Artykuł 7

Na zasadzie odstępstwa od art. 6, w przypadku gdy obszar wyznaczony jest wymieniony w załączniku II, właściwe organy danego państwa członkowskiego stosują na nim wszystkie następujące środki:

a) wysiew określonych nasion i sadzenie określonych roślin wyłącznie wówczas, gdy zastosowano jeden z następujących środków fitosanitarnych:

(i) stałe zalanie trwające co najmniej trzy miesiące od ostatnich zbiorów;

(ii) zastosowanie metody uprawy pułapkowej w fazie fenologicznej, która maksymalizuje skuteczność odłowu, a następnie zniszczenie uprawy nie później niż pięć tygodni po sadzeniu;

(iii) płodozmian z roślinami niebędącymi roślinami żywicielskimi lub uprawianymi roślinami żywicielskimi z rodzaju Brassica L. lub gatunków Allium cepa L., Glycine max (L.) Merr., Hordeum vulgare L., Panicum miliaceum L., Sorghum bicolor (L.) Moench i Triticum aestivum L. przeznaczonymi do produkcji cebul, warzyw lub ziaren przeznaczonych dla użytkowników ostatecznych do wykorzystania innego niż jako rośliny przeznaczone do sadzenia;

b) regularne usuwanie samosiewek roślin żywicielskich;

c) czyszczenie określonych przedmiotów, które zostały użyte w strefie porażenia, z gleby i resztek roślin, przed przemieszczeniem ich na otaczające pola, przy jednoczesnym zapewnieniu, by pozostałości nie rozprzestrzeniały się poza porażone pole;

d) zakaz przemieszczania poza strefę porażenia:

(i) gleby, w której w ciągu ostatnich trzech lat uprawiano określone rośliny lub rośliny żywicielskie;

(ii) określonych roślin, innych niż nasiona;

(iii) roślin żywicielskich innych niż uprawiane rośliny żywicielskie, o których mowa w lit. a) pkt (iii) oraz

(iv) określonych nasion, innych niż określone nasiona wolne od gleby i resztek roślin.