Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (UE) 2026/1332 z dnia 12 czerwca 2026 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

Artykuł 1

W mocy

W rozporządzeniu (UE) 2016/44 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W załączniku II wymienia się osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 19, 22 lub 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011), pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2213 (2015), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2441 (2018), pkt 18 rezolucji RB ONZ nr 2769 (2025) lub pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2819 (2026).”

;

2) art. 11a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Po powiadomieniu przez dane państwo członkowskie Komitetu Sankcji i pod warunkiem że Komitet Sankcji zatwierdził wykorzystanie zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 2769 (2025), który obejmuje konsultacje z rządem Libii, i w pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 2819 (2026), i zgodnie z tymi punktami, właściwe organy tego państwa członkowskiego zezwalają na wykorzystanie zamrożonych rezerw gotówkowych należących do podmiotu wymienionego w pozycji nr 1 w załączniku VI wyłącznie do celów inwestycji w:

a) depozyty terminowe o niskim ryzyku w odpowiedniej instytucji finansowej wybranej przez podmiot wymieniony w pozycji nr 1 w załączniku VI i znajdującej się w państwie członkowskim, w którym środki finansowe zostały zamrożone, w przypadku zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w »zaleceniu 7.1«, o którym mowa w rezolucji RB ONZ 2769 (2025); lub

b) instrumenty o stałej kwocie dochodu, w przypadku zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w »zaleceniu 7.2«, o którym mowa w rezolucji RB ONZ 2769 (2025);

zgodnie z zatwierdzeniem przez Komitet Sankcji.”

;

3) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11b

1. Po powiadomieniu przez dane państwo członkowskie Komitetu Sankcji i pod warunkiem że Komitet Sankcji zatwierdził przekazanie zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, oraz zgodnie z pkt 15 rezolucji RB ONZ nr 2819 (2026), właściwe organy tego państwa członkowskiego zezwalają na przekazanie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do podmiotu wymienionego w pozycji nr 1 w załączniku VI w obrębie tej samej jurysdykcji, między danym bankiem powierniczym lub instytucją finansową działającą w charakterze globalnego powiernika (lub wszelkimi subpowiernikami działającymi w ich imieniu) a innym bankiem powierniczym lub instytucją finansową (lub wszelkimi subpowiernikami działającymi w ich imieniu), z zamiarem przekazania roli globalnego powiernika temu bankowi powierniczemu lub tej instytucji finansowej, pod warunkiem że:

a) w trakcie przekazywania i po jego zakończeniu aktywa są traktowane jako zamrożone i podlegają środkom nałożonym na mocy niniejszego rozporządzenia;

b) przekazanie odbywa się w sposób zachowujący formę i wartość przekazywanych środków finansowych lub zasobów gospodarczych.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, Komitetu Sankcji dokonywane przez dane państwo członkowskie, wskazuje kwotę i charakter zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, które mają zostać przekazane, oraz tożsamość aktualnych i proponowanych banków powierniczych lub instytucji finansowych pełniących funkcje powiernicze.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.