcjami, w ramach których powierzono im wykonywanie tych zadań, a innymi funkcjami, oraz w odpowiedni sposób podają do wiadomości publicznej wszystkie stosowne informacje na temat swojej organizacji wewnętrznej.”

;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W momencie gdy Jednolita Rada stwierdzi, że konieczne może być wykorzystanie funduszu, niezwłocznie i w sposób poufny kontaktuje się z Komisją w celu omówienia możliwego wykorzystania funduszu, w tym aspektów prawnych i ekonomicznych jego wykorzystania. Po uzyskaniu przez Jednolitą Radę wystarczającej pewności, że planowany program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie wiązał się z wykorzystaniem pomocy z funduszu, Jednolita Rada oficjalnie powiadamia Komisję o zaproponowanym wykorzystaniu funduszu. Powiadomienie to musi zawierać wszelkie informacje, których Komisja potrzebuje do dokonania oceny zgodnie z niniejszym ustępem i które są w posiadaniu Jednolitej Rady lub które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja ocenia, czy wykorzystanie funduszu zakłóci konkurencję lub zagrozi jej zakłóceniem poprzez faworyzowanie beneficjenta lub jakiejkolwiek innej jednostki w sposób, który – w zakresie, w jakim wpłynęłoby to na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi – byłby niezgodny z rynkiem wewnętrznym. Do wykorzystania funduszu Komisja stosuje kryteria ustanowione na potrzeby stosowania zasad pomocy państwa, zapisanych w art. 107 TFUE. Jednolita Rada przekazuje Komisji informacje będące w jej posiadaniu lub informacje, które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i które Komisja uzna za niezbędne do przeprowadzenia tej oceny.

Przy dokonywaniu oceny Komisja działa na podstawie wszystkich stosownych rozporządzeń przyjętych na mocy art. 109 TFUE, wszystkich powiązanych i stosownych komunikatów i wytycznych Komisji oraz wszystkich środków przyjętych przez Komisję w celu zastosowania zasad traktatowych odnoszących się do pomocy państwa, obowiązujących w czasie dokonywania tej oceny. Środki te stosuje się tak, jakby odniesienia do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za powiadomienie o pomocy były odniesieniami do Jednolitej Rady, wraz z wszelkimi innymi niezbędnymi zmianami.

Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zgodności wykorzystania funduszu z rynkiem wewnętrznym, która jest skierowana do Jednolitej Rady i krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich. W decyzji tej może zostać zamieszczony warunek, zobowiązanie lub obowiązek dotyczące beneficjenta oraz uwzględnia się w niej potrzebę przeprowadzenia przez Jednolitą Radę we właściwym czasie działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Decyzją tą mogą także zostać nałożone obowiązki na Jednolitą Radę, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zainteresowanym uczestniczącym państwie członkowskim lub w zainteresowanych uczestniczących państwach członkowskich lub na beneficjenta, aby umożliwić monitorowanie zgodności z decyzją. Obowiązki te mogą dotyczyć wymogu powołania powiernika lub innej niezależnej osoby pomagającej w monitoringu. Powiernik lub inna niezależna osoba mogą pełnić funkcje, jakie mogą zostać określone w decyzji Komisji.

Każda decyzja podjęta na podstawie niniejszego ustępu jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komisja może wydać negatywną decyzję, skierowaną do Jednolitej Rady, jeżeli stwierdzi, że zaproponowane wykorzystanie funduszu byłoby niezgodne z rynkiem wewnętrznym i nie mogłoby zostać zrealizowane w formie zaproponowanej przez Jednolitą Radę. Po otrzymaniu takiej decyzji Jednolita Rada ponownie analizuje swój program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przygotowuje zmieniony program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

c) ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10. W drodze odstępstwa od ust. 3, na wniosek państwa członkowskiego lub Jednolitej Rady, Rada może, stanowiąc jednomyślnie, w terminie siedmiu dni od wystąpienia z takim wnioskiem, podjąć decyzję, że wykorzystanie funduszu należy uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym, jeżeli taka decyzja jest uzasadniona wyjątkowymi okolicznościami. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w tym terminie siedmiu dni, decyzję w tej sprawie podejmuje Komisja.”

;

23) w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8a. Jeżeli jest to konieczne do celów podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 5 lit. c) i d), rzeczoznawca uzupełnia informacje, o których mowa w ust. 7 lit. c), o oszacowanie wartości aktywów pozabilansowych i wartości zobowiązań, które mogłyby powstać w przyszłości w wyniku niepewnego zdarzenia, i zobowiązań, których wysokość lub moment powstania są niepewne.”

;

b) ust. 17 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

sposób traktowania akcjonariuszy i wierzycieli lub odpowiednich systemów gwarancji depozytów w przypadkach, o których mowa w art. 79 ust. 1 lit. a) i art. 79 ust. 6, gdyby instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w stosunku do której działanie lub działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostały podjęte, została objęta standardowym postępowaniem upadłościowym w momencie, gdy podjęta została decyzja w sprawie działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;”

;

24) w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:

— formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Jednolita Rada, działając w ramach procedury określonej w art. 18, wykonuje uprawnienie do umorzenia lub konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7a niniejszego artykułu, w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) oraz w art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki zastosowania tych przepisów, ale wyłącznie wtedy, gdy stwierdzi – na swojej sesji wykonawczej zwołanej po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu lub z własnej inicjatywy oraz z uwzględnieniem potrzeby skutecznego wykonania uprawnień do umorzenia lub konwersji lub, w stosownych przypadkach, wdrożenia strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – że zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:”

;

— lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

podmiot lub grupa wymagają udzielenia nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, z wyjątkiem przypadku, gdy wsparcie takie jest udzielane w jednej z form, o których mowa w art. 18a.”

