Artykuł 9

Przy obliczaniu składnika finansowego, o którym mowa w art. 314 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje stosują jedną z następujących metod:

a) „podejście oparte na rachunkowości”, na podstawie którego obliczają składnik finansowy zgodnie z art. 10 i 11 niniejszego rozporządzenia w oparciu o mające zastosowanie standardy rachunkowości;

b) „metodę granic ostrożnościowych”, na podstawie której obliczają składnik finansowy zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia w oparciu o granice ostrożnościowe określone w części trzeciej tytuł I rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i) niektóre rodzaje przeprowadzonych operacji lub przyjętych wyborów w zakresie rachunkowości, w tym zabezpieczenie ekonomiczne wartości godziwej przez wynik finansowy lub rozdzielenie instrumentów pochodnych wbudowanych w zasadnicze hybrydowe instrumenty finansowe lub instrumenty finansowe będące wynikiem sekurytyzacji, skutkują nieuzasadnionym zwiększeniem składnika finansowego w przypadku stosowania podejścia opartego na rachunkowości;

(ii) instytucja dysponuje zasadami, procedurami, systemami i mechanizmami kontroli umożliwiającymi:

1) określenie zysków i strat z tytułu instrumentów zabezpieczanych i powiązanych zabezpieczeń, łącząc te powiązane zabezpieczenia z zabezpieczanym ryzykiem;

2) prawidłowe obliczenie zysków i strat ostrożnościowego portfela handlowego i ostrożnościowego portfela bankowego;

(iii) wewnętrzne zasady, procedury, systemy i mechanizmy kontroli umożliwiają dokumentowanie powiązania zabezpieczającego i jego zmian w czasie w oparciu o cele i wybory w zakresie zarządzania ryzykiem;

(iv) korekty składnika finansowego ograniczają się do kwoty zysków i strat związanych z ryzykami skutecznie objętymi zabezpieczeniem oraz w istotny sposób kompensują wynik finansowy brutto pozycji zabezpieczanych.