Artykuł 23

1. Rozwiązania preferencyjne, o których mowa w art. 1 ust. 2, mogą zostać czasowo wycofane w stosunku do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego z następujących powodów:

a) poważne i systematyczne naruszanie zasad ustanowionych w odpowiednich konwencjach;

b) wywóz towarów pochodzących z pracy dzieci zakazanej na szczeblu międzynarodowym, a także pracy przymusowej, w tym niewolnictwa i pracy w więzieniach;

c) poważne braki w systemie kontroli celnej wywozu lub tranzytu narkotyków (nielegalnych substancji lub ich prekursorów) lub poważne przypadki nieprzestrzegania międzynarodowych konwencji dotyczących zwalczania terroryzmu i przeciwdziałania praniu pieniędzy;

d) poważne i stosowane systematycznie nieuczciwe praktyki handlowe, w tym takie, które wpływają na dostawy surowców, mające niekorzystny wpływ na przemysł Unii i w stosunku do których kraj korzystający nie podjął działań;

e) poważne i systematyczne naruszanie celów przyjętych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa lub jakichkolwiek porozumień międzynarodowych, których Unia Europejska jest stroną, dotyczących ochrony zasobów rybnych i gospodarowania tymi zasobami.

W stosunku do nieuczciwych praktyk handlowych, o których mowa w lit. d) akapitu pierwszego i które są zabronione lub podlegają zaskarżeniu na mocy porozumień WTO, stosowanie niniejszego artykułu jest uzależnione od wcześniejszego orzeczenia właściwego organu WTO.

2. Ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu nie ma zastosowania do produktów pochodzących z krajów korzystających, które podlegają środkom antydumpingowym lub wyrównawczym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (14) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 (15).

3. Jeżeli Komisja, działając w wyniku skargi lub z własnej inicjatywy, uzna, że istnieją wystarczające podstawy uzasadniające czasowe wycofanie preferencji taryfowych przewidzianych w ramach jakiegokolwiek rozwiązania preferencyjnego, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w oparciu o powody wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu i z uwzględnieniem w stosownym przypadku zwiększonego zaangażowania, o którym mowa w art. 20, przyjmuje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 48 ust. 2, akt wykonawczy o wszczęciu procedury czasowego wycofania. Jeżeli Komisja uzna, że istnieją wystarczające podstawy uzasadniające czasowe wycofanie preferencji taryfowych na podstawie art. 22 ust. 3 lit. a), przyjmuje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 48 ust. 2, akt wykonawczy o wszczęciu procedury czasowego wycofania. Jeżeli Komisja uzna, że istnieją wystarczające podstawy uzasadniające czasowe wycofanie preferencji taryfowych na podstawie art. 22 ust. 3 lit. b), zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3, przyjmuje akt wykonawczy o wszczęciu procedury czasowego wycofania. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyjęciu takiego aktu wykonawczego.

4. Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w którym ogłasza wszczęcie procedury czasowego wycofania, oraz powiadamia zainteresowany kraj korzystający o przyjęciu aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 3. W zawiadomieniu tym:

a) przedstawia się wystarczające podstawy w związku z przyjęciem aktu wykonawczego o wszczęciu procedury czasowego wycofania, o której mowa w ust. 3; oraz

b) stwierdza się, że Komisja będzie monitorować i oceniać sytuację w danym kraju korzystającym w okresie monitorowania i oceny, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, oraz, w stosownych przypadkach, kontynuować dialog zainicjowany w ramach zwiększonego zaangażowania na podstawie art. 20.

5. Komisja przeprowadza monitorowanie i ocenę w okresie sześciu miesięcy od publikacji zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4. W tym okresie Komisja zapewnia zainteresowanemu krajowi korzystającemu wszelkie możliwości uczestnictwa i współpracy w dowolnym czasie.