;

(ii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Oceny warunków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a)–d) niniejszego ustępu, dokonuje EBC w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), lub odpowiedni właściwy organ krajowy w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b), art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, oraz Jednolita Rada na sesji wykonawczej, zgodnie z podziałem zadań na podstawie procedury określonej w art. 18 ust. 1 i 2.”

;

b) uchyla się ust. 2;

c) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

biorąc pod uwagę ograniczenia czasowe i inne istotne okoliczności, nie istnieją żadne racjonalne przesłanki, aby stwierdzić, że działania, w tym alternatywne środki sektora prywatnego, działania nadzorcze lub środki wczesnej interwencji, inne niż umorzenie lub konwersja odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7a, zapobiegłyby w rozsądnym terminie upadłości tego podmiotu lub grupy.”

;

d) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, spełniony jest co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym ustępie, i warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1, również zostały spełnione w odniesieniu do tego podmiotu lub podmiotu należącego do tej samej grupy, stosuje się procedurę określoną w art. 18 ust. 6, 7 i 8. Jednolita Rada przyjmuje jednolity program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmujący podmiot, w odniesieniu do którego warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1, zostały spełnione, a także dowolny z podmiotów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.”

;

25) art. 22 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. W przypadku zastosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w ust. 2 lit. a) lub b) – niezależnie od innych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w połączeniu z nimi – do przeniesienia jedynie części aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, wszelkie części podmiotu pozostałe po przeniesieniu aktywów, praw lub zobowiązań i zastosowaniu innych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w stosownych przypadkach, zostają zlikwidowane w uporządkowany sposób zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym.

Akapit pierwszy niniejszego ustępu nie ma zastosowania, jeżeli instrument umorzenia lub konwersji długu jest stosowany wobec instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją do celów art. 27 ust. 1 lit. a) w połączeniu z innymi instrumentami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, jeżeli działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spowodowałoby poniesienie strat przez wierzycieli lub konwersję ich roszczeń, Jednolita Rada może postanowić o niewykonaniu uprawnienia do umorzenia i konwersji instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 21, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli instrumenty te mają pozostać w pozostałej części podmiotu, a zastosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w ust. 2 lit. a) lub b) niniejszego artykułu, wraz z likwidacją pozostałej części podmiotu zapewniłoby – na podstawie wyceny, o której mowa w art. 20 – poniesienie przez nich strat przed wszelkimi innymi wierzycielami instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.”

;

26) w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Fundusz może przekazać wkład, o którym mowa w ust. 6, wyłącznie wtedy gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) wkład w celu pokrycia strat i dokapitalizowania równy kwocie nie niższej niż 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, oszacowany zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15 niniejszego rozporządzenia, został dokonany przez akcjonariuszy oraz posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji poprzez obniżenie, umorzenie lub konwersję na podstawie art. 48 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE i art. 21 ust. 10 niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem systemu gwarancji depozytów na podstawie art. 79 niniejszego rozporządzenia;

b) wkład z funduszu, oszacowany zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15, nie przekracza 5 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.”.

b) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. W wyjątkowych okolicznościach Jednolita Rada może ubiegać się o dalsze finansowanie z alternatywnych źródeł finansowania po tym, jak:

a) fundusz wniósł wkład zgodnie z ust. 6 i osiągnięto pułap 5 %, o którym mowa w ust. 7 lit. b); oraz

b) wszystkie zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, inne niż kwalifikujące się depozyty, mające niższy stopień uprzywilejowania niż depozyty, o których mowa w art. 108 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2014/59/UE, i niewyłączone z umorzenia lub konwersji długu na podstawie ust. 5 niniejszego artykułu zostały w całości poddane umorzeniu lub konwersji.”

;

c) ust. 13 otrzymuje brzmienie:

„13. Na podstawie wyceny zgodnej z wymogami art. 20 ust. 1–15 Jednolita Rada dokonuje oszacowania:

a) w stosownych przypadkach – łącznej kwoty, o którą muszą zostać umorzone zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, w celu zapewnienia, by wartość aktywów netto instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją była równa zero; oraz

b) w stosownych przypadkach – łącznej kwoty, o którą zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji muszą zostać poddane konwersji na akcje lub inne rodzaje instrumentów kapitałowych, w celu przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I:

(i) instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją; lub

(ii) instytucji pomostowej.

13a. Oszacowanie, o którym mowa w ust. 13, określa kwotę, o którą zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji muszą zostać poddane umorzeniu lub konwersji do następujących celów:

a) przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, lub, w stosownych przypadkach, określenia wskaźnika instytucji pomostowej, uwzględniając każdy wkład kapitałowy z funduszu wniesiony zgodnie z art. 76 ust. 1 lit. d);

b) podtrzymania wystarczającego zaufania rynkowego do instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją lub instytucji pomostowej, z uwzględnieniem ewentualnych zobowiązań, które mogłyby powstać w przyszłości w wyniku niepewnego zdarzenia, lub zobowiązań, których wysokość lub moment powstania są niepewne, których nie poddano umorzeniu lub konwersji, oraz umożliwienia tej instytucji dalszego spełniania – w perspektywie co najmniej jednego roku – warunków udzielenia zezwolenia i dalszego prowadzenia działalności, na którą otrzymała zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub 2014/65/UE.

