Artykuł 4

1. Każda przesyłka dóbr kultury jest objęta odrębnym pozwoleniem na wywóz, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ust. 3.

2. Do celów ust. 1 przesyłka oznacza jedno lub więcej dóbr kultury, które są wysyłane jednocześnie od jednego eksportera do jednego odbiorcy i są objęte tym samym zgłoszeniem celnym wywozowym.

3. Jeżeli przesyłka zawiera pewną liczbę dóbr kultury, do właściwych organów należy ustalenie, czy na daną przesyłkę wydawane jest jedno czy kilka pozwoleń na wywóz.

4. Wniosek o pozwolenie na wywóz składa się do właściwych organów wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 116/2009 i dołącza się do niego informacje, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkie istotne informacje i dokumentację dotyczące pochodzenia dobra kultury i jego statusu prawnego w chwili sporządzania wniosku.

5. Właściwy organ może zażądać, do celów wydania pozwolenia na wywóz, udostępnienia mu dóbr kultury, które mają zostać wywiezione, w celu dokonania inspekcji fizycznej.

6. Wnioskodawca pokrywa wszelkie koszty poniesione w związku z jego wnioskiem zgodnie z ust. 4 i 5.

7. Okres ważności pozwolenia na wywóz nie przekracza 12 miesięcy od daty wydania, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 5 i 6.

8. W przypadku wniosku o czasowy wywóz właściwy organ może określić termin, w jakim dobro kultury ma zostać powrotnie przywiezione do wydającego pozwolenie państwa członkowskiego.

9. W przypadku gdy właściwy organ odrzuca wniosek o pozwolenie na wywóz, niezwłocznie przekazuje wnioskodawcy swoją decyzję wraz z uzasadnieniem i informacją dotyczącą postępowania odwoławczego za pośrednictwem systemu ECG.

10. Pozwolenia standardowe wydaje się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I.