6. Komisja poszukuje wszelkich informacji, jakie uzna za niezbędne, w tym dostępnych ocen, komentarzy, decyzji, zaleceń i wniosków właściwych organów monitorujących, a także stosownych informacji z innych źródeł, w tym dowodów przedstawionych w skardze lub, w stosownych przypadkach, dostarczonych przez strony trzecie. Przy formułowaniu swoich wniosków Komisja ocenia wszystkie stosowne informacje, w tym informacje pochodzące od organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

7. W terminie trzech miesięcy od zakończenia okresu wskazanego w ust. 5 Komisja przedstawia zainteresowanemu krajowi korzystającemu sprawozdanie zawierające ustalenia i wnioski. Kraj korzystający ma prawo do przedstawienia swoich uwag do sprawozdania. Termin na złożenie uwag nie przekracza miesiąca.

8. W terminie sześciu miesięcy od zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 5, Komisja podejmuje decyzję o:

a) zakończeniu procedury czasowego wycofania; lub

b) czasowym wycofaniu preferencji taryfowych przewidzianych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2.

9. Jeżeli Komisja uzna, że ustalenia nie uzasadniają zastosowania czasowego wycofania, przyjmuje zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 48 ust. 2, akt wykonawczy o zakończeniu procedury tymczasowego wycofania.

10. Jeżeli Komisja uznaje, że ustalenia uzasadniają zastosowanie czasowego wycofania z powodów wskazanych w ust. 1 niniejszego artykułu, jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 45, aby dokonywać zmian załączników I i II, w celu czasowego wycofania preferencji taryfowych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2. Przyjmując akt delegowany, Komisja przeprowadza w oparciu o dostępne informacje analizę społeczno-gospodarczych skutków czasowego wycofania preferencji taryfowych w kraju korzystającym.

11. Przyjęty akt wykonawczy lub delegowany, o których mowa odpowiednio w ust. 9 i 10, opiera się między innymi na zebranych i otrzymanych dowodach.

12. Jeżeli Komisja decyduje o czasowym wycofaniu preferencji taryfowych, akt delegowany, o którym mowa w ust. 10, wchodzi w życie sześć miesięcy od daty jego przyjęcia.

13. Po przyjęciu aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, Komisja kontynuuje, w stosownych przypadkach, dialog zainicjowany w ramach zwiększonego zaangażowania na podstawie art. 20. W przypadku braku takiego zaangażowania Komisja może podjąć inne środki dialogu.

14. Jeżeli powody uzasadniające zastosowanie czasowego wycofania przestają mieć zastosowanie, zanim akt delegowany, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, wejdzie w życie, Komisja jest uprawniona do uchylenia przyjętego aktu delegowanego o czasowym wycofaniu preferencji taryfowych w trybie pilnym, o którym mowa w art. 46.

15. Jeżeli Komisja uzna, że w wyjątkowych okolicznościach, takich jak katastrofa zdrowotna lub sanitarna na skalę światową, klęska żywiołowa lub inne nieprzewidziane zdarzenia, należy dokonać przeglądu zakresu czasowego wycofania, odroczyć lub zawiesić jego stosowanie, jest ona uprawniona do zmiany aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, przy zastosowaniu trybu pilnego, o którym mowa w art. 46.

16. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 45 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanawianie zasad dotyczących procedury czasowego wycofania wszystkich rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do terminów, praw przysługujących stronom, poufności oraz przeglądu wszelkich przyjętych środków.

17. Komisja wszczyna procedurę czasowego wycofania zgodnie z ust. 3–16, jeżeli uzna, że:

a) istnieją wystarczające dowody uzasadniające czasowe wycofanie z powodu określonego w ust. 1 lit. a); oraz

b) istnieją należycie uzasadnione szczególnie pilne potrzeby, takie jak wyjątkowo poważne naruszenia zasad, o których mowa w ust. 1 lit. a), które wymagają szybkiej reakcji w obliczu szczególnych okoliczności występujących w kraju korzystającym i którym trudno byłoby zaradzić, stosując procedurę, o której mowa w ust. 3.

W procedurze określonej w niniejszym ustępie okres, o którym mowa w ust. 5, zostaje skrócony do dwóch miesięcy, a termin, o którym mowa w ust. 8, zostaje skrócony do pięciu miesięcy.

18. Jeżeli Komisja podejmuje decyzję o czasowym wycofaniu preferencji taryfowych zgodnie z ust. 17 niniejszego artykułu, akt delegowany, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, przyjmowany jest zgodnie z art. 46 i ma zastosowanie po upływie miesiąca od jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.