W przypadku gdy Jednolita Rada zamierza zastosować instrument wydzielenia aktywów zgodnie z art. 26, kwota, o którą zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji muszą zostać obniżone, uwzględnia w stosownych przypadkach ostrożny szacunek potrzeb kapitałowych podmiotu zarządzającego aktywami.”

;

27) w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Obowiązek współpracy i wymiana informacji”

;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Przy wykonywaniu swoich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada, Rada, Komisja, EBC oraz krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i właściwe organy krajowe ściśle ze sobą współpracują, szczególnie w zakresie planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wczesnej interwencji oraz etapów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 8–29. Przekazują one sobie wszelkie informacje niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań, w tym informacje, o których mowa w ust. 2a, 2b i 2c niniejszego artykułu.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a. Jednolita Rada, ERRS, EUNB, ESMA i EIOPA ściśle współpracują ze sobą i przekazują sobie wszelkie informacje niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań.

2b. EBC i inni członkowie Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) ściśle współpracują z Jednolitą Radą i przekazują jej wszelkie informacje niezbędne do wykonywania jej zadań, w tym informacje zebrane przez nich zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego. Do każdej takiej wymiany informacji zastosowanie ma art. 88 ust. 6.

2c. Wyznaczone organy i systemy gwarancji depozytów ściśle współpracują z Jednolitą Radą. Wyznaczone organy, systemy gwarancji depozytów i Jednolita Rada przekazują sobie wszelkie informacje niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań. Wyznaczone organy i systemy gwarancji depozytów podlegają wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w art. 88.”

;

d) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6. Jednolita Rada dąży do ścisłej współpracy z publicznymi instrumentami pomocy finansowej, w tym z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej i Europejskim Mechanizmem Stabilności (EMS), w szczególności we wszystkich następujących sytuacjach:

a) w wyjątkowych okolicznościach, o których mowa w art. 27 ust. 9, oraz w przypadkach, gdy tego rodzaju instrument udzielił lub prawdopodobnie udzieli bezpośredniej lub pośredniej pomocy finansowej na rzecz podmiotów mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim;

b) w przypadku, gdy Jednolita Rada zawarła na rzecz funduszu umowę finansową, zgodnie z art. 74.

7. W razie potrzeby Jednolita Rada zawiera protokół ustaleń z EBC i innymi członkami ESBC, krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami i systemami gwarancji depozytów określający ogólne warunki ich współpracy na podstawie ust. 2–2c i ust. 4 niniejszego artykułu oraz na podstawie art. 74 akapit drugi w ramach wykonywania powierzonych im zadań na mocy prawa Unii. Protokół jest poddawany regularnemu przeglądowi i jest publikowany, z zastrzeżeniem wymogów dotyczących tajemnicy służbowej.”

;

28) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 30a

Informacje przechowywane w scentralizowanych automatycznych mechanizmach

1. Organy prowadzące scentralizowane automatyczne mechanizmy, ustanowione na podstawie art. 32a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (*3), przekazują Jednolitej Radzie, na jej wniosek, informacje dotyczące zagregowanej liczby klientów, dla których podmiot, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, jest jedynym lub głównym partnerem bankowym.

2. Jednolita Rada występuje z wnioskiem o przekazanie informacji, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w indywidualnych przypadkach i gdy jest to konieczne i proporcjonalne do celów wykonywania jej zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

3. Jednolita Rada udostępnia zainteresowanym krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji informacje uzyskane na podstawie ust. 1 w ramach wykonywania ich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

(*3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj).”;"

29) w art. 31 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. W odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji konsultują się z Jednolitą Radą przed podjęciem działań na podstawie art. 86 dyrektywy 2014/59/UE.

Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczają Jednolitej Radzie odpowiedni termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek o konsultacje, który nie może być krótszy niż dwa dni robocze od przedłożenia wniosku przez krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Jeżeli Jednolita Rada nie wyrazi swojej opinii w tym terminie lub zwróci się o jego przedłużenie, uznaje się, że Jednolita Rada nie ma żadnych uwag.”

;

30) art. 32 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli grupa obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz w nieuczestniczących państwach członkowskich lub w państwach trzecich, bez uszczerbku dla zatwierdzenia przez Radę lub Komisję wymaganego na mocy niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada reprezentuje krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczących państw członkowskich na potrzeby konsultacji i współpracy z nieuczestniczącymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi zgodnie z art. 7, 8, 12, 13, 16, 18, 45h, 55 i 88–92 dyrektywy 2014/59/UE.”

