Artykuł 18

1. Świadectwo pochodzenia (zwane dalej „świadectwem pochodzenia”) poświadcza, że LMR spełnia jeden z następujących warunków:

a) pochodzi z jednej jednostki zatwierdzonego materiału podstawowego zgodnie z art. 4 ust. 2 akapit siódmy;

b) pochodzi z prowadzonego następczego rozmnażania wegetatywnego zgodnie z art. 19 ust. 2;

c) pochodzi z mieszanki partii nasion lub partii części roślin zgodnie z art. 19 ust. 3;

d) jest importowany, a jego świadectwo urzędowe zostaje zastąpione zgodnie z art. 27 ust. 3 lit. a).

2. Właściwe organy wystawiają świadectwo pochodzenia dla LMR, opatrzone niepowtarzalnym kodem na wniosek podmiotu profesjonalnego, jak najszybciej po pozyskaniu LMR lub wydobyciu nasion, w zależności od okoliczności i rodzaju LMR, lub po imporcie LMR, i zawierające niepowtarzalny odnośnik w rejestrze dotyczącym materiału podstawowego.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające treść i wzory certyfikatu, w szczególności:

a) wzór świadectwa pochodzenia dotyczącego LMR, który pochodzi ze źródeł nasion i drzewostanów;

b) wzór świadectwa pochodzenia dotyczącego LMR, który pochodzi z plantacji nasiennych lub drzew matecznych; oraz

c) wzór świadectwa pochodzenia dotyczącego LMR, który pochodzi z klonów i mieszanek klonów.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.

4. W przypadku gdy zgodnie z art. 19 ust. 2 podmiot profesjonalny prowadzi następcze rozmnażanie wegetatywne LMR, podmiot ten powiadamia o tym właściwy organ i na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu wystawione zostaje nowe świadectwo pochodzenia

5. W przypadku gdy ma miejsce mieszanie zgodnie z art. 19 ust. 3, państwo członkowskie zapewnia, aby odnośniki w rejestrze dotyczące składników mieszanek były możliwe do zidentyfikowania, i na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu wystawione zostaje nowe świadectwo pochodzenia. Podmiot profesjonalny powiadamia właściwy organ o zamiarze mieszania w rozsądnym terminie przed jego przeprowadzeniem. Właściwy organ może podjąć decyzję o nadzorowaniu procesu mieszania.

6. W przypadku gdy partia, o której mowa w art. 19 ust. 1, zostaje podzielona na mniejsze partie nieprzetwarzane w sposób jednolity i jest poddawana następczemu rozmnażaniu wegetatywnemu, na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu wystawione zostaje nowe świadectwo pochodzenia z odniesieniem do kodu poprzedniego świadectwa pochodzenia.

7. Na wniosek podmiotu profesjonalnego właściwe organy wystawią świadectwo pochodzenia na podstawie ust. 2 w celu zastąpienia świadectwa pochodzenia wystawionego na podstawie dyrektywy 1999/105/WE. W tym przypadku na świadectwie pochodzenia umieszcza się oświadczenie: „Materiał podstawowy spełnia wymogi dyrektywy 1999/105/WE”.

8. Świadectwo pochodzenia można wystawić w formie elektronicznej (zwane dalej „elektronicznym świadectwem pochodzenia”).

Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające rozwiązania techniczne dotyczące wystawiania elektronicznych świadectw pochodzenia i używania podpisów elektronicznych, aby zapewnić zgodność elektronicznych świadectw pochodzenia z niniejszym artykułem oraz odpowiedni, wiarygodny i skuteczny sposób ich wystawiania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego artykułu o przepisy dotyczące:

a) cyfrowego rejestrowania głównych działań dotyczących weryfikacji wymogów w zakresie zatwierdzania materiału podstawowego, które to działania prowadzą do wystawiania świadectwa pochodzenia;

b) ustanowienia scentralizowanej platformy łączącej wszystkie państwa członkowskie i Komisję w celu ułatwienia przetwarzania tych świadectw pochodzenia, korzystania z nich i dostępu do nich.

10. Każde państwo członkowskie ustanawia i aktualizuje krajowy wykaz wystawionych świadectw pochodzenia oraz na żądanie udostępnia ten wykaz Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

11. Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające przepisy dotyczące:

a) procedur i rozwiązań technicznych w celu zapewnienia wystawiania rzetelnych i wiarygodnych świadectw pochodzenia oraz zapobiegania ryzyku oszustwa;

b) procedur postępowania w przypadkach wycofania świadectw pochodzenia oraz wystawiania zastępczych świadectw pochodzenia;

c) zasad sporządzania poświadczonych kopii świadectw pochodzenia.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.