Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1395 z dnia 17 czerwca 2026 r. w sprawie stosowania ogólnego systemu preferencji taryfowych i uchylenia rozporządzenia (UE) nr 978/2012
Rozdział VI — Przepisy dotyczące czasowego wycofania wspólne dla wszystkich rozwiązań preferencyjnych
Artykuł 25
W mocy1. Rozwiązania preferencyjne, o których mowa w art 1 ust. 2, mogą zostać czasowo wycofane w odniesieniu do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego w przypadku nadużyć finansowych, nieprawidłowości lub systematycznego braku zgodności lub niemożności zapewnienia zgodności z regułami pochodzenia produktów i związanymi z tym procedurami lub niemożności zapewnienia współpracy administracyjnej wymaganej do wprowadzenia w życie tych rozwiązań preferencyjnych i kontroli ich przestrzegania.
2. Współpraca administracyjna, o której mowa w ust. 1, wymaga między innymi, aby kraj korzystający:
a) przekazywał Komisji i aktualizował informacje niezbędne do stosowania reguł pochodzenia i ich kontroli;
b) wspomagał Unię poprzez dokonywanie na wniosek organów celnych państw członkowskich późniejszych weryfikacji pochodzenia towarów i przekazywanie ich wyników Komisji we właściwym czasie;
c) wspomagał Unię przez zezwolenie Komisji na prowadzenie w tym kraju – w koordynacji i ścisłej współpracy z właściwymi organami państw członkowskich – działań Unii w ramach współpracy administracyjnej i dochodzeniowej w celu weryfikacji autentyczności dokumentów lub dokładności informacji mających znaczenie dla przyznania rozwiązania preferencyjnego, o którym mowa w art. 1 ust. 2;
d) prowadził lub organizował odpowiednie dochodzenia w celu wskazania naruszeń reguł pochodzenia i przeciwdziałania tym naruszeniom;
e) przestrzegał reguł pochodzenia lub zapewnił zgodność z nimi w odniesieniu do kumulacji regionalnej, o której mowa w tytule II rozdział I sekcja 2 podsekcja 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, jeżeli dany kraj korzystający z niej korzysta;
f) wspomagał Unię przy weryfikacji działań, w odniesieniu do których można domniemywać istnienia nadużyć finansowych, przy czym można domniemywać, że występuje nadużycie finansowe, jeżeli przywóz produktów w ramach rozwiązań preferencyjnych przewidzianych w art. 1 ust. 2 znacznie przekracza zwyczajowe poziomy wywozu z kraju korzystającego.
3. Jeżeli Komisja uznaje, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające zastosowanie czasowego wycofania rozwiązań preferencyjnych z powodów wskazanych w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, przyjmuje w trybie pilnym, o którym mowa w art. 48 ust. 4, akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie w celu czasowego wycofania preferencji taryfowych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, w odniesieniu do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego.
4. Przed podjęciem takiej decyzji Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, stwierdzając, że istnieją podstawy do uzasadnionych wątpliwości co do zgodności z ust. 1 i 2, które to wątpliwości mogą stawiać pod znakiem zapytania prawo kraju korzystającego do dalszego czerpania korzyści przyznanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
5. Komisja informuje dany kraj korzystający o każdym akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z ust. 3, zanim wejdzie on w życie.
6. Początkowy okres czasowego wycofania preferencji taryfowych nie przekracza sześciu miesięcy. Najpóźniej wraz z zakończeniem tego okresu Komisja przyjmuje w trybie, o którym mowa w art. 48 ust. 4, akt wykonawczy mający natychmiastowe zastosowanie w celu zakończenia czasowego wycofania preferencji taryfowych albo przedłużenia początkowego okresu czasowego wycofania preferencji taryfowych.
7. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie stosowne informacje, w tym informacje o nieprawidłowościach, które mogą pojawić się w odniesieniu do reguł pochodzenia i które mogą uzasadniać czasowe wycofanie preferencji taryfowych lub przedłużenie bądź zakończenie czasowego wycofania preferencji taryfowych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.