;

31) w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Jednolita Rada może, w pełni wykorzystując wszystkie informacje, które są już dostępne EBC, w tym informacje zebrane przez członków ESBC zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego lub wszystkie informacje dostępne właściwym organom krajowym, ERRS, EUNB, ESMA lub EIOPA, zażądać – za pośrednictwem krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub bezpośrednio, po poinformowaniu krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – od następujących osób prawnych lub fizycznych przekazania jej wszystkich informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań zgodnie z procedurą wymaganą przez Jednolitą Radę i w formie przez nią wymaganej:”

;

b) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5. Jednolita Rada, EBC, członkowie ESBC, właściwe organy krajowe, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą sporządzić protokoły ustaleń ustanawiające procedurę regulującą wymianę informacji. Wymiany informacji między Jednolitą Radą, EBC i innymi członkami ESBC, właściwymi organami krajowymi, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie uznaje się za naruszenie wymogów dotyczących tajemnicy służbowej.

6. Właściwe organy krajowe, EBC, członkowie ESBC, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji współpracują z Jednolitą Radą w celu sprawdzenia, czy niektóre lub wszystkie żądane informacje są już dostępne w momencie złożenia wniosku o ich przekazanie. Jeżeli takie informacje są dostępne, właściwe organy krajowe, EBC i inni członkowie ESBC, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA lub krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują te informacje Jednolitej Radzie.”

;

32) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 41a

Kontrola sprawowana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma nieograniczone prawo orzekania w sprawie decyzji Jednolitej Rady nakładających karę pieniężną lub okresową karę pieniężną. Może on uchylić karę pieniężną lub okresową karę pieniężną lub obniżyć lub podwyższyć kwotę nałożonej kary pieniężnej lub okresowej kary pieniężnej.”

;

33) w art. 43 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

wiceprzewodniczący powoływany zgodnie z art. 56;”

;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Każdy członek, w tym przewodniczący i wiceprzewodniczący, ma jeden głos.”

;

34) w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Przejrzystość i odpowiedzialność”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Jednolita Rada publikuje swoją politykę, wytyczne, ogólne zalecenia i dokumenty robocze służb dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w ogóle oraz praktyk i metod restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosowanych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o ile taka publikacja nie pociąga za sobą ujawnienia informacji poufnych. Ten wymóg publikacji nie ma zastosowania do dokumentów zawierających wytyczne lub instrukcje dla wewnętrznych zespołów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ani do innych dokumentów przygotowanych wyłącznie do celów wewnętrznej wymiany informacji w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

35) art. 50 ust. 1 lit. n) otrzymuje brzmienie:

„n)

powołuje księgowego i audytora wewnętrznego, z zastrzeżeniem regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia, którzy są funkcjonalnie niezależni w pełnieniu swych obowiązków;”

;

36) w art. 53 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W sesji wykonawczej Jednolitej Rady udział biorą przewodniczący, wiceprzewodniczący i czterech członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b). Jednolita Rada zbiera się na sesji wykonawczej tak często, jak to konieczne.”

;

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Członkowie Jednolitej Rady, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. a), aa) i b), zapewniają, by decyzje w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności w odniesieniu do wykorzystania funduszu, podejmowane na sesjach wykonawczych Jednolitej Rady w różnym składzie, były spójne, odpowiednie i proporcjonalne.”

;

37) w art. 54 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Wykonując swoje obowiązki na mocy ust. 1 niniejszego artykułu, Jednolita Rada na sesji wykonawczej:”

;

(ii) dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

prowadzi konsultacje zgodnie z procedurą określoną w ust. 2a dotyczące wytycznych, ogólnych zaleceń i wszelkich innych instrumentów o zasięgu ogólnym w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które określają oczekiwany przez Jednolitą Radę sposób wdrażania niniejszego rozporządzenia.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Do celów ust. 2 lit. f) zastosowanie ma następująca procedura:

a) Jednolita Rada na sesji wykonawczej przedstawia Jednolitej Radzie na sesji plenarnej projekt instrumentu;

b) Jednolita Rada na sesji plenarnej zapewnia przeprowadzenie konsultacji w sprawie tego projektu instrumentu z członkami Jednolitej Rady, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. c);

c) Jednolita Rada na sesji wykonawczej analizuje wszystkie uwagi zgłoszone w ramach konsultacji, o których mowa w lit. b);

d) po przeanalizowaniu uwag Jednolita Rada na sesji wykonawczej przedstawia swoją ocenę tych uwag Jednolitej Radzie na sesji plenarnej do dyskusji;

e) Jednolita Rada na sesji wykonawczej podejmuje decyzję w sprawie ostatecznej wersji instrumentu po przeprowadzeniu dyskusji, o której mowa w lit. d), i po należytym rozważeniu wszystkich otrzymanych uwag.

Jednolita Rada na sesji wykonawczej przedstawia Jednolitej Radzie na sesji plenarnej odpowiednie uzasadnienie wyborów dokonanych w odniesieniu do instrumentu, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Streszczenie tego uzasadnienia publikuje się w rocznym sprawozdaniu Jednolitej Rady, o którym mowa w art. 45 ust. 2.”

;

38) art. 55 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. W przypadku gdy obrady dotyczą indywidualnego podmiotu lub grupy mających siedzibę wyłącznie w jednym uczestniczącym państwie członkowskim, jeżeli wszyscy członkowie, o których mowa w art. 53 ust. 1 i 3, nie są w stanie dojść do wspólnego porozumienia w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), podejmują decyzję zwykłą większością głosów.

2. W przypadku gdy obrady dotyczą grupy transgranicznej, jeżeli wszyscy członkowie, o których mowa w art. 53 ust. 1 i 4, nie są w stanie dojść do wspólnego porozumienia w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), podejmują decyzję zwykłą większością głosów.”

