Artykuł 26

1. LMR importuje się z państw trzecich do Unii tylko wtedy, gdy na podstawie ust. 2 ustalono, że spełnia on wymogi równoważne wymogom mającym zastosowanie do LMR produkowanego i znajdującego się w obrocie w Unii.

2. Komisja może przyjąć akty wykonawcze, by stwierdzić, że LMR określonych rodzajów, gatunków, kategorii oraz, w stosownych przypadkach, pochodzący z określonych rodzajów materiału podstawowego lub określonego regionu pochodzenia, produkowany w państwie trzecim, spełnia wymogi równoważne wymogom mającym zastosowanie do LMR produkowanego i wprowadzanego do obrotu w Unii.

Komisja przyjmuje te akty wykonawcze wyłącznie na podstawie:

a) dogłębnej analizy informacji i danych dostarczonych przez dane państwo trzecie;

b) zadowalających wyników audytu przeprowadzonego przez Komisję w danym państwie trzecim, w przypadku gdy Komisja uznała, że przeprowadzenie audytu było konieczne;

c) tego, czy to państwo trzecie uczestniczy w Systemie Nasion i Roślin Leśnych OECD.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2; określają one odpowiednie warunki importu.

3. Przyjmując akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja bierze pod uwagę kwestię, czy stosowane w danym państwie trzecim systemy zatwierdzania i rejestracji materiału podstawowego oraz prowadzone następnie produkcja i obrót LMR z tego materiału podstawowego, dają taką samą pewność jak systemy przewidziane w art. 4 i 5 i, w stosownych przypadkach, art. 14 w odniesieniu do kategorii „ze zidentyfikowanego źródła”, „wyselekcjonowany”, „kwalifikowany” i „przetestowany”.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego, Komisja może przyjąć akt wykonawczy w celu tymczasowego zezwolenia na import LMR niektórych gatunków z państwa trzeciego niespełniającego wymogów tych ustępów, jeżeli:

a) w co najmniej jednym państwie członkowskim występuje niedobór LMR danego gatunku, taki jak niedobór spowodowany ekstremalnymi zdarzeniami pogodowymi, pożarami, chorobami, gradacjami agrofagów, klęskami lub wszelkimi innymi niepożądanymi zdarzeniami, a pozostałe państwa członkowskie lub państwa trzecie, którym przyznano równoważność zgodnie z ust. 2, nie mogą zaradzić temu niedoborowi; oraz

b) zainteresowane państwo lub państwa członkowskie przedstawiły dowody na istnienie i przyczyny tego niedoboru LMR.

Te akty wykonawcze określają warunki importu.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.