Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 60 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 60

Definicje

Do celów niniejszej sekcji stosuje się definicje zawarte w art. 37 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

Do celów niniejszej sekcji stosuje się również następujące definicje:

1) »dokument pochodzenia« oznacza dokument, za pomocą którego właściwy organ, eksporter lub ponowny nadawca oświadcza, że produkt uznaje się za pochodzący do celów umowy preferencyjnej;

2) »umowa preferencyjna« oznacza umowę handlową, na mocy której Unia stosuje preferencyjne środki taryfowe, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. d) lub art. 56 ust. 2 lit. e) kodeksu.”

;

2) do art. 60 dodaje się pkt 3, 4 i 5 w brzmieniu:

„3)

»dostawca« oznacza osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Unii przekazującą nabywcy informacje dotyczące statusu pochodzenia towarów do celów co najmniej jednej umowy preferencyjnej;

4) »nabywca« oznacza osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Unii otrzymującą deklarację dostawcy;

5) »status pochodzenia« oznacza, do celów deklaracji dostawcy, status towarów jako posiadających preferencyjne pochodzenie albo nieposiadających preferencyjnego pochodzenia.”;

3) w tytule II rozdział 2 sekcja 2 nagłówek podsekcji 1 otrzymuje brzmienie:

„Podsekcja 1

Przepisy proceduralne dotyczące pochodzenia dla ułatwienia wdrażania umów preferencyjnych w Unii”;

4) art. 61 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 61

Deklaracje dostawcy

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Jeżeli dostawca udziela nabywcy informacji dotyczących statusu pochodzenia towarów do celów stosowania co najmniej jednej umowy preferencyjnej, musi uczynić to w formie deklaracji dostawcy.

2. Deklaracja dostawcy zawiera dane określone w załączniku 22-15 i musi być zgodna z wymogami określonymi w tym załączniku. Deklaracja dostawcy może dotyczyć:

a) pojedynczej przesyłki obejmującej jeden towar lub większą liczbę towarów lub

b) wielokrotnych przesyłek zawierających jeden lub więcej identycznych towarów dostarczonych w określonym czasie.

3. Dostawca może dostarczyć deklarację dostawcy w każdej chwili, nawet po dostarczeniu towarów.

Deklarację dostawcy można sporządzić i przekazać w dowolny sposób, który dostawca i nabywca uznają za odpowiedni, w tym z wykorzystaniem technik elektronicznego przetwarzania danych.

4. Do deklaracji dostawcy i do wszelkich uzupełniających ją dokumentów stosuje się art. 15 oraz art. 51 ust. 1 kodeksu.

5. Dostawca bezzwłocznie informuje nabywcę, gdy deklaracja dostawcy jest nieprawidłowa lub nie ma już zastosowania w odniesieniu do niektórych lub wszystkich przesyłek towarów objętych tą deklaracją, które zostały lub mają zostać dostarczone.”

;

5) uchyla się art. 62–65;

6) art. 66 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 66

Weryfikacja deklaracji dostawców

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Organy celne właściwe dla miejsca, w którym dostawca ma siedzibę, są uprawnione do weryfikowania, w stosownych przypadkach, deklaracji dostawcy sporządzonych przez tego dostawcę.

2. Organy celne państwa członkowskiego właściwe dla miejsca, w którym nabywca ma siedzibę, mogą zwrócić się o pomoc do organów celnych innego państwa członkowskiego właściwych dla miejsca, w którym dostawca ma siedzibę, w celu zweryfikowania i potwierdzenia prawidłowości deklaracji dostawcy do celów danej umowy preferencyjnej.

Organy celne występujące z wnioskiem przesyłają organom celnym, do których kierują wniosek, wszystkie dostępne informacje i dokumenty oraz podają uzasadnienie wniosku o weryfikację.

Organy celne występujące z wnioskiem są informowane o wynikach weryfikacji nie później niż w terminie 120 dni od daty wniosku o weryfikację. W przypadku gdy odpowiedź nie zostanie w tym terminie udzielona lub gdy informacje zawarte w odpowiedzi są niewystarczające do potwierdzenia, że dostawca wypełnił swoje obowiązki wynikające z art. 61 ust. 2 i 5 w odniesieniu do danej deklaracji dostawcy, deklaracji tej nie uwzględnia się przy ustalaniu statusu pochodzenia danych towarów.”

;

7) art. 67–112 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 67

Upoważnienia udzielane upoważnionym eksporterom

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. W przypadku gdy umowa preferencyjna przewiduje, że dokument pochodzenia jest sporządzany przez upoważnionego eksportera, eksporterzy mający siedzibę na obszarze celnym Unii mogą ubiegać się o wydanie im upoważnienia jako upoważnionym eksporterom do celów sporządzania tego dokumentu, bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zwolnienia z obowiązku posiadania upoważnienia, przewidzianego w tej umowie.

2. Art. 11 ust. 1 lit. d), art. 16, 17 i 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 dotyczące warunków przyjmowania wniosków i zawieszenia decyzji, a także art. 10 i 15 niniejszego rozporządzenia dotyczące wykorzystania elektronicznych środków wymiany i przechowywania informacji oraz cofnięcia korzystnych decyzji dotyczących wniosków i decyzji nie mają zastosowania do decyzji dotyczących upoważnień wydawanych upoważnionym eksporterom.

3. Upoważnień wydawanym upoważnionym eksporterom udziela się wyłącznie osobom, które spełniają warunki określone w przepisach dotyczących pochodzenia odnoszących się do danych umów preferencyjnych.

4. Organy celne nadają upoważnionemu eksporterowi, o którym mowa w ust. 2, numer upoważnienia celnego, który w razie potrzeby podaje się w dokumencie pochodzenia. Numer upoważnienia celnego rozpoczyna się kodem państwa w formacie ISO 3166-1-alpha-2 państwa członkowskiego wydającego upoważnienie, określonym w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1470 (1) (*1).