;

39) w art. 56 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

sporządzenie wstępnego projektu budżetu i projektu budżetu Jednolitej Rady zgodnie z art. 61 oraz wykonanie budżetu Jednolitej Rady zgodnie z art. 63;”

;

b) ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Kadencja przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), trwa pięć lat. Kadencja ta nie jest odnawialna.”

;

c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), sprawują swój urząd do czasu powołania ich następców i podjęcia przez nich obowiązków zgodnie z decyzją Rady, o której mowa w ust. 6 niniejszego artykułu.”

;

d) uchyla się ust. 8;

40) art. 61 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 61

Ustanowienie budżetu

1. Do dnia 31 marca każdego roku przewodniczący sporządza wstępny projekt budżetu Jednolitej Rady, w tym również preliminarz dochodów i wydatków Jednolitej Rady na kolejny rok, wraz z projektem planu zatrudnienia na kolejny rok, i przedkłada go Jednolitej Radzie na sesji plenarnej.

Jednolita Rada na sesji plenarnej w razie potrzeby dostosowuje wstępny projekt budżetu Jednolitej Rady wraz z projektem planu zatrudnienia.

2. Na podstawie wstępnego projektu budżetu przyjętego przez Jednolitą Radę na sesji plenarnej przewodniczący sporządza projekt budżetu Jednolitej Rady i przedkłada go Jednolitej Radzie na sesji plenarnej do przyjęcia.

Do dnia 30 listopada każdego roku Jednolita Rada na sesji plenarnej w razie potrzeby dostosowuje projekt budżetu przedłożony przez przewodniczącego i przyjmuje ostateczny budżet Jednolitej Rady wraz z planem zatrudnienia.”

;

41) art. 62 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Odpowiedzialność za przyjmowanie standardów kontroli wewnętrznej i wprowadzenie systemów i procedur kontroli wewnętrznej odpowiednich dla wykonywania zadań audytora wewnętrznego spoczywa na Jednolitej Radzie na sesji plenarnej.”

;

42) art. 69 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli dostępne środki finansowe nie wystarczają do osiągnięcia poziomu docelowego określonego w ust. 1 niniejszego artykułu, składki ex ante obliczone zgodnie z art. 70 pobiera się aż do momentu osiągnięcia poziomu docelowego. Jednolita Rada może odroczyć pobór składek ex ante dokonywany zgodnie z art. 70 na okres do trzech lat w celu zapewnienia, by kwota, która ma zostać pobrana, osiągnęła wysokość proporcjonalną do kosztów związanych z procesem poboru, pod warunkiem że takie odroczenie nie będzie miało istotnego wpływu na zdolność Jednolitej Rady do korzystania z funduszu na podstawie sekcji 3. W przypadku gdy dostępne środki finansowe stanowią mniej niż dwie trzecie poziomu docelowego, wysokość składek ustala się na poziomie pozwalającym na osiągnięcie poziomu docelowego w rozsądnym terminie, który nie może przekraczać sześciu lat.

Jeżeli jednak zakumulowane środki netto – z których można było skorzystać dzięki wkładowi wniesionemu przez system gwarancji depozytów zgodnie z art. 79 ust. 4 – wykorzystane w ramach funduszu w ciągu ostatnich trzech lat osiągną próg 20 % poziomu docelowego funduszu, a dostępne środki finansowe zostały zmniejszone do mniej niż dwóch trzecich poziomu docelowego, wysokość składek ex ante, które stały się niezbędne w wyniku takiego wykorzystania, ustala się na poziomie pozwalającym na osiągnięcie poziomu docelowego w ciągu 10 lat.

W ramach składek ex ante należycie uwzględniana jest faza cyklu koniunkturalnego oraz wpływ, jaki procykliczne składki mogą mieć przy ustalaniu wysokości rocznych składek w kontekście niniejszego ustępu.”

;

43) w art. 70 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Dostępne środki finansowe uwzględniane na potrzeby osiągnięcia poziomu docelowego określonego w art. 69 mogą obejmować nieodwołalne zobowiązania płatnicze, które są w pełni zabezpieczone zabezpieczeniem złożonym z aktywów o niskim stopniu ryzyka, nieobciążonym żadnymi prawami osób trzecich, które pozostają do swobodnej dyspozycji Jednolitej Rady i które zostały przewidziane do wyłącznego wykorzystania przez Jednolitą Radę do celów określonych w art. 76 ust. 1. Udział nieodwołalnych zobowiązań płatniczych nie może przekraczać 30 % łącznej kwoty składek pobieranych zgodnie z niniejszym artykułem. W ramach tego pułapu Jednolita Rada każdego roku określa udział nieodwołalnych zobowiązań płatniczych w łącznej kwocie składek pobieranych zgodnie z niniejszym artykułem.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Jednolita Rada wzywa do wykonania nieodwołalnych zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, w przypadku gdy wymagane jest wykorzystanie funduszu zgodnie z art. 76.

Jeżeli podmiot przestaje być objęty zakresem stosowania art. 2, Jednolita Rada anuluje nieodwołalne zobowiązania płatnicze podjęte zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu oraz zwraca zabezpieczenia tych zobowiązań.

