Artykuł 126a

(art. 16 ust. 1 kodeksu)

1. Do przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji do celów wystawiania, przedkładania i obsługi wniosków o weryfikację, współpracy administracyjnej i weryfikacji online autentyczności i ważności dokumentów pochodzenia przewidzianych w umowach preferencyjnych Unii, w tym do weryfikacji deklaracji dostawcy i współpracy administracyjnej w tym zakresie, wykorzystuje się scentralizowany system elektroniczny ustanowiony przez Komisję na podstawie art. 16 ust. 1 kodeksu.

2. W odniesieniu do każdej z funkcji, o których mowa w ust. 1, Komisja udostępnia państwom członkowskim, a w przypadkach przewidzianych w umowach preferencyjnych Unii – państwom trzecim lub terytoriom korzystającym ze środków, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. d) lub e) kodeksu, system elektronicznych świadectw stanowiących dowody pochodzenia (»unijny system e-PoC«) począwszy od dat określonych w art. 126b niniejszego rozporządzenia.

3. W przypadkach przewidzianych w umowach preferencyjnych Unii Komisja zapewnia organom celnym państw trzecich lub terytoriów bezpieczny dostęp online do unijnego systemu e-PoC w celu weryfikacji autentyczności i ważności świadectw przewozowych EUR.1 i innych dokumentów pochodzenia, a także publiczny dostęp online do informacji o ważności świadectw przewozowych EUR.1.

4. Komisja ustanawia wzajemne połączenie unijnego systemu e-PoC z unijnym systemem jednego okienka w dziedzinie ceł służącego do wymiany świadectw (EU CSW-CERTEX), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2399 (*6). Państwa członkowskie łączą swoje krajowe środowiska jednego okienka w dziedzinie ceł z EU CSW-CERTEX, aby umożliwić zautomatyzowaną weryfikację świadectw pochodzenia.