Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić podmiotom profesjonalnym na zatwierdzenie materiału podstawowego do produkcji LMR w celu ochrony leśnych zasobów genetycznych.

Te podmioty profesjonalne podlegają wymogom określonym w art. 10 ust. 1 i 2.

2. Aby uzyskać zezwolenie na podstawie ust. 1, podmiot profesjonalny:

a) ma wiedzę niezbędną do oceny spełnienia wymogów określonych w art. 4 ust. 2 i w załącznikach II–V;

b) ma kwalifikacje lub zatrudnia wykwalifikowany personel w celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w art. 4 ust. 2 i załącznikach II–V;

c) jest w stanie ocenić poziom różnorodności genetycznej danego materiału podstawowego, monitorować punkty krytyczne dla zatwierdzenia materiału podstawowego i prowadzić rejestrację wyników tego monitorowania.

3. Podmioty profesjonalne, które uzyskały zezwolenie na podstawie ust. 1, zapewniają zatwierdzenie materiału podstawowego z odniesieniem do jednostki zatwierdzenia zgodnie z wymogami określonymi w załącznikach II–V dotyczącymi ochrony leśnych zasobów genetycznych. Przekazują one właściwemu organowi szczegółowe informacje dotyczące danej jednostki zatwierdzenia.

Właściwy organ podejmuje decyzję o wpisaniu zatwierdzonego materiału podstawowego do rejestru krajowego na podstawie art. 15, po sprawdzeniu zgodności z wymogami określonymi w art. 4 ust. 2 i w załącznikach II–V, w celu ochrony leśnych zasobów genetycznych.

4. W przypadku gdy podmiot profesjonalny nie spełnia już wymogów ust. 1 akapit drugi lub ust. 2 niniejszego artykułu, do cofnięcia lub zmiany zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosuje się art. 12.

5. Komisja może przyjąć akty wykonawcze w celu ustanowienia szczegółowych warunków oceny kwalifikowalności podmiotów profesjonalnych, które mają uzyskać zezwolenie do zatwierdzania materiału podstawowego, oraz warunków przekazywania właściwemu organowi szczegółowych informacji dotyczących jednostki zatwierdzenia.

Te akty wykonawcze uwzględniają rozwój mających zastosowanie norm międzynarodowych. Przyjmuje się je zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 32 ust. 2.