Uwzględniając potrzebę zachowania lub przywrócenia odpowiedniego poziomu środków finansowych dostępnych w funduszu, w przypadkach, o których mowa w akapicie drugim, Jednolita Rada jest uprawniona, po anulowaniu nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, do określenia kwoty, którą podmiot, o którym mowa w akapicie drugim, musi wnieść do funduszu w formie, na warunkach i w terminie określonych w decyzji Jednolitej Rady.

Wkład, o którym mowa w akapicie trzecim, nie może przekraczać kwoty nieodwołalnych zobowiązań płatniczych anulowanych zgodnie z akapitem drugim.”

;

44) art. 71 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Łączna roczna kwota nadzwyczajnych składek ex post nie może przekraczać trzykrotności 12,5 % poziomu docelowego określonego w art. 69.”

;

45) w art. 74 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jednolita Rada informuje Komisję i EBC, gdy tylko uzna, że konieczne może być uruchomienie umów finansowych zawartych na rzecz funduszu na podstawie niniejszego artykułu, oraz przekazuje Komisji i EBC wszelkie informacje niezbędne do wykonywania przez nie zadań w odniesieniu do tych umów finansowych.”

;

46) w art. 76 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

wypłaty rekompensat akcjonariuszom i wierzycielom lub systemom gwarancji depozytów w przypadkach, o których mowa w art. 79 ust. 1 lit. a) i art. 79 ust. 6, jeżeli, według wyceny na podstawie art. 20 ust. 5, ponieśli oni większe straty niż by to miało miejsce w przypadku wyceny na podstawie art. 20 ust. 16, w wyniku likwidacji w ramach standardowego postępowania upadłościowego;”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 3, anuluje się wszelkie zmienne składniki wynagrodzenia, w tym uznaniowe świadczenia emerytalne, obecnych i byłych członków organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją za okresy poprzedzające upadłość instytucji, które nie zostały wypłacone lub które nie przysługiwały przed podjęciem decyzji o podjęciu działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zmienne składniki wynagrodzenia, w tym uznaniowe świadczenia emerytalne, które przysługiwały lub zostały wypłacone w ciągu 24 miesięcy poprzedzających decyzję o podjęciu działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obecnym i byłym członkom organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla, są przez nich zwracane lub spłacane, chyba że udowodnią oni, że nie uczestniczyli w postępowaniu, które doprowadziło lub przyczyniło się do upadłości instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją ani nie byli za takie postępowanie odpowiedzialni.

Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do zmiennych składników wynagrodzenia, w tym uznaniowych świadczeń emerytalnych, które są regulowane układem zbiorowym pracy.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5. Jeżeli instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. a) lub b), są wykorzystywane do przeniesienia jedynie części aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, Jednolitej Radzie przysługuje roszczenie wobec pozostałej części podmiotu z tytułu wszelkich kosztów i strat poniesionych przez fundusz w wyniku wniesienia jakichkolwiek wkładów na rzecz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 1 i 2 niniejszego artykułu w związku ze stratami, które w przeciwnym razie ponieśliby wierzyciele.

6. Roszczenia Jednolitej Rady, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu i art. 22 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, mają w każdym uczestniczącym państwie członkowskim taki sam stopień uprzywilejowania jak roszczenia krajowych mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w prawie krajowym danego państwa członkowskiego regulującym standardowe postępowanie upadłościowe na podstawie art. 108 ust. 9 dyrektywy 2014/59/UE.”

;

47) art. 79 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 79

Wykorzystanie systemów gwarancji depozytów w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1. Uczestniczące państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku, gdy Jednolita Rada podejmuje działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowej, oraz pod warunkiem że działanie to gwarantuje, iż deponenci mają ciągły dostęp do swoich depozytów, system gwarancji depozytów, którego członkiem jest dana instytucja kredytowa, wpłacał następujące kwoty:

a) w przypadku zastosowania do celu art. 27 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) instrumentu umorzenia lub konwersji długu, niezależnie od innych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w połączeniu z nimi – kwotę, o którą depozyty gwarantowane umorzono by lub poddano by je konwersji w celu pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją zgodnie z art. 27 ust. 13, gdyby depozyty gwarantowane zostały objęte zakresem umorzenia lub konwersji długu;

b) w przypadku zastosowania instrumentu zbycia działalności lub instrumentu instytucji pomostowej, niezależnie od innych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w połączeniu z nimi, prowadzącego do opuszczenia rynku przez instytucję objętą restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją:

(i) kwotę niezbędną do pokrycia różnicy między, z jednej strony, wartością depozytów gwarantowanych i zobowiązań o takim samym lub wyższym stopniu uprzywilejowania niż depozyty gwarantowane a, z drugiej strony, wartością aktywów instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, które mają zostać przeniesione do odbiorcy; oraz

(ii) w stosownych przypadkach, kwotę niezbędną do zapewnienia odbiorcy neutralności w zakresie skutków kapitałowych po przeniesieniu.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, jeżeli przeniesienie do odbiorcy obejmuje depozyty niebędące depozytami gwarantowanymi lub inne zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, a Jednolita Rada stwierdziła, że w przypadku tych depozytów lub zobowiązań zachodzą okoliczności wymienione w art. 27 ust. 5, oraz jeżeli próg określony w art. 27 ust. 7 lit. a) w odniesieniu do wykorzystania mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie został osiągnięty poprzez wkład w celu pokrycia strat i dokapitalizowania wniesiony przez akcjonariuszy oraz posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji, system gwarancji depozytów wpłaca:

a) kwotę niezbędną do pokrycia różnicy między, z jednej strony, wartością depozytów, o których mowa w art. 108 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2014/59/UE, oraz zobowiązań o takim samym lub wyższym stopniu uprzywilejowania niż depozyty gwarantowane a, z drugiej strony, wartością aktywów instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, które mają zostać przeniesione do odbiorcy; oraz

b) w stosownych przypadkach, kwotę niezbędną do zapewnienia odbiorcy neutralności w zakresie skutków kapitałowych przeniesienia.

