Artykuł 2

1. Osoby, które zamierzają wywieźć dobra kultury z obszaru celnego Unii, składają za pośrednictwem systemu ECG do właściwego organu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 116/2009, wniosek o wydanie jednego z następujących rodzajów pozwolenia na wywóz:

a) pozwolenie standardowe;

b) szczególne pozwolenia otwarte;

c) ogólne pozwolenie otwarte.

2. W odniesieniu do każdego wywozu podlegającego rozporządzeniu (WE) nr 116/2009 stosuje się pozwolenie standardowe, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ust. 3 i 4.

Każde zainteresowane państwo członkowskie może jednak podjąć decyzję dotyczącą zamiaru wydawania lub niewydawania jakichkolwiek szczególnych oraz ogólnych pozwoleń otwartych, które mogą być stosowane zamiast nich, jeżeli odnoszące się do nich szczególne warunki są zgodne z przepisami art. 5 i 6.

3. Szczególne pozwolenie otwarte obejmuje powtarzający się czasowy wywóz niektórych dóbr kultury, dokonywany przez osobę, zgodnie z przepisami art. 5.

4. Ogólne pozwolenie otwarte obejmuje czasowy wywóz wszelkich dóbr kultury, które tworzą część stałej kolekcji muzeum lub podobnej instytucji, zgodnie z przepisami art. 6.

5. Właściwy organ może w każdym czasie okresu ich ważności cofnąć wydane przez niego każde standardowe, szczególne lub ogólne pozwolenie, jeżeli nie są już spełniane warunki, na których zostało wydane. Aby zapobiec nieprawidłowemu użyciu takiego pozwolenia na wywóz inne właściwe organy są niezwłocznie powiadamiane za pośrednictwem systemu ECG.

6. Pozwolenie na wywóz jest wydawane przez właściwy organ w systemie ECG i:

a) jest podpisane pieczęcią elektroniczną właściwego organu;

b) wykorzystuje kwalifikowane elektroniczne znaczniki czasu w celu poświadczenia daty wydania;

c) podany jest w nim numer EORI posiadacza pozwolenia.

Stosowanie pozwoleń na wywóz, o których mowa w ust. 1, nie ma żadnego wpływu na zobowiązania związane z formalnościami wywozowymi oraz odnoszącymi się do nich dokumentami.