Po wpłaceniu przez system gwarancji depozytów wkładu w przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją powstrzymuje się od nabywania udziałów w innych przedsiębiorstwach, jak również od wypłacania zysków w związku z kapitałem podstawowym Tier I lub dokonywania płatności z tytułu instrumentów dodatkowych w Tier I, i z innych działań, które mogą prowadzić do wypływu środków.

3. W przypadku wykorzystania środków z systemu gwarancji depozytów w ramach stosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu zgodnie z ust. 1 lit. a) w celu wniesienia wkładu na rzecz dokapitalizowania instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją system gwarancji depozytów przenosi swoje pakiety akcji lub inne instrumenty właścicielskie w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją do sektora prywatnego, kiedy tylko pozwolą na to warunki handlowe i finansowe.

System gwarancji depozytów oferuje na sprzedaż akcje lub inne instrumenty właścicielskie, o których mowa w akapicie pierwszym, w sposób otwarty i przejrzysty. W procesie sprzedaży nie przedstawia się błędnie tych akcji lub instrumentów ani nie dyskryminuje potencjalnych nabywców, a sprzedaży takiej dokonuje się na warunkach handlowych.

4. Wkład z systemu gwarancji depozytów na rzecz przeniesienia, które obejmuje depozyty niebędące depozytami gwarantowanym lub inne zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu, wlicza się do progu określonego w art. 27 ust. 7 lit. a), jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) całkowita wartość aktywów instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją na zasadzie indywidualnej nie przekracza 80 mld EUR;

b) instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją nie została wskazana w okresie 24 miesięcy poprzedzających decyzję o podjęciu działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jako podmiot poddawany likwidacji w grupowym planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) instrumenty funduszy własnych i zobowiązania kwalifikowalne instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją oraz wszelkie zobowiązania, które nie kwalifikują się już jako zobowiązania kwalifikowalne, ponieważ nie spełniają warunku określonego w art. 72c ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zostały wykorzystane w całości w celu pokrycia strat i dokapitalizowania, z wyjątkiem tych zobowiązań kwalifikowanych, w odniesieniu do których Jednolita Rada uznaje, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 27 ust. 5 niniejszego rozporządzenia;

d) poziom wymogu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 dla instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, jest co najmniej równy poziomowi, o którym mowa w art. 12d ust. 5a;

e) instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją nie naruszyła wymogu, o którym mowa w art. 12a ust. 2 lit. a), w tym odpowiednich pośrednich poziomów docelowych określonych zgodnie z art. 12k ust. 1 i 2, przez dwa kolejne kwartały w czteroletnim okresie, który kończy się w dniu poprzedzającym pierwszym dzień trzech pełnych kwartałów poprzedzających decyzję o podjęciu działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Do celów akapitu pierwszego lit. e) niniejszego ustępu, w przypadku gdy EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy lub Jednolita Rada zastosowały co najmniej jeden ze środków, o których mowa w art. 12j ust. 1, w celu zaradzenia naruszeniu wymogu określonego w art. 12a ust. 2 lit. a), Jednolita Rada nie uwzględnia naruszeń tego wymogu dokonanych w okresie czterech pełnych kwartałów poprzedzających decyzję o podjęciu działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Akapit pierwszy lit. e) niniejszego ustępu nie ma zastosowania do wymogów, które wynikają ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7.

5. W przypadku gdy wkład z systemu gwarancji depozytów na rzecz przeniesienia, które obejmuje depozyty niebędące depozytami gwarantowanym lub inne zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji na podstawie ust. 2 i 4 niniejszego artykułu, wraz z wkładem w celu pokrycia strat i dokapitalizowania wniesionym przez akcjonariuszy oraz posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji, umożliwia skorzystanie z funduszu, wkład z systemu gwarancji depozytów musi zostać ograniczony do kwoty niezbędnej do osiągnięcia progu określonego w art. 27 ust. 7 lit. a). Po wniesieniu wkładu z systemu gwarancji depozytów fundusz wykorzystuje się zgodnie z zasadami regulującymi wykorzystanie funduszu określonymi w art. 27 i 76.

W przypadku gdy całkowita wartość aktywów instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją wynosi na zasadzie indywidualnej między 30 mld EUR a 80 mld EUR, wkład z systemu gwarancji depozytów zgodnie z niniejszym ustępem nie może przekraczać 2,5 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.

6. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 4 niniejszego artykułu i spełnione są warunki określone w art. 27 ust. 9, system gwarancji depozytów wnosi dodatkowy wkład równy kwocie strat, które poniosłyby depozyty gwarantowane, gdyby depozyty gwarantowane poniosły straty proporcjonalnie do strat, które ponieśli wierzyciele mający taki sam stopień uprzywilejowania w krajowej hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym.

Koszt dodatkowego wkładu z systemu gwarancji depozytów, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie może przekraczać strat, które system poniósłby, gdyby dana instytucja została zlikwidowana w ramach standardowego postępowania upadłościowego, oszacowanych zgodnie z art. 20 ust. 9.

7. We wszystkich przypadkach łączna kwota wkładu z systemu gwarancji depozytów wniesionego w działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z niniejszym artykułem nie może przekraczać kwoty, o której mowa w art. 11e lit. a) dyrektywy 2014/49/UE.

W przypadku zastosowania instrumentu zbycia działalności lub instrumentu instytucji pomostowej zgodnie z ust. 1 lit. b) lub ust. 2 niniejszego artykułu, kwota wkładu z systemu gwarancji depozytów, o którym mowa w tych przepisach, nie może przekraczać 62,5 % poziomu docelowego systemu gwarancji depozytów, o którym mowa w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2014/49/UE.

Wyznaczony organ może postanowić, że pułap, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, nie ma zastosowania w przypadku gdy Jednolita Rada przedstawi temu wyznaczonemu organowi uzasadnienie, z którego wynika, że wkład z systemu gwarancji depozytów w kwocie wyższej niż 62,5 % poziomu docelowego jest niezbędny, aby uniknąć negatywnych skutków dla stabilności finansowej lub zachować dostęp deponentów do ich depozytów.

W przypadku zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu zgodnie z ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, kwota wkładu z systemu gwarancji depozytów nie może przekraczać strat, które system gwarancji depozytów poniósłby, gdyby dana instytucja została zlikwidowana w ramach standardowego postępowania upadłościowego, oszacowanych zgodnie z art. 20 ust. 9.

Na wniosek system gwarancji depozytów niezwłocznie informuje Jednolitą Radę o kwotach, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim.

8. Jednolita Rada ustala kwotę wkładu z systemu gwarancji depozytów zgodnie z niniejszym artykułem i powiadamia o swojej decyzji wyznaczony organ oraz system gwarancji depozytów. System gwarancji depozytów niezwłocznie wykonuje tę decyzję.

9. Jeżeli kwalifikujące się depozyty w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją zostają przeniesione do innego podmiotu w wyniku zastosowania instrumentu zbycia działalności lub instrumentu instytucji pomostowej, deponenci nie posiadają żadnych roszczeń na mocy dyrektywy 2014/49/UE wobec systemu gwarancji depozytów w odniesieniu do jakiejkolwiek części ich depozytów w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, która nie została przeniesiona, pod warunkiem że kwota ich depozytów, które zostały przeniesione, jest równa łącznemu poziomowi gwarancji przewidzianemu w art. 6 tej dyrektywy lub jest od niego wyższa.

10. W przypadku gdy system gwarancji depozytów wnosi wkład w działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zastosowanie ma art. 76 ust. 3a.

11. W przypadku gdy wykorzystanie funduszu dla instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, której całkowita wartość aktywów na zasadzie indywidualnej wynosi między 30 mld EUR a 80 mld EUR, było możliwe dzięki wkładowi z systemu gwarancji depozytów zgodnie z ust. 4, Jednolita Rada przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie na temat przyjętego przez nią programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności wyjaśniając, dlaczego niezbędne były wkład z systemu gwarancji depozytów i wykorzystanie funduszu. Sprawozdanie to jest przedkładane w terminie trzech miesięcy od przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”

;

48) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 79a

Wykorzystanie zakumulowanych środków funduszu i systemów gwarancji depozytów

1. W momencie gdy zakumulowane środki netto – z których można było skorzystać dzięki wkładowi z systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 79 ust. 4 – wykorzystane w ramach funduszu w ciągu ostatnich trzech lat osiągną próg 10 % poziomu docelowego funduszu, Jednolita Rada na sesji plenarnej opracowuje wytyczne dotyczące wykorzystania środków w ramach funduszu, z których można było skorzystać dzięki wkładowi z systemów gwarancji depozytów. Jednolita Rada na sesji wykonawczej stosuje się do tych wytycznych przy podejmowaniu kolejnych decyzji w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do czasu całkowitego uzupełnienia środków funduszu.

Wytyczne, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, są przyjmowane przez Jednolitą Radę na sesji plenarnej zgodnie z art. 52 ust. 2.

2. W momencie gdy zakumulowane środki netto – z których można było skorzystać dzięki wkładowi z systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 79 ust. 4 – wykorzystane w ramach funduszu w ciągu ostatnich trzech lat osiągną próg 20 % poziomu docelowego funduszu, Jednolita Rada informuje o tym Radę i Komisję.

Po otrzymaniu informacji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Komisja przeprowadza analizę:

a) funkcjonowania przepisów dotyczących wkładów z systemów gwarancji depozytów w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dzięki którym można skorzystać ze środków funduszu zgodnie z art. 79 ust. 4;

b) tego, czy zasady określone w art. 69, 70 i 71 dotyczące pobierania składek po tym, jak korzystanie z funduszu stało się możliwe dzięki wkładom z systemów gwarancji depozytów, są właściwe.

Komisja przedłoży sprawozdanie na ten temat Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach sprawozdaniu towarzyszy wniosek ustawodawczy.